Frog Phobia Novels & Stories

Masaya naman ang nightlife, pero hindi talaga ako sanay sa maingay at mataong lugar. We also did some water sports. Not the extreme ones. Ngayon lang nagyaya si Josh. He wanted me to face my fears, especially crophobia-- an intense fright of height. Nasabi ko sa kanya na ayoko nang mga laro o libangan na may kinalaman sa matataas na lugar. But here we are now, forcing me to go along with him. "Ready?"

pag-aamin ko. Hindi naman sa pagiging maarte pero takot ako sa mga worms at iba pang insect like cockroaches, spiders, lizards, frogs, and so on. I don’t think I can even touch a worm to put it on a hook! Nagtanong pa si Dominic kung bakit ayaw ko na kaya ipinaliwanag ko naman sa kaniya ang dahilan. Hindi niya na rin ako pinilit na mangisda. Pinanood ko na lang siya at kahit nanonood lang ako ay may natutunan pa rin naman ako.

I'm so weak na hindi ko kayang lumakad. "Mr. Ten, Calm down" Habang papunta kami sa clinic at tinawag nila ang doctor ko. "You're phobia is getting worse, you're Hemophobia is not falling to vasovagal syncope or fainting" My doctor said to me and make me calm. Flashback "HELP US!! MY SON!!" Mom said to me and I can't feel my body and my eyesight gets blurry "SON??!!" I hear an ambulance sound approaching End

Doon siya patungo, upang makatakas sa mga humahabol sa kaniya. Ilang minutong pagtakbo ay narinig niya ang ungol ng mga mababangis na hayop. Mas lalo niyang binilisan ang pagtakbo. Narating niya ang liwanag, ngunit ang malalim na batis ang bumati sa kaniya. Habol ang kaniyang hininga, napaatras siya. Sa nagdaang taon, nagkaroon na siya ng phobia sa malalim na tubig.

Hindi na matanggal ang mga ngiti ko bago ko sinara ang pinto ng banyo. Naalala ko na naman tuloy ‘yong nangyari sa’min kagabi. If she would open the bathroom door and see me naked again, baka hindi ko na mapigil pa ang sarili ko seeing her wearing only a thin sleeveless shirt... braless. _________________________ ¹Nyctophobia is a phobia characterized by severe fear of the dark. It is triggered by the brain’s disfigured perception of what would, or could happen when in a dark environment.

Kapag nasa bahay kami may posibilitad na gawin namin yun. Baka pagodin nanaman ako ni Xyrus. Baka hindi nanaman ako maka lakad, parang na phobia ako sa nangyari noong isang araw. Hindi lang isa, dalawa, tatlo o apat halos hindi ko nga mabilang. Sa loob lang ng isang araw at gabi ilang beses namin ginawa yun.

Humugot ako ng malalim na hininga. “Naalala niyo ba noong nagsimula akong magka-trauma sa dugo? Hindi madali sa akin na makakita ng kahit simpleng patak nito.” Lahat sila ay huminto sa pagkain at tumingin sa akin. “Leander has nyctophobia— takot siya sa dilim kaya ganoon ang nangyari kagabi.” Nagkatinginan sina Mama at Papa.

Napamulsa akong tumayo roon sa labas habang nagmamasid-masid sa paligid ko - nagbabakasakali na mahagilap ko siya. Hanggang sa hindi nagtagal ay natigil ako nang mapadpad ang tingin ko sa garden hindi kalayuan mula sa parking area. Walang pagdadalawang-isip akong naglakad at pumasok doon. "He has a haphephobia. Fear of touch," rinig kong anas ng isang lalaki. Agad akong napapikit nang mga sandaling iyon habang dinig na dinig ko ang usapan ng lalaking iyon at ng kanyang kasamahan.

“What’s wrong? What’s with the rush?” “M-may ahas yata sa kuwarto na tinutuluyan ko.” Dama ko ang panginginig ng katawan ko. I have ophidiophobia. I have an extreme and overwhelming fear of snakes. Seeing them in promixity makes my body shivers. “What? Walang ahas dito.” “Meron! Sa kahon!” Mangiyak-ngiyak na ako habang nagsasalita. Kaya para kumalma ako kahit paano ay niyakap niya ako.