Forbidden Quest の小説・ストーリー

"Ikaw ang dayuhan, hindi ba? Kung hindi, alam mo na kung ano ang kinakatawan ng Forbidden Army! Dapat alam mo kung ano ang aking kinakatawan! "Ano'ng sinasabi mo? Ang kinakatawan mo lang ay ang mga nakatataas na may kaunting ngipin,” sagot ni Harvey. “Ayokong gumamit ng puwersa sa harap ni Quill. Baka madumihan siya. "Kaya, binibigyan kita ng pagkakataon. Minsan, ang buong buhay ng isang tao ay masisira dahil sa isang maling hakbang.

"Hindi na ako magpapaligoy-ligoy pa. Nagsimula na ngang atakehin ng mga halimaw ang mga maliliit na bansang malapit sa aking kalupaan. Unti-unti nilang sinasakop ang mga ito. Sinusubukan naming lumaban, ngunit sa bawat araw na nagdaraan ay napapansin naming mas lalo silang dumarami. Sa totoo lang ay may ilan na rin sa aking mga mandirigma ang nagapi ng mga halimaw. Ang masama pa nito ay hindi ko alam kung papaano ko ibubunyag ang balitang ito sa aking mga nasasakupan." Napatango na lamang si Haring Qesien sa tinuran ni Mallus. Naiintindihan niya ang suliranin ito. Kilalang-kilala ang angkan ng mga golem at higante bilang mga mahihilig sa gulo at giyera. Paniguradong mababaon sa karagatan ang

They doesn't like public attention. “That’s it, and goodluck.” "Para saan ang quest na ‘to?” nagtatakang tanong ni Ziyu sa akin. Ang alam ko ay nasabi ko na sa kanila ito noon. "For the fantasy Survival," pag-uulit ko. "Then it will serve as an additional training for us," pagsang-ayon niya sa plano ko. “Kapag ako ang nanalo sa quest at hiniling kong tumalon ka sa bangin, gagawin mo ba?" tanong niya bigla. Alam kong nagbibiro lang siya pero kung ‘yon ang utos niya, wala naman akong ibang magagawa kung hindi ang sundin ito.

giit ko. "Like I said... I won't tell you if you don't tell me," aniya. "I'm curious about your suitor. I want to know him." I arched my brow. "Why do you want to know him?" Umangat ang sulok ng labi niya at nilingon niya ako. "I want to know who's my competitor." Umuwang ang labi ko. He wiggled his brows at me. Kaagad ko kinuha yung unan at pabiro na hinampas 'yon sakaniya.

biglang nawala ang ngiti sa labi niya. Nakatitig lang siya sa akin. Tahimik. Mabigat. Parang may binabasag sa loob niya. Sandali lang iyon. Ngumiti ulit siya, pero hindi na tulad ng dati. “Can I ask you something?” Inosente akong tumango. “What would you do if you knew that your fiancé is seeing someone else…” Huminto siya sandali. “…but you found out he’s only doing it for revenge? Would you support him?”

“Parang sponsorship.” He sighed. “Dolly, don’t complicate it. You need things, right? Then use that.” I stared at him, trying to read between the lines. Harwinn Damonier doesn’t do generosity. Lalo na when he barely tolerates my existence. Suspicious. “So… pwede ko ‘tong gamitin for whatever I want?” I asked, testing him. His eyes twitched. “Within reason.” “Ay, within reason,” I teased. “So hindi pala whatever.”

Takot siyang mawala ito sa kaniya. “Palagi na lang akong sinasabihang bastardo kahit hindi naman. Inaaway nila ako dahil wala akong daddy! Wala ba akong daddy?” umiiyak na tanong ng batang si Darkien na ikinatagil ni Allyce. Lumukso ang puso nito. “Wala ba akong daddy, mommy?”

Para mabuhay, kailangan niyang gawin ang isa sa Forbidden Art ng Theos Sect. Ito ay isang nakakatakot na pamamaraan na nagbigay-daan sa kanya upang muling ipanganak at malampasan ang kanyang desperadong sitwasyon. Gayunpaman, papasok siya sa isang estado ng kahinaan nang ilang panahon pagkatapos itong gamitin.

"Die," And in just a snap, she vanished. Effortless! I so love Destroyer. Napatigil ako nang biglang may umilaw at nakita kong libro iyon. Lumapit ako at akmang bubuksan na pero kusa itong bumukas. Forbidden Forest It's endless Once you enter, There's no way you can get out For life is the change. Forbidden Forest is known as Paradise But when the Princess was gone Everything's change

Sa lahat ng sakit na dinarama ng puso ko ngayon, kahit papaano ay naibsan dahil sa tawag na iyon. Bigla kong naalala si Sebastian, our relationship was a forbidden one. He was actually the other man outside my marriage, and I don’t know how my parents would react to that. Pero tingin ko hindi ko na muna dapat iniintindi ang mga iyon sa ngayon. I will just let fate paly a huge part now, hihntayin ko na lang kung ano ang magiging resulta ng paglalaro niya. It may be on my favor or not, I will gladly accept it thought it will surely hurt me big time.