Filipos 4:6 Tagalog นิยาย & เรื่องราว

Bakit ganito ang presensya ng isang nangungunang Octapetala? "Ligen, don't coerce her to answer you. She's totally afraid of you right now." Dinig ko na lang na sabi ng isang lalaki. Ilang segundo lang nang maramdaman ko ang pag-alis ni Ligen ng magkabilang braso niya mula sa pagkakakulong sa 'kin. "Miss, don't worry, hindi ka namin sasaktan. Pwede mo kaming tignan," sabi pa ng lalaking 'yon. Umiling lang ako sa kaniya bilang tugon. Hindi ko kaya.

Mukha siyang mataray sa unang tingin ngunit ng ngumiti ay para siyang anghel. "Oh Kate! It's good to see you..." napatingin sa akin ang babae, agad akong nagbaba ng tingin. "...is it her? Hi, I'm Gabrei. Ikaw na ba iyong nire-refer sa akin ng pinsan ko?" Tumingin ako sa kaniya at ngumiti ng kaunti. "I-Im S-Seraphina..." "She's a little bit timid, Brei. Pagpasensyahan mo na."

Nakakatuwa kase ilang bansa din ang branch nina lolo at lola, and I am taking the country of Philippines, and I am actually excited to meet the other leaders from different countries! "Mahal, see you later, okay?" text ni Angel with a kiss and heart emoji. She invited me for dinn5sa bahay nila. Well, away-bati kami, minsan malala pa siya magtampo, she don't wanna see me nor talk to me in a few days, naging hobby niya na ata iyon sa tuwing nag-aaway kami, minsan kase pinipilit niya ako sa mga bagay na ayaw ko. Minsan naman, kung hindi ko nagawang magreply sa mga txt niya iniisip niya na may iba ako, she is being paranoid! Iniintndi ko na lng cause I know her Dad's background.

Umikot ako para makita ang tinititigan ng lalaki sa likod ko na ngayon ay nanlalaki na ang mga mata sa gulat. Philip? Sandali, magkakakilala sila? "Kilala mo siya Lorelei?" naguguluhang tanong ko. "She's my ex." Si Philip ang sumagot na naging sanhi upang ang mga mata ko naman ang lumaki sa gulat. Ex? Naging sila ni Lorelei?

Kalokohan ba iyon? “Sige na. Sige na. I'm going.” “And your female companion?” “Si April malamang. Anong silbi niya sa mundo kung hindi siya mananatili sa tabi ko?”

ALIPIN C25 ANTHONY POV Mag-isang buwan na kami ni Abegail dito sa Korea, malapit na rin kaming umuwi dahil isang buwan lang naman ang bakasyon ni Abegail. “Love, what are you thinking about?” Tanong niya habang yumakap sa aking likod. “Nothing Love,” “You know Love, ma-miss na naman kita,” “Why? if we go back in Philippines, lagi pa rin naman tayong magkikita?”

“Aaaahhhh... S-Saaal... Shiiit uuughh!” “S-Shiiit‚ wife y-you’re so tight and waarm aaaahh!” Magkapanabay naming usal. “F-Fasteeer and deeper‚ Sal.” usal ko. At ginawa niya‚ tanging ungol at pagsasalpukan ng aming mga ari ang bumalot sa buong kuwarto. “I’m cuuuming!” ungol ko. “I’m near‚ wife wait for me.” tugon naman niya.

Napakaganda ng bansang ito at madalas na dinadayo ng mga turista ngunit napaka dilikado din kung tutuusin. "Bakit ka ba nangingialam ng buhay ng iba? Mind your own and don't bother me!" mataray na sagot nito sa kan'ya na ikinamangha n'ya dahil nagsasalita ito ng tagalog. "So! You are a Filipino, huh!" s'ya rito ngunit inirapan lamang s'ya ito at s******p ng juice na nasa harapan nito. Hindi n'ya maintindihan ang kan'yang sarili ngunit may pakiramdam s'ya na parang ayaw n'yang umalis sa harapan ng batang babae.

"H-hello?" "Z-zyle..." Agad akong napapreno pagkarinig ko ng boses niya, mabuti na lang at naka seat belt ako at kaunti lang ang kotse sa lansanggan. "Z-zyle let's talk," her voice broke. "Please...please... " Tangina. I have to go home but...fuck! Bahala na! +++ The song used was Free by Elina. You can search it on YouTube if you want.

May accent ang pagsasalita nito, halatang lumaki ito sa ibang bansa. “Tsk, why not? Kung tumitingin ka lang naman kasi sa daan ay hindi tayo mangkakabanggaan. But ever mind, I will just say sorry to satisfy your pride.” Sabi ni Isaac at tumingin sa mukha ng dalaga. Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.”