Finally The Long Wait Is Over Novels & Stories

Lalo pa at may okasyon pala siyang pupuntahan bukas. Dumating ang oras ng uwian ay sakto ding patapos na si andrea sa kanyang ginagawa. Lumipas lang ang may sampung minuto at tuluyan niya na ring natapos ang proposal letter na ipinapagawa sa kanya ni nicko. Naka ngiti siyang iniligpit ang lahat ng kanyang mga gamit sa ibabaw ng lamesa. Patayo na siya ng bumukas ang pintuan. Nilingon niya ito.

“Golda…” Dahan-dahan siyang tumingin sa akin. Kita ko ang pagod sa mukha niya. Pero mas kita ko ang kaba. “May update na ba ulit?” mahina niyang tanong. Umiling ako. “Wala pa. Nagfa-final count pa sila sa loob.” Napatingin si Jopay sa pintuan ng classroom kung saan naroon ang mga teacher na nagta-tally. “Grabe… parang isang taon ang bawat minuto,” bulong niya.

Mabilis niyang hinanap ang kalakip na dokumento at isa-isang binasa ang bawat legal na detalye. Pagkatapos niyang suriin ang buong kasunduan, huminto siya sa tapat ng kalsada at tumango. "Everything looks perfect. Walang problema." "Kung gano'n, ito na ang final version," saad ng abogado sa kabilang linya. "The only thing we are waiting for now is your husband's signature." Tumingin si Amanda sa screen ng kanyang telepono. Ang pirma na lamang ni Warren ang kulang, at sa wakas... makakamit na niya ang kalayaang matagal na niyang hinahangad.

"Gusto ko 'yung totoong pinagtrabahuhan ko. 'Yung walang nakatagong utang na loob." Bago pa man siya makasagot uli, narinig ko ang mahinang tunog mula sa earphones ko na nakasabit pa rin sa leeg ko. Isang maikling beep mula sa Skype—isang paalala na ang tatlumpung minuto para sa writing prompt ay malapit nang matapos. Naisip ko ang interviewer na naghihintay pa rin sa kabilang linya. Kung hindi ko ibabalik ang atensyon ko doon ngayon, mawawalan na ako ng pagkakataon.

Kinuha ko ang itim na cellphone mula sa mesa at binuksan ang secured application. Isang mensahe ang naghihintay. [Unknown:] The first file is ready. Tinitigan ko ang screen kung saan nandoon ang dokumentong ilang oras ko nang hinihintay. Hindi ko kailangan ilabas ang lahat. Not yet. Isa lang muna. I typed my reply. [Me:] Release it. Pagkatapos kong i-send iyon ay ilang minuto ang lumipas nang muling mag-vibrate ang cellphone ko.

Lahat iyon ay maiiwan ko. "Ang sarap niyan, Lola!" sabi pa ni Chloe. "Oo naman, luto ko ito eh," sabi pa ni Mama. Inilagay niya sa coffee table ang bowl. "Ma, tapos na po ba ang verification?" tanong ko kay Mama. "Kailangan lang daw nating maghintay ng isang linggo," sagot niya. Napatango ako. Isang linggo. Hindi naman iyon ganoon katagal. Pero sa sitwasyon namin ngayon, bawat araw ay parang napakahaba.

Biglang itinaas ni Adrian ang baril patungo sa screen. “Hindi mo siya makukuha.” Tumawa si Silas. “Hindi ko kailangang kunin si Mira.” Biglang nag-red alert ang screen. AUTHORITY TRANSFER: 63% Napatingin ako kay Ethan. “Gaano katagal?” “Wala pang dalawang minuto bago maging permanent.” Nanlamig ako. “Paano ko pipigilan?” “Hindi ko alam.” Napalingon ako kay Celeste.

“Handa na po ang mga gamit, miss. Dapat po ba namin itong ipadala?” Ngumiti siya at tumingin siya sa cage na nasa kamay ng taong ito. May mga tunog ng mga maliit na bagay sa loob nito. “Maghintay ka at pakawalan mo ito mamaya! Ito ang finale natin. Paano ito matatapos ng mabilis lang? Ha, hayaan mo na magsaya ang p*ta na yun sa kadiliman. Pagkatapos ay hahayaan natin ang mga maliliit na alaga natin… para magsaya!”

pag ka kuwan ay sumeryoso ang mukha ng binata. " ha?" di maintindihan na maang ni angela. " untill when should I wait?" malinaw na tanong nito. " one month" " six months" tugon ni angela. " six months? ..how about 2 months." Giit ni justine. " three months" sabat ng dalaga. "okay ,deal 3 months.wala ng tawad yan.final." mabilis na sarado nya ng negosasyon nila. Mahirap na at baka umabot pa ng 1 taon.. Hindi matutuwa si Juan enrico dun.

Importante ang mahabang pasensya sa pagkakataong iyon. Lumipas pa ang tatlumpung minuto. Hindi na niya matitiis pang maghintay. Handa na siyang lumisan ng lugar nang mabanaagan ang mga paparating na bulto. Ikinubli niya ang sarili sa likod ng mga sako-sakong kopra upang makasiguro. Ganoon na lamang ang kanyang katuwaan namang makilala ang tatlong imahe na paparating sa kaniyang direksyon.