Forbidden Quest Novels & Stories

I said in a very womanly tone, so foreign to me. Memories keep on flashing on my mind. Parang kahapon lang. Grabe, ang bilis ng oras. "Patuloy po akong gumagawa ng bawal, Father." Ngumiti ako nang mapakla. From the story we were told about Adam and Eve in paradise, it seems that throughout human evolution, the forbidden has always been very attractive. Actually, it is. Buong lakas niya akong pinaupo sa ibabaw niya. Sobrang lakas nang kalabog ng puso ko ngunit parang wala lang sa kanya.

"This is not wrong, Diana." Nanatili akong tahimik habang nakatitig sa kanya. Muli na naman niyang hinaplos ang pisngi ko. "You're too precious." He breathed. "Too precious and too forbidden. A forbidden fruit." "K-kuya—" "You are my forbidden fruit I want to taste, Diana. And the forbidden gem I wanted to keep."

F*ck up! I will give up Nazli because of that f*cking shres? NO WAY! "AYAW MO? AKALA KO GUSTONG-GUSTO MONG MAPASAIYO ANG SHARES KO? BAKIT NGAYON AYAW MO NA?" nang-iinis pa niyang tanong? "WHAT DO YOU REALLY WANT HUH?" galit na ako. I really mad to him. "I WANT NAZLI" deretsang sagot niya. No! That not easy for him to like Nazli, I know him. He's only using Nazli against me in able for him to win but I wont let that happen.

Kaya ano nga naman ang makukuha niya rito? I gulped and looked him in the eye. Desididong mapapayag siya. Nandito na rin naman. I won't back down. “Then, what do you need in return?” I asked instead. Saktong dumating naman ang mga paunang order namin. Nanatili naman ang titigan namin sa isa't-isa. I cannot afford this to fail. I need his help. Dahil kung hindi, wala akong choice kundi tanggapin na lang ang alok ni Mr. De Vera.

Tahimik ang buong paligid—wala ang mga magulang nila, nasa business trip sa ibang bansa. Napapikit siya, naaalala ang itsura ni Tristan kanina. 'Yung lungkot sa mga mata nito, 'yung guilt. Hindi na siya galit, pero may parte sa puso niya na parang hindi mapakali. Hindi lang talaga niya gusto ang ugali ni Viviana. Hindi lang dahil siya ang fiancée ni Tristan—pero kasi, tuwing andiyan si Viviana, parang may mali. Parang siya ang mali. Naputol ang iniisip niya nang tumunog ang cellphone.

Hinahaplos at dinadama ang malambot na pagkababae ng dalaga. “Fvck, Joaquin!” malutong na mura ng binata saka pinababa pa ang h***k. Bago pa man niya matumbok ang nais patunguhan ng mga labi ng binata ay agad na siyang pinigilan ng dalaga. Namumula ito.

"Isang napaka-mature at seryosong pananaw para sa isang batang arkitekto. Sinong naging mentor mo sa unibersidad para ma-develop ang ganitong klaseng lalim?" Lauren frozen for less than a fraction of a second. She felt the heavy silence of the past twelve months pinning her down, the shadow of their forbidden past rushing through her veins. She risked a glance at the main entrance of the exhibition hall, half-expecting to see a tall, elegant figure in a navy blazer walking through the door. But the entrance was occupied only by strangers.

"Being inside an unfamiliar place, mysterious events happen, and unknown games kill people." Pinagmasdan ko ang agos ng tubig sa sahig ng banyo patungo sa lagusan nito. They are all synchronized while flowing, but some of them take different paths. Nevertheless, they will all leave with the same hole. "Can you answer me, Leora? I want an honest answer from you. " Hindi sumagot si leora, pero alam ko ay nakikinig siya. "The wind and water understand me, the Queens appear every time I disappear from anyone’s sight. Now tell me, what do I am? "

At ang liwanag sa kanyang katawan ay ang lava na nagsisimbi nitong buhay. “Grumps is one of the old tortoise we have. He is born and trained to be a vehicle that will brought kingdoms representative to study in Akademia.” Basa pa ng babae sa isang scroll na hawak hawak niya. “But due to a belief, he is under an unknown spell for he direct you to the forbidden forest.” Dagdag pa nito pero imbis na ituon ang atensyon ko sa kanya ay napatingin ako kay Artimus. Ang nasa kanang kamay ng konsehong si Grayson. Napakasama pa rin ng tingin nito sa akin na akala mo’y may ginawa akong hindi maganda para sa kanya.

"Hindi na ako magpapaligoy-ligoy pa. Nagsimula na ngang atakehin ng mga halimaw ang mga maliliit na bansang malapit sa aking kalupaan. Unti-unti nilang sinasakop ang mga ito. Sinusubukan naming lumaban, ngunit sa bawat araw na nagdaraan ay napapansin naming mas lalo silang dumarami. Sa totoo lang ay may ilan na rin sa aking mga mandirigma ang nagapi ng mga halimaw. Ang masama pa nito ay hindi ko alam kung papaano ko ibubunyag ang balitang ito sa aking mga nasasakupan." Napatango na lamang si Haring Qesien sa tinuran ni Mallus. Naiintindihan niya ang suliranin ito. Kilalang-kilala ang angkan ng mga golem at higante bilang mga mahihilig sa gulo at giyera. Paniguradong mababaon sa karagatan ang