Frozen Prince Novels & Stories

“Good job, Gael. You shot those traitors with impressive precision,” puri niya habang may kinakausap sa kanyang earpiece. Lumakad siya palayo na parang walang nangyaring madugong engkwentro. At ako? Natulala ako sa aking kinaroroonan, hindi makagalaw habang nanunuot ang lamig sa aking mga buto. I saw the real face of Giovanni Valenti, the notorious mafia prince of disguise. Ibig sabihin ba nito ay kamatayan din ang naghihintay sa akin?

Para iyong mga kabataan na kilig na kilig kapag nakikita ang crush. Ano ba ang nakakakilig kay Lennox? Ang mukha niya ay hindi ngumingiti. Nakakakilig na pala ngayon ang lalaking hindi marunong ngumiti. Ang best asset niya siguro ay ang baby face niya, na kahit pa sabi niya ay mahigit na siyang trenta y cinco ay mukha pa rin siyang bata, at hindi siya mukhang retokado. Palibhasa ay mayaman siya. Marami siyang pera kaya siguro ay wala siyang ibang problema kung hindi ang palaguin iyon. "Nahuli na naman si Sir ng mga suki niyang kolehiyala," iiling-iling na sabi ni Russel kaya kumurap lang ako.

“Hindi ko pwedeng gawin ‘yon, alam mo naman na pwede kaming ma-trace ng prince na ‘yon kapag ginamit ko ang card.” “Do you still hoping na hahanapin ka pa ng prince na ‘yon? What’s his name again? Rashid Ibrahim Kalif Al-Khalifa, wow pang-prinsipe talaga ang name ng boylet mo. Girl ang tagal na panahon nang lumipas ‘no. Kung talagang hahanapin ka niya kayang-kaya niyang gamitin ang pera at kapangyarihan niya.”

"Kahit na ano pa ang sabihin niya ay hindi ako papayag." "Bumalik na kaya tayo sa Genova, Prinsipe Aldrick? Pabayaan na natin si Prinsipe Akiro na maghanap sa nawawalang prinsesa tutal narito naman sila Nathan para tulungan siya. Gaya nga ng sinabi ni Nathan alam natin na ipipilit pa rin ni Colton ang gusto niya, kaya mas makakabuti pa na lumayo ka na lang kung sigurado ka naman na hindi ikaw ang nakadali kay Sisa."

Napaka elegante at masyadong maganda ang prinsesa, tuwang-tuwa ang hari at reyna sa kanya. Ang alam ng mga tao sa palasyo ay isa lang ang anak ng mahal na reyna at hari, malas daw kasi ang pagkakaroon ng prinsipe sa palasyo, mula kasi noon ay hindi pa nangyayari na magkaroon ng lalaking anak ang namumuno sa palasyo ng Ashanya. Kaya itinago nila ako sa isang silid kung saan doon ako lumaki at nagkaroon ng isip.

"Anthony!?" Isang halalhak ang pinakawalan nito na pumuno ng silid. Imbes na mainis ay sumaya ang puso niya. Tulad ng ipinangako nito na mamahalin siya habang buhay, mamahalin din niya ito at pagsisilbihan habang siya'y nabubuhay. The love of her life. Her billionaire prince. ---The End ---

Tatlong taong walang maayos na tulog, walang kapayapaan sa isip, at walang ibang ginawa kundi hanapin ang babaeng nagnakaw hindi lang ng kanyang mataas na ego, kundi ng kanyang buong kaluluwa at pagkatao. Ang mga tauhan niya ay takot na takot sa kanya. Wala siyang pinapatawad na pagkakamali kahit maliit man ito. Ang Ice Prince ay tuluyan nang naging isang walang awang halimaw na kayang sirain ang buhay at negosyo ng sinuman sa isang simpleng utos lang. Wala siyang sinasanto. Wala siyang kinakaawaan.

Nalaman niya din ang susunod na atake ng kaaway at nagawa niyang iwasan ito. Cool. Pero mas nakakamangha ang inilabas niyang purple crystal sa kanyang paanan. Is that her magic? Agad akong lumapit kay Frost at pumunta sa kanyang likuran. Napansin din nila Rim ang nangyaring kumusyon at lumapit sa amin. "Well, well, well. Mukhang kasama niyo ang Crystal Princess, paniguradong mahihirapan kaming patunbahin kayo." I heard a mysterious voice before a old guy covered in bandage came out of the woods.

"No wonder why the prince chooses you to be his girl, kakaiba ka sa lahat." "Can we just stop dropping this topic?" "Oh, sorry." "It's okay," she flatly said. It looks like something happened between them. Well, actually, isa rin iyon sa naging dahilan kung bakit gustong-gusto ko siyang makilala. Kilala ang pamilyang Frost bilang mga nakakataas na bampira. They are the royalties, Sage is the future king. Habang ang mga tulad ko ay hamak na ordinaryong bampira lamang na sumusunod sa kanila. Bukod sa sila ang pinakamalakas at dapat katakutan sila rin ang pinakamayaman at maimpluwensiya. Kaya wala ring nagtatangka na kalabanin sila, bakit nila gagawin 'yon, hindi nga nila magawang pantayan, mal