Freedom Novels & Stories

To not be able to hold the child that made you want to live, to never be able to love the only person you’ve ever loved. This is the opposite of freedom.

He breathed out heavily but he didn’t say anything. Nabalot kami nang saglit na katahimikan pero maya-maya lang ay binasag niya iyon. “Why?” his voice changed into serious. “I’m sorry, Ken…” “Will you be happy if I set you free?” Napaawang ang labi ko sa sinabi niyang iyon. Hindi ko inaasahan na magiging ganoon ang sasabihin niya. My heart clenched at the same time, happy.

Sa ibaba, ang siyudad ay kumikislap, parang nang aakit. May tumayo sa likod ko. “Thinking of jumping,” tanong niya. “Thinking of freedom,” sagot ko. Tumabi siya sa akin, hindi kami nagkatinginan. “Freedom is a luxury,” sabi niya. “And luxury has owners.” Tumingin siya sa akin. “You’ll learn to live like this.” Hindi ako sumagot. Sa sandaling iyon, malinaw na malinaw sa akin ang katotohanan.

Power that wasn’t mine. Pagdating ko sa front door, huminto ako saglit. Parte ko umaasa… aabutin niya ako. Hihilahin pabalik. Pipilitin. Pero wala. Walang Lance. Huminga ako ng malalim. Binuksan ang pinto. Fresh air hit my face—at doon ko naramdaman ang isang bagay na halos nakalimutan ko: Freedom. Temporary. Fragile. Pero freedom.

madiin kong kinagat ang labi pagkasabi ko niyon. Naglahad sya nang yakap at tinanggap ko iyon. Malungkot akong nakatingin sa kawalan habang hinahagod nya ang aking likod. "Anak, hayaan mo na. Hindi mo mapipilit ang isang tao na mahalin ka pabalik. Narito ako, ang mga kaibigan mo. Hindi mo man sila masyadong kasundo ngayon ay alam kong hindi nyo matitiis ang bawat isa. Acceptance is the only way to be free and happy dahil kung patuloy kang magpapahatak sa mga 'paano kung', 'sana', at 'bakit' ay hindi ka magiging masaya." mahina akong tumango.

Sinamantala na nga nila ang pinagdadaanan ko noon tapos damay pa rin ako hanggang ngayon? "You love your freedom, right?" Naguguluhan man sa mga tanong niya ay tumango pa rin ako. I value my freedom so much pero kinailangan kong isuko para mailigtas ang mas maraming tao. At hindi naman ako nagsisisi sa nangyari dahil kahit papa'no, may kalayaan pa naman akong gawin ang mga bagay na gusto ko. "You love your freedom and I don't want to take what you love from you."

"Akala ko nasa simbahan ka. Kanina ka pa ba rito? Bakit ka nandito? Freedom is knowing what you need in life and having the voice to demand it. It is knowing what you need from partners, friends, and family and settling for nothing less. It is taking care of yourself and not feeling guilty. It is about allowing yourself to indulge in the things that make you feel alive. Freedom is never allowing yourself to settle for things that are less than what you want, need, and deserve. "Hinihintay ka. Obvious naman ata."

“They usually care more about profit, expansion, image. Pero ikaw, iba. You sound… free.” Napatahimik ako. Free? Totoo ba iyon? O baka pilit ko lang sinasabi sa sarili ko na may choice ako? Pero sa bagay… I am free nga. Hindi ako pinilit ni Lolo no'ng magdesisyon akong mag medicine. “Freedom is expensive,” singit bigla ni Mr. Park, may bigat ang boses. “And sometimes, people like us… we don’t always get to choose.”

mahina kong saad. “No.” Umiling siya. “I’m saying you’re cornered.” Napapikit ako nang mariin kasi tama siya. “You think this is freedom?” dagdag niya. “Struggling alone? Raising a child while destroying yourself slowly?” Hindi ako nakapagsalita. “Freedom without stability is just another form of suffering, Isabella.” Seryoso niya iyong sinabi habang diretso ang tingin sa mga mata ko.

Sa isipan ni Vaiana, hindi siya dapat maging pabigat o makaapekto sa iba. Kahit hindi niya laging magawa, lagi niyang sinusubukan na gawin ang kaya niya. Ngunit si Liddy, diretso at walang pasikot-sikot ang pananaw. "You are not him, so why do you think na nadedelay mo siya?" wika nito, may bahid ng pangaral. "Ano bang panahon na ngayon? Emotional freedom, freedom of marriage, huwag mong ikulong ang sarili mo. Wala namang mali kung may anak ka. Hindi ibig sabihin na kailangan mong mamuhay ng may dalawang tao lang habang buhay. Besides, he doesn’t mind. So why do you mind? You think too heavy, always afraid na baka magsakripisyo