Freedom Novels & Stories

“Hindi ako ang nagkulong sa inyo.” Napatingin siya sa akin. “Ikaw.” Nanlamig ako. “Ako?” “Ang pinili mong freedom ang nagsara ng p***o.” Hindi ako makapaniwala. “Bakit?” “Dahil ang freedom ay may kapalit.” Lumabas sa screen ang isang dokumento. FINAL SUCCESSION CLAUSE. Binasa ko ang unang linya. THE HEIR WHO CHOOSES FREEDOM MUST SURRENDER ALL CLAIMS TO THE LEGACY.

He breathed out heavily but he didn’t say anything. Nabalot kami nang saglit na katahimikan pero maya-maya lang ay binasag niya iyon. “Why?” his voice changed into serious. “I’m sorry, Ken…” “Will you be happy if I set you free?” Napaawang ang labi ko sa sinabi niyang iyon. Hindi ko inaasahan na magiging ganoon ang sasabihin niya. My heart clenched at the same time, happy.

Sa ibaba, ang siyudad ay kumikislap, parang nang aakit. May tumayo sa likod ko. “Thinking of jumping,” tanong niya. “Thinking of freedom,” sagot ko. Tumabi siya sa akin, hindi kami nagkatinginan. “Freedom is a luxury,” sabi niya. “And luxury has owners.” Tumingin siya sa akin. “You’ll learn to live like this.” Hindi ako sumagot. Sa sandaling iyon, malinaw na malinaw sa akin ang katotohanan.

Power that wasn’t mine. Pagdating ko sa front door, huminto ako saglit. Parte ko umaasa… aabutin niya ako. Hihilahin pabalik. Pipilitin. Pero wala. Walang Lance. Huminga ako ng malalim. Binuksan ang pinto. Fresh air hit my face—at doon ko naramdaman ang isang bagay na halos nakalimutan ko: Freedom. Temporary. Fragile. Pero freedom.

Sinamantala na nga nila ang pinagdadaanan ko noon tapos damay pa rin ako hanggang ngayon? "You love your freedom, right?" Naguguluhan man sa mga tanong niya ay tumango pa rin ako. I value my freedom so much pero kinailangan kong isuko para mailigtas ang mas maraming tao. At hindi naman ako nagsisisi sa nangyari dahil kahit papa'no, may kalayaan pa naman akong gawin ang mga bagay na gusto ko. "You love your freedom and I don't want to take what you love from you."

"Akala ko nasa simbahan ka. Kanina ka pa ba rito? Bakit ka nandito? Freedom is knowing what you need in life and having the voice to demand it. It is knowing what you need from partners, friends, and family and settling for nothing less. It is taking care of yourself and not feeling guilty. It is about allowing yourself to indulge in the things that make you feel alive. Freedom is never allowing yourself to settle for things that are less than what you want, need, and deserve. "Hinihintay ka. Obvious naman ata."

mahina kong saad. “No.” Umiling siya. “I’m saying you’re cornered.” Napapikit ako nang mariin kasi tama siya. “You think this is freedom?” dagdag niya. “Struggling alone? Raising a child while destroying yourself slowly?” Hindi ako nakapagsalita. “Freedom without stability is just another form of suffering, Isabella.” Seryoso niya iyong sinabi habang diretso ang tingin sa mga mata ko.

Sa isipan ni Vaiana, hindi siya dapat maging pabigat o makaapekto sa iba. Kahit hindi niya laging magawa, lagi niyang sinusubukan na gawin ang kaya niya. Ngunit si Liddy, diretso at walang pasikot-sikot ang pananaw. "You are not him, so why do you think na nadedelay mo siya?" wika nito, may bahid ng pangaral. "Ano bang panahon na ngayon? Emotional freedom, freedom of marriage, huwag mong ikulong ang sarili mo. Wala namang mali kung may anak ka. Hindi ibig sabihin na kailangan mong mamuhay ng may dalawang tao lang habang buhay. Besides, he doesn’t mind. So why do you mind? You think too heavy, always afraid na baka magsakripisyo

Kailan ba aayos ang lahat? "I just want my freedom, Syd. Iyong wala ng mga rules na dapat sundin. Ginagawa nila akong teenager na isang beses lang sa isang buwan puwedeng ligawan. It's absurd, right?" Hindi ko man nakikita ay alam kong tumatango sa punto ko ang kaibigan ko. She understands me more than anyone. Si Reid? He won't agree with my idea. Para sa kanya, hindi pa sapat ang lahat ng ginagawa niya at gagawin niya pa rin ang dapat para matanggap ng mga magulang ko. He will eat his pride when needed. Gano'n siyang lalaki. He may be ruthless and arrogant sometimes but he respects my parents.

Naglike ako sa post ni Cassandria na nasa Elyu siya kanina, may punishment na siya dahil absent siya pero masaya ako para sa kanya. She was a rebel, the black sheep of their family, yet somehow she loved her freedom in spite of the hate she received. Nagagawa niya ang mga gusto niya. Magtravel ng siya lang, bar, hinahayaan magboyfriend, umuwi ng gabi, magsuot ng mga damit na gusto niya at higit sa lahat walang komokontrol sa buhay niya. Siya lang. Oh, how I love freedom. Ano kayang pakiramdam na kahit isang araw lang ay wala akong limit? Walang komokontrol sa akin.