Finally The Long Wait Is Over Novelas e Histórias

bulong niya, hawak ang baso ng alak. “Ang buong yaman ng mga Philip… malapit nang maging Curry.” Hindi siya napigilang tumawa—isang tawang walang musika, puro kalawang. Sa kabilang bahagi ng mesa, nakatayo ang CFO ng kumpanya, nanginginig. “Sir… fully executed na po ang transfer pero maghihintay pa tayo ng six months for full legal effect. Kailangang ma-review ng Securities Commission.”

“Okay, Cress… just breathe. Think carefully.” Ilang minuto ang lumipas, ini-straighten niya ang upo sa sofa, at marahang sinimulang i-type ang reply, ngunit huminto, delete, at muli. Halos buong oras ay nasa pagitan ng “send” at “delete,” isang maingat na paghihintay, pakiramdam niya ay bawat segundo ay eternity. Sa wakas, huminga siya nang malalim at pindot ang send, kasama ang kaunting kaba at kaunting pag-asa. Ang mensahe? "Okay… let’s talk soon."

Siguro Hindi lang talaga sila Yung tipo ko. Makalipas Ang kalahating oras, they were in the final game. Lamang Ang Isa sa kanila. To think na siya na Ang mananalo because he was the last one to take the shot. And we are all waiting for it. Lahat kami ay napatayo ng huling tumira na ang manlalaro.

Bahagyang ngumiti ang matanda. "No." Then he looked toward her. "But I suspect they will be." ... Sa malaking screen sa likuran nila... Lumabas ang final status. PUBLIC CLINICAL PRESENTATION — APPROVED At matapos ang maraming taon ng pagtatago... Mga buwan ng trials... At isang resultang maging sila mismo ay nahirapang paniwalaan... Code Genesis was finally ready to step into the light.

After ng hearing test ay may mock call pa na sumunod bago ang final interview. Nasa labas na ako ulit at hinihintay na ang resulta. Gutom na gutom na rin. Ilang minuto pa bago may lumapit sa amin na babae at sinabi kung sino ang mga nakapasa sa final interview at masaya ako na isa ako roon.

Hindi na sumagot pa ang lalaki at tahimik na lang na tumango. Makalipas ang ilang araw, dumating na ang pagtatapos ng cooling-off period. Ngunit wala siyang natanggap na tawag mula kay Nathaniel. Sinubukan rin niya itong tawagan ngunit cannot be reached ang number nito

Lumabas sa screen ang kanyang transfer record, ang tatlong libo limang daan at limang piso na hindi pa rin tinatanggap hanggang ngayon. Matagal na 'yun ah. Talaga bang nakalimutan niya o ayaw niya lang talagang tanggapin? Kapag hindi kasi iyon tinanggap sa loob ng dalawampu't apat na oras, awtomatikong mababalik sa kanya ang pera. Nag-atubili si Evie nang ilang segundo bago dahan-dahang nag-type ng mensahe. "Paki-accept naman po," padala ni Evie.

Full delivery na ang lahat at bakante na ang paparating na tatlong araw sa amin. *** It's hard to believe it's been a year, and I'm still waiting for her return. I've refrained from messaging or calling her as it seems pointless. However, my last message to her remains firm and valid to this day. I will wait for you, Mel. Maghihintay ako at hindi ako aalis sa bundok na ito hanggang hindi ka bumalik sa akin. I know you still love me, and I love you, Melissa. I will wait for you my love. . C.M. LOUDEN

Nakita niya ang kontrata na hinahanap niya at nagtype siya ng message gamit ang nanginginig na mga daliri niya. Nag type siya ng mahabang message. Pagkatapos ng mahabang sandali, hindi niya magawang pindutin ang send button. Alam niya na kapag ginawa niya ito, ang mga bagay ay opisyal nang matatapos sa pagitan nila ni Bob at na kamumuhian siya ni Bob ng habang buhay. Sa huli, pinindot niya ito. Pumikit siya at tumulo ang mga luha sa kanyang mga pisngi.

Bigla kong isinara ang kahon, kinuha ko ang phone ko, at hindi na ako nagdalawang-isip. Mabilis akong nag-type. Contact: Unknown. Message: “Simulan na natin.” Sandali akong natigilan bago pindutin ang send. Huminga ako ng malalim. Once I do this, wala nang atrasan. Send. Napatingin ako sa screen, naghihintay ng reply, at hindi rin nagtagal nagreply na. “Finally.” Napangiti ako. “Good,” bulong ko.