Francisco Sionil Jose นิยาย & เรื่องราว

“Wrong choice na sumama ako dito.” Humiwa ako ng cake na binili niya sa akin kanina at saka tamad na naghintay. Hindi na ulit ako sasama sa kaniya. Georgel Kien Point Of View “Thank you for your time, Mr. Juanillo.” He extended his hand to me. “Please say thank you to your mother.” “I will, Mr. Iligan. Thank you.”

Hindi ko alam ang sasabihin. Hindi ko rin maintindihan kung bakit naniniwala silang kaya kong baguhin ang desisyon ni Señorito. Ako nga mismo ay hindi maintindihan kung bakit ganoon na lamang niya ako ipinagtatanggol. "I'm sorry..." Mahina kong sambit habang marahan akong umiling. "Wala talaga akong magagawa. Desisyon na iyon ni Señorito."

Ang nakangiti nitong alok sa akin. Sinabi ko naman kaagad dito na doon nga ang punta ko. Hay mabuti nalang at may makasabay na ako pumunta doon. Nagsimula na kaming maglakad papunta sa room ng maisipan ko na magpakilala dito. "Ako nga pala si Avril Del Carmen," ang pakilala ko sa kanya. "Hello Avril, ako naman si Stephanie Ken Fajardo." Ang pakilala niya naman.

maikling sagot nito. Nag-isip ako kung sino ang tinutukoy nito. Narinig ko na ang pangalang iyon, pero hindi ko matandaan kung saan nang biglang may maalala ako. Menandro din ang pangalan ng mayor ng San Bartolome. Is he going to… No… Franco said we will plan for it after our graduation. Nagtatalong sabi ng isip ko.

Sabi ng batang lalaki sabay abot sa kanya ang kamay para makikipagkamay. Natawa sya sa ka pormalan ng batang ito. parang manliligaw talaga ang datingan nito. "Call me Tito Angelo, Foilan" "Ok po Tito Angelo." nakangising sabi ng batang si Froilan. Nakasunod din dito si General Fajardo. Naglalakd ito palapit sa kanila. "Angelo I told you! Nakita mo silang dalawa? paano ba yan?"

Tinignan ko ang antipatikong kasabay ko ngayon na naglalakad papunta saming lamesa ngunit parang hindi naman sya bothered sa pagbabago sa silid. "And now, to give appreciation to the society's top 10 most powerful, let's all give respect to the highest member of the Invincible Society's committee, the country's president himself, Mr. Alfonso Servantes-Cordova." Halos malaglag ang panga ko dahil sa pagkamangha.

iisang sigaw ng mga ito bago nag-apir sa isa’t isa. “Eh, how will you teach us? Are you a soldier?” tanong ni Evan. “Of course, I am! I am Lieutenant General Zachary Silva from the Armed Forces of the Philippines,” pakilala nito. Halatang giliw na giliw ito sa mga hindi pa nakikilalang mga anak.

Kasama dito ang isang pangalang tumatak talaga sa kanyang isipan. Ang pangalang Teofilo Santiago. Sa apelyido pa lamang niyo ay may naalala na siya kaagad at iyon ang katunggali niya sa pwesto sa kasalukuyang eleksiyon. Isang bilyon ang itinakda ng mga itong pondo doon at pinirmahan ito ng lahat. At nasisiguro niyang nailabas ng mga ito ang pondong iyon na hindi alam ng mga mamamayan sa kanilang bayan.

Madami pang pinaalala sa amin si Celene na kailangan namin sundin kahit pa na medyo palayo pa iyon. “Marami ring gwapo diyan guys, pero siympre hanggang tingin lang tayo. Sino ba naman tayo, mga kasambahay lang naman.” Ani Beca. “Makikita ko na si Sir Josef,” kinikilig na sabi ni Fiona. “Sino si Sir Josef?” tanong ni Karin. “Ay oo nga pala, hindi pa namin nasabi. Si Sir Josef, pinsan ni Sir Yusuf. Napupunta ‘yon dito, itong mga nakaraan lang hindi dahil umalis ng bansa.” Sagot ni Fiona.

"Masyadong mabilis ang mga reflexes niya para sa isang probinsyano. I want him gone." "Huwag kang praning, Raul," sagot ni Froilan habang nauupo sa kaniyang swivel chair. "Ginalugad ko ang background ni Josep Macaraeg. Ang pamilya niya sa Batangas ay mga magsasaka. Namatay ang mga magulang niya sa bagyo. He's a nobody. Mas mabuting siya ang kasama ni Ally kaysa sa isang taong may utak na pwedeng gamitin laban sa atin."