Finally The Long Wait Is Over Novels & Stories

Nang umabot ang 10 minutes ay ilang pawis na ata ang lumabas sa akin dahil sa kaba. Thank you guys for reading Anna, and i'm so sorry for the late update. Please vote and comment. Don't forget to follow me on my account Lady Kimmy. Lady Kimmy

Training para matulog? "You're kidding me Lily. Pinaghintay niyo lang naman ako ng dalawang oras mahigit eh!" Naiinis kong sagot. Pero tumawa lang ang mga lukaret na squad. Ang ganda lang nila pati sa pagtawa. Nasaan ang hustisya? "Waiting is part of your training my princess. Patience is measured, and congratulations. You passed! You didn't walked out or give up. You passed and we are happy about it, that's why we are smiling." Sagot ni kulot na maganda.

Habang siya ay nasa pag iisa, maraming mga nilalang ang nakakuha ng mga kayamanan para sa kanilang sarili at napabuti ang kanilang rank sa pag cucultivate. Pumunta si James sa isang bulubundukin malapit sa Desolate Grand Canyon. Umupo siya sa isang bato sa tuktok ng bundok at hinintay na lumitaw ang misteryosong facilitator at ipahayag ang simula ng huling labanan. Naghintay siya ng 3,000 taon. Makalipas ang 3,000 taon, muling nagpakita sa kanya si Wotan.

After a few hours, halos kumpleto na ang draft report nila. Ael scanned everything. “We are missing final yield projection summary.” Zai checked the field logs. “I will compute it.” Ael nodded. “Fast.” Zai glanced at her. “You are rushing again.” Ael replied, “Deadline is approaching.” Zai smirked. “You always say that.” Ael didn’t deny it. Later that afternoon, habang papalapit na ang submission time, natapos nila ang final document. Ael held the tablet. “Submission ready.”

“Demo window complete. Voting period begins now. Please proceed to your designated terminals.” Iyon na ang hudyat ng mga boboto. Umalis na ang lahat ng tao sa booth nila. Ngunit si Trixie ay hindi pa rim umaalis. Hindi na rin siya nag-abalang umupo. Nanatili siyang nakatayo sa tabi ng console, muling binubuksan ang diagnostics panel ng AURA. Inisa-isa pa niya ang logs. Hinahanap ang kahit anong inconsistency sa gawa nila.

Sumimangot siya nang naiinis at tinanong, “Bakit hindi ko pa ito natatanggap?” “Ah, huwag kang mag-alala, ito ay 21.9 bilyon. Kapag kasangkot ang napakalaking pera, paulit-ulit na kailangang kumpirmahan ng banking system ang transaksyon at iulat din ito sa headquarters para sa pag-file, kaya medyo matatagalan bago makumpleto ang paglipat.” Sinabi ni Elaine sa inis. “Jusko, binibiro mo ba ako? Kailangan kong maghintay? Gaano katagal ako kailangan maghintay?!”

Handa na ang lahat na maghintay nang kahit kalahating oras. Pagkatapos ng lahat, halos imposibleng makapag-decode nang ganoon kabilis gamit ang isang bagong gawang program. Pero halos sampung minuto pa lang ang lumipas... Tahimik na pinindot ni Nevaeh ang huling Enter key. Pagkatapos ay kalmado siyang nagsalita. “I'm done.” Samantala, si Scarlett ay patuloy pa ring sinusubukang i-decode ang system.

Kailangan kong maghintay. Tatlong oras pagkatapos, naroon pa rin kami at naghihintay. Dagdag pang tatlumpung minuto, pinaghintay pa rin kami ni Alpha Niklaus. Alam kong sinasadya niya ito, dahil hindi siya kailanman ang tipo na late.

Matapos ang isang mahabang linggo sa pagtrabaho. Isang mensahe ang natanggap niya kay Zach. “Sweetie, I miss you. Please wait for me.” Nasa final screening ito ng mga bagong sundalo at tatlong araw na silang hindi nagkikita. She missed him so much. Yung parang isang taon na silang hindi nagkikikita.

Tahimik na lumipas ang ilang oras habang patuloy ang pag-click ng keyboards at sunod-sunod na paglabas ng codes sa monitors. Mabigat ang pressure sa loob ng kwarto. Dahil bawat minutong lumilipas ay mas lumalayo ang dalawang tumakas. Hanggang sa— “Wait.” Biglang napahinto ang isa sa mga Filipino hackers. Agad napalingon ang lahat sa kanya. Mabilis itong may binuksang window sa screen bago niya mabilis na pinalaki ang GPS interface. “I got them.”