Filipino Logic Joke Mga Nobela at Kwento

Maliban na lang sa isa pa naming pagkain para manatiling malakas, ang pagkuha sa mga taong may kaluluwa ng pusong puno ng kasakiman. ''Hey, ang lalim naman ng iniisip mo.'' Umupo sa harap ko si Indigo. ''Sorry ha, iniwan kita mag-isa, sinusubukan ko kasing tawagan 'yong clown na magpe-perform.'' Nakangiwi siya nag sabihin iyon. Hindi ko naman naintindihan ang clown na sinasabi niya. Iyong clown fish ba ang tinutukoy niya? Napanganga ako.

Joke lang, wala akong sama ng loob sa mga basketball player. Kasalukuyan kong hinihintay ang sundo ko sa labas ng school. Umupo muna ako sa waiting shed sa tapat lang naman ng school. 3:30 PM na, pero wala pa rin, at nakakailang text na ako. Mag-aaral pa ako, kaya hindi ko pupwedeng sayangin ang oras. Baka ma-late ako ng gising bukas at hindi makapag-aral, marami-rami pa naman ang dapat kong tandaan. Kaloka! Ano bang nangyari at wala pa rin? Hindi na ako mapakali dito dahil baka may kung ano nang nangyari sa bahay.

“Ito ang aking paghatol! Si Mr. Hopper Richardson at Mr. Freddie Copper ay sinentensiyahan ng dalawampung taong pagkakulong na may kasamang mahirap na paggawa!” Ang mga ulo nina Hopper at Freddie ay nahulog sa kalungkutan, at ang kanilang mga mata ay nag-init kaagad sa luha narinig nila ang kanilang paghatol. ‘At least I don’t get to die.’ sabi ni Freddie sa sarili, sinusubukang kumilos na parang lalaki. “Oh Diyos ko!” Malakas na bulalas ni Penelope at napaluha.

Pinunasan nito ang mga luha niya sa mata gamit ang thumb finger nito. "Sino ang ama ng dinadala mo?" At parang may bara sa lalamunan nito. Kitang kita niya ang galit nito sa mga mata. Napahikbi siya. "Si Philip.." Pabulong niyang sagot at sinapo ang mukha niya at napahagulgol nanaman. Si Jake ay biglang naggawalan ang mga muscles sa mukha and he greeted his teeth. Napakuyom din ito ng kamao sa sobrang galit nito.

Posibleng ganoon nga ang nangyari. Dahan-dahan akong bumangon nang hindi siya nagigising. Tiningnan ko ang pinto ng kuwarto ko. Naka-lock 'yon. Siguro nakalimutan ko na i-lock ang pinto ng kuwarto na tinutulugan ko kaya siya nakapasok. At nang makapasok siya ay siya na ang nag-lock. Kung naka-lock naman ang kuwartong tinutulugan ko ay hindi siya makakapasok n'yan unless ginamit niya ang isa pang susi na hawak-hawak niya. Sigurado ako na nakalimutan kong i-lock ang pinto nitong kuwarto na 'to kaya siya nakapasok. Iyon talaga 'yon at wala nang iba pa. He won't put any effort when it comes to that unless it's an emergency matter.

“Silugan? Nag-Korea pa tayo, tapos silugan lang?” “Yes,” sabi ko, habang natawa sa itsura niyang parang naguluhan. “As in tapsilog, longsilog, bangsilog. I miss Filipino food. Lahat ng kinakain natin puro fancy—truffle pasta, wagyu, sushi. Minsan gusto ko lang ng simpleng sinangag at itlog.” Natawa siya nang malakas. “Fine, you win. Let’s go.”

He bit his lips and said, "Pasensiya ka na pero hindi ko masasagot ang tanong mo kung ano'ng nangyari sa ending ng pinapanood natin na movie, babe." "Huh? Bakit naman, babe? Nakatulog ka rin ba kagabi?" nakaawang ang mga labi na tanong ni Isabel kay Callix na boyfriend niya. "Hindi, 'no? Hindi ako nakatulog kagabi habang nanonood tayo ng movie, babe. Hindi ko na kasi tinapos pa ang panonood dahil ako na lang ang mag-isa, eh. Tulog ka na kasi kaya ang ginawa ko ay hininto ko na lang ang pinanood natin na movie. Natulog na rin ako kagabi kaya hindi ko talaga alam kung ano'ng nangyari sa ending ng pinapanood natin na movie last night. 'Wag kang mag-alala dahil kapag dumating tayo sa Maynila ay

Napakaganda ng bansang ito at madalas na dinadayo ng mga turista ngunit napaka dilikado din kung tutuusin. "Bakit ka ba nangingialam ng buhay ng iba? Mind your own and don't bother me!" mataray na sagot nito sa kan'ya na ikinamangha n'ya dahil nagsasalita ito ng tagalog. "So! You are a Filipino, huh!" s'ya rito ngunit inirapan lamang s'ya ito at s******p ng juice na nasa harapan nito. Hindi n'ya maintindihan ang kan'yang sarili ngunit may pakiramdam s'ya na parang ayaw n'yang umalis sa harapan ng batang babae.

Napalingon kaming tatlo sa nagsalita. “Luciano...” Ngumiti ang babae. “Spade, Ji, and now you?” Tumayo ito. “Of all countries in the world why Philippines?” Pinagpag nito ang buhanging kumapit sa suot na sarong. “Is it because it’s more fun in the Philippines?” Hindi sumagot si Lucero. Nagtitigan lang ang dalawa hanggang sa Inangat ng babae ang palad sa ere sinyales ng pagsuko.

Mayroon kasi ng upuan at lamesa doon kapag gusto kong tumunganga lang sa labas. "Tss."natawa ako ng kaunti .Okay ang joke na iyon ay para lang sa mga Pilipino.Hindi magegets ng dayuhan ang gano'n.That will be okay dahil hindi ko rin gaanong naiintindihan ang humor ng mga Amerikano. "If you are ready i will tell you now about the job i have for you" "Not interested!"ibinato ko sa kanya ang isang damit na hindi ko pa nagagamit at kaagad na hinila ang isang dahon ng pinto sa ng closet kahit na nakasando naman ako.