Five Hundred Novels & Stories

bigla kong tanong dito, at dali dali akong lumapit at hinimas ito sa likod sabay abot nang baso nang tubig, bigla kasing nasamid ito. "Thank you." pagpapasalamat nito matapos makainom. "No problem so ano na ngang ginawa mo sa five million na hiningi mo sa akin?" muli kong tanong dito, nacurious lang kasi ako lalo na't five million is a big amount of money. "Uhmm pinadala ko sa probinsya iyong pera, tapos iyong natira nilagay ko sa bangko." sagot naman nito na hindi man lang tumitingin sa akin.

sabi ko pero seryoso ang mukha ni Kuya. "Iyan nalang ang maitutulong ko. Alam mong matagal ko ng gustong isumbong ang Tita mo sa mga pinaggagawa niya sayo pero lagi mo kaming pinipigilan. Ayaw mong tumatanggap ng tulong mula sa amin pero kahit ngayong oras na ito Aryan. Kahit ngayon lang, please hayaan mo akong tumulong sayo. Alam kong napakaliit na halaga nitong five hundred. ."

FIVE SENSES CHAPTER 14: HIKING HUMINTO sa isang malaking resort ang Van na sinasakyan nila Andy. Ilang oras rin ang inabot bago sila nakarating sa lugar. "Mga anak, aayusin muna namin yung reservation natin bago tayo pumasok kaya maghintay muna kayo, okay?" paalala ni Demmy sa mga bata. Ngumiti si Andy at tumango. Si Denum naman ay hindi kumibo at sinuot ang itim na face mask, habang si Kino ay mahimbing pa rin na natutulog sa balikat ni Andy.

biro ko pa at nagkibit balikat. The corner of his lips quirked up, still looking towards my lips. Pinanliitan ko naman siya ng mga mata dahil doon. “Huwag mo akong tingnan nang ganiyan kung ayaw mo ng madagdagan pa ang babayaran mo. Fifty two thousand pesos is a lot, Lieutenant Fontanilla.” “Let’s make it fifty five then.”

Mabilis kong kinapa ang aking bulsa. Nandoon pa rin. Dahan-dahan ko iyong inilabas. Nanginginig pa rin ang mga kamay ko habang isa-isang binubuklat ang mga perang papel. "Isa..." "Dalawa..." "Tatlo..." "Apat..." "Lima..." Natigilan ako. Nanlaki ang mga mata ko. "Five..." "Five thousand...?!" Napasinghap ako. Halos mapasigaw ako sa sobrang gulat kaya mabilis kong tinakpan ang sarili kong bibig.

“Four hundred million.” Nagtagpo ang mga mata nila. Malamig ang titig ni Amber, halos wala nang emosyon, ngunit ang pag-igting ng kanyang panga at ang pagkuyom ng kanyang mga kamay ay nagsiwalat ng tunay niyang nararamdaman. He was doing this on purpose. She raised her card again. “Five hundred million.”

“Nakipaghiwalay ako kay Billy, ang basurang iyon, at gusto niyang bigyan ko siya ng limang daang libong dolyar. Kung hindi niya makuha, kukunin niya ang isa niyang kaibigan para patayin ako. Kaya, kailangan ko talagang humiram ng limang daang libong dolyar sa iyo.” Limang daang libo? Napangisi si Alex sa kanyang puso nang marinig ito. Akala niya, sa cafeteria, narinig kong malinaw na hinihingi ka ni Billy ng tatlong daan at limampung libo, pero ngayon humihingi ka ng 500 thousand sa akin.

Kumunot ang noo ng binata nang marinig ang sagot na iyon ni Anika kaya naman mas lalo niya itong ininis at sinukol ng mga tanong. "Kung ganun naman pala.Eh bakit hindi ka sumama sakin ngayong gabi bibigyan kita ng five hundred thousand" Napangiti ng mapait si Anika at Pagkatapos ay tinitigan ang binata at bumaba ang titig nito pababa. "Five hundred thousand.Ganun talaga siguro ang preayo ko ano. Siguro nga at ganun lamang ang halaga ko na halos hindi nga kapresyo ng dalawang bote ng mamahaling alak"

Ang mga mata niya ay may malupit na tingin habang sinabi niya, “Five hundred thousand.” “Anong…” Hindi inaasahan ng madla na tataasan ulit ni Kenji ang bid ng malaking halaga. Ngayon naman, halata na galit siya. “Five hundred and ten thousand,” Ang kalmadong sagot ni Wilbur.

“Hindi yon ano ba. Bakit ang laki-“ “OMG! Malaki? Di mo kinaya?” “Mommy Henry!” sigaw niya. “Oh” “Fifty thousand? Naglalaro ba siya? Why? Diba napakalaki naman non? Normal mo lang binibigay sakin is five thousand to ten thousand.”