Novel & Cerita One Hundred

Sa halip, mahinahon niyang inilabas ang isang card mula sa bulsa at inilapag sa mesa. “One hundred thousand, ” saglit siyang tumigil, tinitigan ang dalawa. “Hindi. One million ito.”

Hindi siya gumalaw. “How much?” tanong niya. Kalma. Parang walang nangyayari. Sa kabilang linya— parang ngumisi si zeke. “Isang daang milyon.” “One hundred million.” Diretso. Walang hiya. Tahimik si avianna. Tapos— dahan-dahan siyang ngumiti. Ang pulang labi niya ay kumurba. “One hundred million?” ulit niya.

Ang kanyang tip lang mismo ay 50,000 na kaagad 10 times 50,000 ay 500,000 at ang 100 time 50,000 ay 5,000,000… Sa paraang iyon, Magagawa na ni Jane na matupad ang hinihingi ng lalaki mula sa kanya at makalaya na sa wakas.

TALAGANG ONE BILLION ‘YAN? Agad lumitaw ang tatlong tuldok, sinundan ng sunod-sunod na shocked emojis. Tapos— Lira: ANO ANG PUT—?! SANDALI. BIBILANGIN KO LANG ANG MGA ZERO. Lira: 1,000,000,000. DIYOS KO. ONE BILLION ‘YAN!!! Lira: ANDREA ANO ANG GINAWA MO?!?! Napaupo ako sa piano bench, parang nahihilo.

diretsong tanong ni Janella, ayaw nang mag-aksaya ng oras. Nagtaas si Anton ng isang daliri. “One hundred million? Mas makatwiran na ‘yan, pwede pang pag-usapan,” sabi ni Janella habang tumatango. “Miss, mali ang pagkaintindi mo. Hindi one hundred million.” “Ten million?” biglang nagbago ang mukha ni Janella. Hindi pa siya nakakita ng ganoong kakapal ang mukha. “One million,” kalmadong pagwawasto ni Anton.

Tumayo na si Kenneth at walang lingon-likod na pumila na rin papunta sa counter. “F-four million?” Halos malaglag ni Hae won ang chopsticks na hawak nito pero nagawa rin iyong saluhin ng dalagita. “Tama ba ang narinig ko? O may insekto lang sa loob ng tenga ko?”

After then, I never anything from him anymore. Dahil sa dami ng iniisip ko ay hindi ko na namalayang ako na pala ang nakapila sa counter. “Maam, 800 po lahat ng pinamili niyo po.” Pukaw sa akin ng cashier. Kinalabit naman ako ni Liza para lang tila magising sa natutulog na diwa.