Novel & Cerita First Book Published In The Philippines

My fingers slowly brushed over the spines of several books. Pregnancy Guide. First-Time Mothers. Healthy Pregnancy. Napakagat ako sa ibabang labi ko habang nagbabasa ng mga pamagat. Para akong batang naliligaw. Hindi ko alam kung saan magsisimula. Finally, I pulled one book out of the shelf. The First-Time Mother’s Pregnancy Guide. Binuksan ko ito at nagsimulang magbasa ng ilang pahina.

Nairelease na rin ang first book ko sa pilipinas. Sayang, wala ako roon. Kinakailangan ko na ring makauwi ng pilipinas bago ang new year. Naimbita kasi ako sa MIBF, yes MIBF! Dati ay pinapangarap ko lang yun, hindi ko maipaliwanag kong ano ang mararamdaman ko nang magsend sila ng email para doon. Hindi ko alam kung paano natanggap ng sistema ko ang mga nangyayari sa buhay ko.

May pananabik na bumangon sa kanyang dibdib ng mabanggit ang kapatid. "Opo, Ma'am." "S-Sige, maraming salamat po..." aniya at tumalikod na. Pumara siya ng taxi at nagpahatid sa Manila Cathedral. Ibinayad niya ang five hundred na ibinigay sa kanya ng taxi driver na unang sinakyan niya.

Maybe I can get an award for being matyaga. For the last 3 years namin dito sa Manila ay hindi naging madali. Umabot din kami sa point na akala 'ko ang magiging ulam 'ko ay toyo. At sa 3 years na 'yon hindi 'ko pa din alam ang klase nang trabaho na meron si Alen.

Ang Pambansang Bayani ng Pilipinas na lumaban sa mga Kastila sa pamamagitan ng kaniyang mga nobelang Noli Me Tangere at El Filibusterismo noong panahon ng pananakop ng Espanya sa bansa. Nawewendang ang utak ko. Lalo na’t hindi lamang ang painting ni Jose Rizal ang nakikita ko. Naroon 'ata lahat ng kilala kong bayani ng Pilipinas! Hindi ko alam pero naaliw akong nilibot ang paningin. Naks, parang bumalik ang isip ko noong high school! Malakas maka- Araling Panlipunan theme ang building na ito!

Sa kaunting dagdag sa bayad kahit bibliya ay babasahin. Walang duda na siya'y kasundo ng pamahalaan dahil hindi siya lumabag sa batas. Maging ang pinakamababang pinuno ng anumang pamahalaan ay kanyang sinusunod. Mahilig siyang magregalo ng mga pagkain tulad ng hamon, baboy, pabo at mga imported na prutas mula sa ibang bansa. Dahil sa palagay niya sa kanyang sarili ay hindi siya Pilipino kaya ganoon na lamang kung pintasan niya ang kanyang kapwa Pilipino. Kapag naman sinisiraan ang isang Kastila siya ang tumutuligsa sa mga mapanirang-puri dahil ang palagay niya sa kanyang sarili ay isa ring Kastila. Siya ang unang-una na pumupuri sa mga mataas magpataw ng buwis lalo na kung naiisip niya ang t

Pagpasok ko sa mall ay dumiretso na agad ako sa National Bookstore, kumuha ako nang isang set ng cattleya, limang ballpen, dalawang yellow pad at isang journal. Habang nag-iikot ako ay napunta ako sa mga business section at isang tao lamang ang nakapukaw ng atensyon ko. Binasa ko ang nakasulat sa taas ng cover niya at napangiti na lamang. Kahit hindi ko pa siya masiyadong maalala ay kusang bumibilis ang tibok ng puso ko. “For the past three years 'till now, Lucas Nixon Montiero are always be a number one business tycoon here in the Philippines and other places of the world.”

ulit ng isipan ko. “Book a flight to the Philippines as soon as possible.” Katatapos ko lang maligo. Unang bumungad sa 'kin ang text ni Mommy. Binasa ko ito habang nagbibihis at kaagad na idinial ang number ni Rouger, my right hand man.

"Yes, sort of, Quil. But, it's Tagalog, it's a language from the Philippines. You know Philippines, right?" Tumango ito. "Yes, mother superior said it's a tropical group of islands, near Pacific ocean and I learned that Philippines has three main parts, the Luzon, the Visayas and the Mindanao. I wonder, how does Philippines look like." Dagdag pa nito. "Don't worry Quil, we will visit Philippines, soon." Sabi pa ni Mara rito. Ngiti lang ang isinagot ko sa kanila. Hindi kasi alam ni Mara na hindi na ako pwedeng bumalik sa Pilipinas, dahil sa paningin ng lahat ng tao doon, I am peacefully gone for once.

“Ako ‘din! Akalain mo ‘yun hahaha!” Hindi lang silang dalawa ang narinig kong magtagalong kundi lahat sila! Napatakbo ako dahil sa sagot na nasa aking isipan, hindi maaari! Paanong mangyayari ‘yun?! Tuluyan akong napahinto ng mabasa ang nakapaskil sa isang karatula. “Manila, Philippines.” Mahina kong basa na ikinaatras ko. Paanong nangyaring nasa Pilipinas ako samantalang huling naaalala ko ay nasa Canada ako?!