Five Hundred Novels & Stories

Nakita niya kaya na ni-save ko ang number niya? "How much, Sir?" "Five hundred." Ay wow! Bongga naman ni Sir Pogi magpa-load. Agad kong nilagay ang amount at napangiti ako ng tumunog ang phone niya. Hudyat na natanggap niya na ang load. "Thanks." Dumukot ito ng card at binigay sa akin. Card? Anong gagawin ko sa card? Naguguluhan akong tumingin sa kanya.

Basta ay hindi ko na makikita si Mav o si ate Nixie. Tinalikuran ko na siya, pero nagsalita siya muli. "Fifty million." I froze. Napanganga ako. Dahan-dahan ko siyang nilingon, puno ng pagtataka ang mukha ko. Mabigat ang bawat hinga niya. Ngayon ay naging interesante ako. Hindi dahil sa halagang limampung milyon—kundi sa taong kayang magbigay ng gano'n kalaking halata, makausap lang ako.

"Hoy! Tilapia, ang bayad mo?" Nagulat ako dahil nasa harapan ko na pala ang bwisit na lalaki. Tumingin ako sa kanya na para walang kagana-gana. "Maghintay ka mamaya, magbibigay ako sa 'yo ng five hundred. Kung wala na kayong ipag-uutos ay lalabas ba ako, SIR." Sabi ko sa kanya. "Bakit five hundred lang? Dapat five thousand."

"Five..." Kumunot ang noo ko. Binibilangan ba ako ng matandang ito? Kahit pa bilangan niya ako hanggang isang daan ay talagang aalis na ako. Hindi ko masikmura ang kademonyohan ng amo ko. Sarap ibaon sa lupa o kaya ay ihulog muli sa impiyerno. Yumuko akong muli at talagang ready ng umalis. "Five million..."

"Boss, wala na tayong budget, 'wag ka na makipag--" "Three million and one hundred fifty thousand!"

Pagbati ko rin. "Alin dito ang gusto mong bilhin, Sir?" Tanong niya sabay tingin sa mga paninda niya. "Isang bouquet ng rose po. Magkano po?" "Four hundred pesos lang Sir." Sabay abot ng bulaklak. Kinuha ko ang wallet ko. And I picked one thousand pesos. "Ito po ang bayad." Sabay kuha ng bulaklak. Bumalik agad ako sa sasakyan at inilagay ang bulaklak sa front seat. Pupunta na sana ako sa kabilang pinto ng sasakyan ng may biglang nagsalita sa likod ko.

anang lalaki sa kanya, “Kaya mo ba?” “Bakit, magkano baa ng pinag uusapan natin?” “Five hundred thousand!” Muntik nang malaglag ang panga niya, “Ganyan na ba kamahal pumatay ngayon?” Hindi makapaniwalang tanong niya dito, “Sobrang mahal naman nyan!”

"Ano'ng oras mo ba ako susunduin?" "Mga five, kung okay lang sa iyo?" Kaswal na tugon sa kabilang linya. Saglit muna akong nag-isip bago nagsalita. 'Five? Bakit ang aga?' "Five? Hmmm... Ang aga naman ata?" Usisa ko dahil masyado pang bata ang araw para magdinner. Usually, dapat mga six or six thirty ay eksakto iyon sa oras ng hapunan.

alanganing sagot ni Yvee. Agad napaangat ng ulo si Ahma. Nanlaki pa ang mga mata niya na tila hindi makapaniwala sa narinig. “Fifty?” ulit niya. “Anak, engagement ba ’yan o simpleng salo-salo lang?” Napatawa si Yvee habang napapailing. “Ahma naman…” “Minimum na ang limang daan.” “Five hundred?!” halos mapasigaw si Yvee. Maging ang kambal na tahimik lang na naglalaro sa carpet ay napatingin din sa kanila.

Kailangan niyang makumbinsi. “Uhm, fifty thousand is too much. I really don't have that much money yet. How about a discount? Five thousand na lang? Makakaya ko nag halagang iyon ngayon na gawan ng paraan. Ano? Deal na tayo sa five thousand?”