Fraternal Triplets Novels & Stories

Agad ko naman siyang pinigilan. “Mom, hindi naman po sa ganun. Hindi ko po kayo pinagdadamutan—” Biglang sumingit si Daddy. “Eh kung hindi ka pala nagdadamot, anong dahilan para itago mo sa amin ang pagkakakilanlan nila? Gusto rin naman naming makilala ang mga apo namin, lalo na’t triplets pala sila!” Mula sa seryosong tono, napangiti silang dalawa nang mabanggit ang tungkol sa triplets. Napailing na lang ako.

nakangiting tanong ni tita. Nagkatinginan kami ni Youtan. Tumango si Youtan dahilan na mas naging masaya si tita. Tumahimik bigla, napahawak ako sa tiyan ko. Napansin ito ni Youtan at hinawakan niya ang kamay ko. "Triplets mom." "What?!" Gulat na saad ni tita. "A mercy, I have grandchild now! Not only one kundi tatlo pa! Son, I'm very happy."

Napabayaan niya ang sarili before dumating si Vladimir and natatakot siya sa result. "Congratulations ma'am. Tatlo silang healthy boy." Nagulat si Grace tapos Vladimir. Hindi twins kung hindi triplets tapos lahat lalaki. Si Vladimir lang yata natuwa 'nong malaman iyon since ngayon namumutla si Grace like alam ni Grace masakit manganak tapos triplets agad.

Tama na ang sampong anak, malaki na ang pamilya nila at masaya sila na nagkaroon ng sampong malulusog na mga anak. Seven years had passed at malalaki na lahat ang mga anak nila. Anim na taon na ang bunso na triplets na sina Sapphire, Garnette at Amethyst. Iba-iba ang ugali ng kanilang sampong anak at hindi matatawarang pasensya ang inilaan nilang dalawa ni Tyrone para sa mga ito.

Lugmok si Mommy sa depression niya mula ng mawala na si Daddy nasa sinapupunan niya pa lang kaming triplets niya noon. Mabuti pa nga sina Kuya Tyrone at Typhus ay naranasan nilang maka-bonding noon ang mga magulang namin. Marami silang masasayang ala-ala. Hindi katulad naming triplets na hindi naranasan kahit ang makalaro o makakwentuhan manlang sana si mommy.

Sa ngiti pa lang niya, alam kong talo na naman ako. Sa gitna ng tawanan, tanungan, at maliliit na kagat ng sandwich, naisip ko ulit… Ito ang pangarap ko noon. At ngayon, hawak ko na. Kahit sampung taong gulang na si Mila at limang taong gulang pa lang sina Amara at Liam, hindi mo iisiping may agwat sa kanila. Parang triplets kung kumilos—lahat sabay-sabay magsalita, sabay-sabay humingi ng ketchup, at sabay-sabay rin magreklamo kapag may gulay sa ulam.

mahina ang tinig na sambit ni Piper nang magising siya. Bagama’t nahirapan, walang naging katumbas na saya ang naramdaman ni Piper nang mairaos niya ang panganganak. “Oo, hindi maikakailang anak niyo silang tatlo.” Naiiyak man ay lumaki pa ang ngiti ni Piper. Binigyan ni Piper ang triplets ng pangalang Pietro, Palmer at saka Paxton.

pait kong utos habang pilit kong itinutulak ang aking siko sa kama upang bumangon kahit na ang buong ibabang bahagi ng aking katawan ay sumisigaw sa matinding sakit. "Huwag kang malikot, Aubrey, sariwa pa ang tahi mo at baka bumuka yan," mariing saway ni Kuya Marcus habang lumalapit sa akin upang hawakan ang aking braso. "Nasa NICU ang triplets... nakakabit sila sa mga aparato dahil masyadong maaga ang paglabas nila... kritikal ang lagay ng pangalawa."

At pinaliguan ko na rin ang mga bata dahil amoy pawis na ito sa kakalaru. Nag animo triplets ang anak ko, dahil si Jayve ay hindi na nalalayo ang mukha nito sa kambal, sabi nila kapag laging magkasama habang tumatagal ay nagkakamukha, pati kulay ng balat na maputi ay pareho rin. Sa katawan naman ang kambal lang na sina Alexa At Eric ang magkasing katawan samantala si Jayve ay payat ito dahil na rin sa sakit ng bata.

Tumango ako rito at tumabi sa kanila. Lumipas pa Ang ilang mga oras at halos inabot ng tatlong oras ng lumabas Ang tatlong nurse habang may buhat-buhat na baby.Nakaramdam ako ng pagkasabik na Makita at mahawakan Ang triplets namin Ng aking asawa. Naramdaman ko pang may tumulong luha sa aking mga mata ng tuluyan Kong makita Ang tatlo Kong anak. "sir ito po Ang triplets ninyo."sambit Ng Isang nurse sa Amin.Agad na inabot sa akin Ang Isa s triplets.