Novel & Cerita Filipino Monsters

Chapter 19.2: Ang Sakit ng Unang Pagkabigo Written By: Cristina de Leon PUMUNTA SILA sa batis at naupo roon kung saan may isang malaking bato sa gilid. Pinakalma muna niya ang sarili niya bago tuluyang magsalita. "MASTER WAYNE—" Mag-uumpisa pa lang ng sasabihin si Lana ay hindi na agad iyon natuloy dahil sinugod na ng yakap ni Wayne ang babae.

Marami ring turista ang bumisita dito. Lumipat ang camera. Isang malaking bilang ng mga undead ay lumitaw sa labas ng lungsod. Ang pinakamaraming bilang sa lahat ay ang mga kalansay, ngunit meron ding iba, tulad ng mga kakaiba at pangit na hitsura ng abyssal monsters, wraiths, undead giants, at iba pa.

Hanggang sa mapagod silang tatlo kaya niyaya nya ang mga itong kumain kasama ang kaniyang lolo. She's obviously a lolo's girl. Malakas sya dito kaya kada uwi nya ng Pilipinas ay palagi sya nitong ini-spoiled. They ate fried chicken, lumpia at gulay na malunggay. Kumain rin sila ng manga bilang panghimagas.

All they did is to poke fun and tricked him. Kailan siya masasanay? "Kung babalik kayo sa dagat, bahala kayo. Pero ako, I like it here." Ani Wanda. She's now fully covered. Parang balewala dito ang mga sugat na tinamo sa mga unggoy. "This place is infested with monkeys and they attacked you. Paano kung hindi lang unggoy ang nariyan? Like ahas, tigre--"

sabi ni mommy sa akin na naluluha. "Mom, kung wala po talaga ito ay huwag mo nang isipin pa 'yon, okay? Kung wala po 'yon sa mga pawnshops dito sa Maynila ay sigurado po ako n'yan na nandito lang po 'yon sa mansion. Wala naman pong magnanakaw nito sa inyo, eh. Sigurado ako na misplaced o nahulog mo po 'yon. Mahahanap o makikita mo rin 'yon kung nandito lang 'yon sa mansion natin, mommy. Kahit hindi nila nahanap ang necklace mong 'yon at least ay nalaman mo ang totoo na hindi ito isinangla at posibleng hindi naman talaga ito ninakaw kagaya ng pinaghihinalaan mo po. Sigurado po ako na nandito lang po 'yon sa mansion natin. Ba't hindi mo po subukan na hanapin muli lalo na dito sa kuwarto mo, mo

Tila umigting ang bagang nito sa sinabi ko't nalukot ang gwapong mukha. "Sige-isa pang supot may makakadyot!" Nanggigigil na sabi nitong walang ingat na hinapit ang beywang ko, damang dama ko ang init ng katawan nitong dumaiti sa katawan ko. Parang binuhusan ako ng isang baldeng yelo sa narinig. Did he speak tagalog? Gosh Am I hallucinating? Nawala tuloy ang pilyang ngiti ko sa labi't nag-iinit ang pisngi ko sa hiya. "Akala mo hindi ko naiintindihan ang sinabi mo? For your information I am living in the Philippines all my life!" Napatameme ako sa narinig. God, I have never experienced so much shame in all my life except now! Bullshit!

Umiiyak si Ate habang si Tita Carmen naman ay tahimik at tulala. At bago pa man sila tuluyang makaalis, tinawag ulit sila ni Lola. Mukhang hindi pa nakuntento sa mga pinagsasabi. "By the way, I forgot something," she trailed and raised her middle finger. "FUCK YOU! MONSTERS!" Mura niya kina Ate at Tita Carmen, saka ako hinila. "Lola!" "What? I don't like them! Isang asal squatter, at isang retokadang monster!”

Nagdilim ang kaniyang paningin at mahigpit na kumuyom ang mga kamao, handa ng manakit. "We are just starting Villamor...hold her harder because the monsters are coming on their way to get her." It was a cryptic message that came from an unknown number. ** Anjelouv woke up when she felt something tickling her neck. When she opened her eyes, she was greeted by a beautiful sunrise and the soft whispers of the wind. Bukas ang glass wall na kaharap mismo ng dagat kaya damang-dama niya ang masarap na simoy ng pang umagang hangin. Makulay ang paligid dulot ng sinag ng araw.

Napatingala naman ito sa kuya niya at pilit na inalis ang kamay sa bibig niya. Pakiramdam ko may nagbuhos ng malamig na tubig sa ulo ko. Napatingin ako kay Ferly. “Monster?” nauutal si Ferly. “Wala… walang monster…” dagdag niya nang akmang sisilip si Daniela. “May narinig kami kanina ni Kuya… kaya lumapit kami.” Napakapa ako sa batok ko. Gano’n ba kami kaingay para mapagkamalang monster?

Sapphire's Point of View VIOLET, skinny, scaly, and slimy monsters called lures are everywhere. Hindi ko maiwasang manginig sa takot by just looking at how sharp their nails and teeth were. Ni hindi ko magawang magbiro, dahil maging ang partner in crime kong si Evagne at sumisiksik sa akin.