Novel & Cerita Filipino Logic Joke

Narinig kong natawa si Jia na para bang ang funny funny ng sinabi ko kahit na seryoso ako. "Mapple, baby, Aciel is a one of the youngest CEO and a bachelor here in Philippines pati na rin sa buong Asia. Sa tingin mo kapag nag offer siya ng kasal sa ibang babae ay tatanggihan siya? I bet not. Ikaw lang ang kilala ko na namroblema dahil in-offer-an ng kasal ng nag-iisang Aciel Lu."

May lahi ni jollibee? "I forgot to ask your name! What an idiot I am!" He said while laughing. Huh?! What an idiot I am? Parang mali yung pagkaka-construct nung sentence or hindi ko lang nagets kaya nahanap ako ng pagkakamali?

Daig pa nito ang sikat na personalidad ng pinoy na malakas mangcritic. "And sad to tell you that you are also a Filipino, FYI?” parunggit niya rito while wearing a poker face. “Whatever.” Anitong kumibit-balikat na lamang. “So what now, I have too many things to settle up rather than talking nonsense stories especially with a stranger.”

"Ghad! Masarap yung chicharon girl yung charot masakit. Alam mo kung bakit kasi pwet mo may racket, dejk! Kasi madalas na gamitin ng mga pilipino ang charot as joke kahit naman na totoo ang sinasabi nila. Example: Hi Iza, I have a crush on you! Charot. Another one. Anika I love you, Charot. Gets? Duh." "It's masakit pala, kaya pala tinatawanan ako sa office pag I'm joking and instead of 'charot' ang sabihin ko, charon nasasabi ko. I thought my jokes are funny. " napakamot siya sa ulo niya ng marealize ang kagagahan niya. "What's happening here? Bakit 'di ako belong?" malakas na sigaw ng kapatid ko. I laughed because of her loud voice that caught their attentions.

Siguro ay kailangan ko lang silang iwanan saglit Nang maisip ko iyon ay kaagad akong tumayo Wala akong balak lumabas pero naisip ko ang tungkol sa bakery store na nasa ibaba ng condo, Filipino store iyon na nagbebenta ng mga puto, kutsinta at ibang mga kakanin Naglaway ako sa iniisip kaya nagmamadali akong kumuha ng pera at bumaba "Hi good morning" bati sa akin ng nasa counter pagkapasok Nakangiti akong bumati pabalik "Can I get every two for everything" Aniko dahilan para matawa ang babae sa counter "Are you a Filipino?" Tanong nito at nakangiti akong tumango "How did you know that?" Kuryoso kong ani

Ngunit seryoso ang mukha nito kaya natitiyak kong totoo ang sinabi niya. "How dare you let me drink a snake liver!" Mangiyak-ngiyak na tumakbo ako papunta sa banyo habang nagduduwal. Pinilit kong maisuka ang ininom ko ngunit sa malas ay hindi iyon lumabas. "I'm just kidding. It was just a herbal medicine to improve your memory. Para kaapg nalalasing ka ay hindi mo nakakalimutan kung ano ang ginawa mo." Tinig ni Phil mula sa likuran ko.

"Pfft, joke lang ito naman." "Tsk, sa tingin mo ba nakakatawa?" Pag uulit ko. "Sa tingin mo rin ba nakakatawa yong joke mo kanina?" "Anong joke?" Nag joke ba ako kanina? "Stephen. I love you! Nag jo-joke lang ako no...tsk, sa tingin mo nakakaawa yon?" Napakamot ako sa batok ko, hindi nga talaga nakakatawa yong joke na yon.

Ginala ko "So tell me what are you up to, woman?" isang napakabaritonong boses ang narinig ko mula sa likod ng swivel chair na nakatalikod sa akin. "Hindi ko na mabilang ang babaeng nagpunta dito... claiming that I am a father of their child." Napatikhim ako sa narinig. "I am sorry, Sir however it is just my alibi- Isang nakakalokong tawa ang pinakawalan ng lalaki nang marinig ang sinabi ko. "Alibi?" ulit nito na nanatiling nakatalikod sa direksiyon ko.

Maliban na lang sa isa pa naming pagkain para manatiling malakas, ang pagkuha sa mga taong may kaluluwa ng pusong puno ng kasakiman. ''Hey, ang lalim naman ng iniisip mo.'' Umupo sa harap ko si Indigo. ''Sorry ha, iniwan kita mag-isa, sinusubukan ko kasing tawagan 'yong clown na magpe-perform.'' Nakangiwi siya nag sabihin iyon. Hindi ko naman naintindihan ang clown na sinasabi niya. Iyong clown fish ba ang tinutukoy niya? Napanganga ako.

Joke lang, wala akong sama ng loob sa mga basketball player. Kasalukuyan kong hinihintay ang sundo ko sa labas ng school. Umupo muna ako sa waiting shed sa tapat lang naman ng school. 3:30 PM na, pero wala pa rin, at nakakailang text na ako. Mag-aaral pa ako, kaya hindi ko pupwedeng sayangin ang oras. Baka ma-late ako ng gising bukas at hindi makapag-aral, marami-rami pa naman ang dapat kong tandaan. Kaloka! Ano bang nangyari at wala pa rin? Hindi na ako mapakali dito dahil baka may kung ano nang nangyari sa bahay.