Filipino Story Reading Novels & Stories

May dugo akong bughaw, dugong Datu. “Alam mo ba Anak, ang natatandaan ko sa kwento ng matatanda… masaya noon ang pamumuhay ng mga Pilipino, masagana sa yaman ng kalikasan at karunungan. Malayang nakakagalaw sa sariling lupang sinilangan…” wika ni Ina. Malaki na ako pero hindi ako nagsasawang pakinggan ang mga kwento ni Ina. Marami na siyang naikwento sakin tulad ng mga alamat, pabula at mga epiko. Hindi ko nagawang makalimutan ang lahat ng ikinukwento ni Ina kahit na napakabata ko pa noon.

Lever's point of view Isang linggo na simula ng malaman ko ang lahat ng nangyari kay Papa, pero hindi ko pa rin alam kung sino ang lalaking pumatay kay Papa. Nandito ako sa kwarto ko, nakahiga habang nagbabasa ng libro na binigay ni Youno sa akin. Binigyan na rin ako ng bago phone at laptop ni President Snipe. Napaisip ako ng maalala ko ang sinabi ni Youna sa akin.

Pero tungkol sa anong history. “Gusto n'yan mag-basa ng mga history. Lalo na ang mga national heroes na about sa talambuhay nila Dr. Jose Rizal, Andres Bonifacio at lahat na tungkol sa history ng Philippine.” Si Karlos na ang nag-kuwento sa akin. Na-shook ako. Hindi ko in-expect.

ang nahihiyang sagot ni Serena. “Oh,please,call me Jasmine.I’m so excited about this project,Serena...Imagine,half of the scenes is in the Philippines,so there’s a bigger chance na makakauwi tayo ng Pilipinas!Oh,I can’t wait for the shooting to start!” ang excited na sabi ng babae. “S-Sure,Jasmine...I miss going back home,too.It’s been ten years since the last time I went to the Philippines...” ang pagkukwento ni Serena.

I cant find the right word to answer my own question. "Would you be my leading lady in our very own story? Hindi man ikaw ang unang karakter na nakasama ko sa kuwentong 'to... Pangako, ikaw at ikaw lang ang babaeng nanaisin kong makasama sa bagong kabanata na bubuksan ko at isusulat natin iyong magandang wakas sa dulo."

"Oh please, hijo! You can call me dad starting today. Kailangan ay masanay ka na dahil hindi matatapos ang taon na ito'y magiging lehitimong anak na kita." Apat lamang silang naroon subalit napuno ng tawanan ang buong private room ng Thai restaurant, kung saan sila kasalukuyang naghahapunan. Tanging siya nga lang yata ang hindi nasisiyahan sa mga nangyayari.

Napaupo siya sa malambot na kama at tinitigan ang binata. "My mommy is married and that's my daddy. They were left in the Philippines. So if you're going to say nonsense, get out." Saad niya. Ayaw niya kasing makarinig ng kung ano tungkol sa napapansin niya rin sa ina. Gusto niyang magbulag bulagan. Nakita niya namang ngumisi ang lalaki. “Wow! You're just here for the first day, pero feeling rich kid kana? Is that the attitude of ignorant women in the Philippines?” Nanunuyang saad nito.

sabi naman niya at saka sinuri ang result na nasa harapan. Nabasa niya sa kapirasong papel na ‘yon na walang kahit ano’ng komplikasyon o kung anumang nakakaalarmang bagay ang dahilan kaya hindi makapagsalita ang kaniyang bunso. “Yes, Ma’am. I encountered so many children with the same situation here in the Philippines. Ang magagawa lang natin ay maghintay. Kapag komportable nang magsalita si Callie, magagawa niya iyon nang walang problema.”

Nanatiling nakamasid lamang ang binata, naguguluhan ngunit nakikinig. "Macario, maniwala ka man sa hindi. Totoo ang sinasabi ko. Nanggaling ako sa hinaharap. Nabasa ko na ang nilalaman ng Noli Me Tangere at El Filibusteresmo. Ang naganap na "Sigaw sa Pugad Lawin" naitala din sa kasaysayan. Hindi ka ba nagtataka man lang, kung bakit alam ko na hindi magtatagumpay ang paglusob sa El Deposito?" Tila nagtagumpay na si Jia na makuha ang kuryosidad ng katipunero.

malumanay na ang pag sasalita ni Miss Portia, pero naroroon pa rin ang lamig at authoritative sa aura nito. "Course and block." Isinulat ko ang mga iyon ng hindi nag tataas ng tingin. "And explain Philippine Literature. List down three Philippine writers, I don't wanna see Jose Rizal's name on your paper. There's a lot of underrated writer out there, if you love reading Philippine literature then this activity will be easy for you. This will serve as your first activity." Half an hour lang ang binigay niyang oras sa amin, at dahil tambay ako sa library at minsan na naming pinag aralan ang literature ay mabilis lang din akong natapos.