Filipos 4:6 Tagalog Novels & Stories

Thrizel’s POV "Aray!" Sigaw ko nang matisod ako. Ang bilis kasi maglakad ni Phryx. Matapos ang aming klase ay nakaabang siya sa paglabas ko sa aking silid-aralan. Hindi nga ako nagkakamali. May kailangan na naman siya at gusto niya akong makausap. Tsk.

“Ano ang ipapangalan natin sa kaniya?” “Rian Raffaelo, meaning little king and God heals. Rian Raffaelo Delos Reyes Villareal.” Nakangiting tiningnan ni Rafael ang anak. “Hello, baby Elloy. Welcome to the world.” Humikab naman ang bata na lalong ikinangiti ng ama.

“Fuck, baby! Ugh! Sarap!” He hit her one last time, his entire body tensing up as he reached his limit. With a low, gutteral roar, he shot his hot load deep inside her, his cock twitching as he painted her internals. Napasigaw naman nang malakas si Michelle habang namimilipit ang katawan nang maabot niya ang langit. “Shit! That was great!” sabi ng lalaki. Pabagsak na nahiga sa kaniyang tabi si Michael, niyakap siya nito at hinalikan sa noo.

"Excuse me! Maputi ako kaya madaling mag react yung balat ko sa init no!" "Init daw,nasa silong kaya tayo! Bwahaha! Aminin mo na kasing kinikilig ka! Wag kang mag-alala kinikilig rin naman ako e".sabi niya. "Oo na! Kainis!".pinaandar niya na ang sasakyan at pumunta na kami sa simbahan na sinasabe niya. Pagkapasok namin ay nalula kaagad ako sa dami nang tao,wow..

Saglit siyang huminga nang malalim. “Sige.”

Hinintay niyang magsalita ang katabi niya ngunit hindi ito nagsalita. Tumikhim muna siya. "He is the father of Zion." Halos pabulong na sagot niya. Halos manlaki naman ang mata ni Philip na tumingin sa katabi niya. Si Alliyah naman ay halos parang hindi makapaniwala. "Funny right?" At sa wakas ay nagsalita na ito. "Super..." Naiiling habang natatawang sagot ni Philip.

Pinapaalis. "Cita masakit.." ani ko at hinaplos ang bunbunan ko. "Pinapaiyak mo naman ako lalo gaga ka!"

Dahan dahan naman itong tumango. Lumapit ako sakanya at niyakap sya ng mahigpit. This is your dad, anak. Let's feel his hug, kase hindi natin alam kung ito na ba ang huli. "Please....be happy, always take care of yourself hmm?... And kung malaman mo man ang totoo balang araw, I hope you're not late...." Bulong ko "Iloveyou, Davion Kaizer Brivzon. You're free now" Kumalas ako sa yakap at tumalikod.

Matigas ang katawan, halatang batak sa gym. “Remember, bago kami umalis ay sinabi niya sa’yo na hintayin mo siya at papakasalan ka niya,” dagdag ng ama niya na agad nagpainit sa pisngi niya. Nang sulyapan niya ang kanyang Ninong Santino, nakangiti ito. Napatingin na naman siya sa kanya. That smile took her breath away.

Mabuti naman. Sumunod namang bumati ang mga kaibigan ko na pawang mga nakangisi. "Congrats pare! Kababalik ko lang ng Italy kasal mo agad ang bumungad sa akin." Nakangising bati ni Luigi na kauuwi lang kagabi galing Italy. Tinanggap ko ang nakalahad na kamay nya at tinapik sya sa braso. "Welcome back to the Philippines pare. Kung hindi pa ako ikakasal hindi ka pa babalik." Nakangisi ding sabi ko.