Novelas y relatos de Forget And Forgive Quotes

Kaya kahit na anong drama ikwento ko ay komportable pa rin ako tulad na lang ngayon. “So, kakalimutan ko na lang ‘yung ginawa niyang pagtalikod sa ‘min noon?” I asked. “Pikit,” aniya kaya agad akong pumikit para malagyan niya ako ng eyeshadow. “Alam mo kasi, hindi naman lahat ng pagpapatawad ay kailangang magkalimutan. Forgive but never forget. Lalo na kapag nakaukit na ‘yon sa puso mo. Kasi kung maghihiganti ka… para saan pa? Para mapatunayang galit ka nga sa kanya? Paano ‘yung mga kapatid mo? Kung hindi mo na kailangan ang papa mo kasi ikakasal ka na─ ay este, may pamilya ka na at kaya mo na sarili mo, e sila? Kailangan nila ang Daddy mo. Tama naman si Nay Telma sa sinabi niyang isa lang a

Bakit nakapadali niya iyong nakalimutan at hinayaang ang mga masasakit na nakaraan lang ang laman ng kanyang puso't isipan. Didn't anyone tell you yet That to forgive is to forget How can you be mad if you don't remember Puno man ang luha sa mga mata ni Gerald ngunit nakangiti ito sa kanya. Tumayo sila. Lumalayo si Diane. Hindi pa niya lubos naiintindihan ang sarili at ng lahat ng nangyari. Masisi ba siya nito kung ang tanging gusto niya ngayon ay ang lumayo at makapag-isip isip sana muna. Kaiinisan ba siya kung gusto na niyang doon siya sa taong totoo sa kanya at walang sikretong itinatago? Napahiya siya sa lahat. Nahihiya siya sa sarili niya. Hindi gano'n kadaling palagpasin iyon.

I need to be strong, this time iba na ang sitwasyon at alam na namin kung papaano gagawan ng paraan ang mga bagay na dati ay hindi namin magawan ng solusyon. "I forgive you, not because you're ill or what. Pinapatawad kita dahil sa yun ang kagustuhan ko, I didn't force myself to forgive you, maybe I can't forget what happened on our past, but I will use that as a lesson. Gagamitin ko ito, hindi para paulit-ulit ko na saktan ang sarili ko," tumigil ako at hindi inalis ang titig sa mga mata ni Remon.

Hinawakan ko ang kamay niya na abot ko. “Wag kang magtanim ng galit sa puso mo. Hindi ka tuluyang gagaling kung may naiwan pa diyan.” Turo ko sa bandang dibdib niya. “Forgive and forget. Live peacefully and wonderfully without that anger in your heart.” Sabi ko at hinaplos ang kamay niya. “In time, I will forgive her. But coming back is not part of forgiving.” Sagot niya at ngumiti.

My heart felt more lightly, parang nawala yung nakapatong na mabigat. It's time to forget and forgive. ~*~

"It's weird. Last time I know, galit na galit ka sa kaniya. Bakit parang may nagbago?" Pinanggigilan ko ang ilong niya dahil mas tumangos ito lalo sa pagkunot ng noo niya. "Hindi ba pwedeng mag forgive and forget?" "Nah! You can forgive, but it's not necessary to forget." Sabi niya sa akin at pinatungan ng mabababaw na haIik ang labi ko. Ngumiti ako at yumakap sa kaniya. Ah- I love this man so much. Hindi ko na ito ibibigay pa kahit kanino. Kung pwede ko lang siyang ipagdamot ay gagawin ko.

Naramdaman kong nabigla siya sa ginawa ko, ngunit tinugon niya rin naman kalaunan ang halik ko. Yes, it's easier to forget than to forgive. Kaya pagkatapos ng gabing ito, ibabaon ko rin sa limot ang lahat. Hindi ko kailangan magpatawad, kailangan ko lang na kalimutan ang lahat. Just one last reckless decision and I'd forget everything about him.

"Yeah. As much as I wanted to forget about the things that had happened in the past, I couldn't. We all couldn't." "Wounds heal but the scars still remain." pagsingit ko sa kanilang usapan. "We can only forgive, but we must admit that we can't ever forget." "Thank you for saving me back then, Charisse." Anthony added and chuckled. "Thank you for saving me from your brother despite all the emotional damage that I've given to you."

But as time passed by, we can move on and just forget about the past by forgiving the one who deserves forgiveness. Acceptance is the key of moving on to a better future. That you should learn how to let go all of the pain and sorrows of yesterday behind yet treasure all of those precious memories. Pakiramdam niya buo na siya. Ang kanyang sugat sa dibdib niya ay tila naghilom na lang ng kusa nang magsimula siyang patawarin ang binata. Sa loob ng sampung taong kinimkim niya ang galit, matututunan pa rin pala niyang mahalin si Mathis ulit.

Pinunasan niya ang luha ko bago niya hinaplos ang pisngi ko bago niya ako hinalikan ng marahan at nag iingat. You never loved someone, until u learn to forgive. Hanggat mahal mo ang isang tao ay may dahilan ka para mag sakripisyo, mag unawa at higit sa lahat MAGPATAWAD. If u love a person, learn to forgive kahit gaano pa kalaki ang kasalan na ito. I FORGIVE THEM BECAUSE I LOVE THEM. "iloveyou wife.." he whispered. I smiled "iloveyou more!.." nakangiting sabe ko.