Filipino Logic Joke Novels & Stories

Lumabas ang room attendant at pagbalik ay may dala na itong pineapple juice. Napilitan akong tanggapin ang pineapple juice na iniabot sa akin ni Mr. Wang ngunit konti lamang ang ininom ko dahil ayokong masobrahan naman ako sa pineapple juice. Nangangasim ang sikmura ko kapag nasobrahan ako sa pag-inom ng pineapple juice. "I'm sorry. Hindi ko kayang ubusin. Bawal din kasi sa akin ang maparami ng inom sa juice na ito," paumanhin ko kay Mr. Wang sa seryosong mukha.

paliwanag nito at mabait pa ito sa lagay na to paano pa kaya kung hindi. Napapailing na lang ako sa paliwanag nito pero hindi ko naman masisi ito dahil talaga namang headturner ang half brother ko na ito, at kanina ko pa napapansin na pinagtitinginan kami nang mga tao sa loob nang mall. "So where do you want to eat?" I asked him, and saw him thinking. "Hmm how about Filipino food." he said. "Let's just eat in Mesa Filipino Moderne." I said after seeing the restaurant, nag order na din kami pagkapasok na pagkapasok namin sa naturang restaurant dahil nasa one hour lunch break lang ako.

paniniguradong tanong pa nga niya. "Oo, honey. Hindi naman pala. Nagbakasyon lang silang dalawa doon sa Singapore ng isang buwan. Iyon ang ginawa nila at wala nang iba pa. Pinaniwala niya tayo sa kasinunggalingan, honey. Napipikon ako sa kapatid mo na best friend ko sa totoo lang. Pinapamukha niyang tanga tayong dalawa. Naniwala naman nga tayo sa sinabi niyang 'yon na akala natin ay totoo ngunit hindi naman pala. What the fuck?!" saad pa ni Marcus sa kanya.

Tila nanaginip na sabi niya. "Feeling mo lang iyon." Sabi ng kanyang kaibigan na abala pa rin sa paglalaro. "Ang KJ mo." Ismid niya sa kaibigan at lumayo na sa bintana. "Hindi ako KJ, sadyang ginigising lang kita sa pangangarap mo ng dilat. Anyway anong oras na?" Tila nanay na sabi pa nito. "Ala-una" tipid niyang sagot at nahiga sa kama. Napapangiti siya habang hinahaplos ang kanyang labi, labi na nadampian na ni Dylan.

tanong ni Agent John sa'kin. "Tsk. Pati ba naman pagiging Agent? Tatanungin pa nila paano nangyari? Kapag kinuwento ko ba handa ba silang masunog sa ilalim ng araw?" tanong ko at tiningnan ko dito. Tumawa lang ito muna bago mag salita. "Hahaha! Well, welcome to the Philippines, tol. But anyway siguro na masasapok ka ng Misis mo pag uwi mo sa ginawa mong sagot." paalala nito.

Nakornihan ba siya? No'ng nabasa ko 'yong joke na 'yon sa internet ay inabot 'yong tawa ko ng tatlong oras. ‘Ang bato niya naman.’ Tatahimik na sana ako pero may naisip akong isa pang joke kaya nagliwanag ulit ang mukha ko. “Isa pa, isa pa, ito,” hirit ko sa kanya. “Ano ang pinakamahabang tulay?”

“Sa bahay na tayo kumain ha. Nag-iwan ako roon ng niluto ko, e. Init na lang natin.” Ginilid ko ang mukha ko. “Fried chicken ulit?” “Hindi. Sinigenggeng,” sagot niya. Tumikhim siya. “May joke ako,” out of the blue niyang sabi. Hindi ako umimik. “Why do crabs never volunteer?” “Bakit?” “Because they're shell-fish.” Ipinaling ko ang ulo sa kaniya. Nakangisi siyang nilingon ako. Umiling-iling ako.

Ubos na ubos na ang karaniwan kong lakas. Si Lira, na napagkamalang kalungkutan ang pagkapagod ko, ay sinubukan akong pasayahin sa elevator. "Gusto mong makarinig ng joke? Isang lobo ang nalungkot pagkatapos makipag-break. Habang nanghahanap ng pagkain, dumaan siya sa isang kubo at narinig ang isang amang sinasabihan ang umiiyak niyang anak, 'Kung hindi ka titigil sa pag-iyak, itatapon kita sa labas para pakainin ang lobo!' Naghintay ang lobo buong magdamag, pero walang lumabas. Pagsapit ng umaga, ang nadismayang lobo ay bumulong, 'Ang mga lalaki ay talagang sinungaling!'"

Tinapunan niya ako ng matalim na tingin saka umirap. "It was just a joke," giit ko nang mapansing nainis siya dahil sa sinabi ko. Napakadali talagang pikunin ng baklang 'to. Sarap pakainin ng hotdog ng mga Espanyol. "You're not good at joking, 'te, kaya tigilan mo 'ko sa potanginang mga biro mo." Mas lalo akong napahalakhak. I forgot to tell you, he's a Filipino—Overseas Filipino Worker. Panganay sa anim na magkakapatid kaya kailangan niyang dumayo sa ibang bansa para may mapakain sa mga kapatid niya.

"Ano?" "Eh 'di, pointless." Natawa siya sa corny na jokes nito. Pwede na rin. "Again may isa pa." "Sige, ano naman 'yon?" "Kapag 'di mo mahulaan ang sagot, hahalikan mo 'ko sa lips pagdating natin ng bahay." "Ano!" Ang lakas ng halakhak nito. "It's a deal." "Basta hindi mahirap, ah?"