Fruits Basket Hatori นิยาย & เรื่องราว

"Lagot ka sa akin mamaya." “MAGSIPAG-miryenda muna tayo!” sigaw ni Jeremy nang tumuntong na ang alas-tres. Ang Hacienda Rosales ay may ekta-ektaryang palayan. Bukod doon ay may mga puno rin na iba’t ibang prutas – mangga, bayabas, makopa at santol. Nasa kabilang panig naman ng hacienda ang mga mga alagang hayop tulad ng baka, manok at kabayo.

“May idadagdag ka pa ma’am? Ang konti naman nito, ‘di naman kami mahihirapan nito.” “Meron pa, marang, atis, dates, mangosteen, tamarind. Gusto ko rin ng breadfruit! Namiss ko yun. Aside sa ilagay niyo sa turon, pwede pang magpaprito rin ng breadfruit?” “Oo naman ma’am!” “Yun lang.” “Eto lang ma’am? Sure po kayo?” “Am, gusto ko haluan ng wasabi yung fruit salad ko.” “Ma’am sure po kayo? Sobrang anghang nun.” nag-aalalang tanong ni Kuya Renz. I pouted my lips sabay tango.

Agad Naman itong tumango. Pinagtulongan naming buhatin Ang isang basket na may lamang gulay.Kamatis at talong Ang paninda namin.At malapit na rin itong maubos.Tatlong kilong talong at dalawang kilong kamatis.

Pumasok kami sa loob at nagdala ng basket, hindi ako magkamayaw kung gaano ba ang kukunin ko at kung dapat ko bang punuin. “Ang tamis naman, hindi siya maasim!” ng kagatan ko ang isa sa strawberry, inabutan ko rin siya at pilit pinapakagat pero umiwas siya at ayaw tikman! Nag-ikot ikot pa kami, hindi lang pala strawberry ang marami sa farm maging mga oranges! Nagpitas rin ako at naglagay sa basket. “May pupuntahan pa tayo! Tara na!”

Ngunit saktong pagtalikod ko ay nakita ko ang isang taong paparating. Naka jacket ito na makapal habang may dalang basket na may lamang strawberry naglalakad siya palapit sa gawi ko. Paa! Maglakad kana!. Ayaw gumalaw ng paa ko. Napahinto rin ito ng makita ako. Nanlaki ang mata nito, nabitawan pa ang hawak na basket at nagkalat ang mga strawberry na laman.

"Phone mo." Tumaas ang kaniyang kilay nang makitang hawak-hawak nga nito ang kaniyang cellphone. Sandali niyang binaba ang bitbit na basket sa kaniyang paanan. Imbes na pasalamatan ito, walang salitang na kinuha niya sa kamay nito ang kaniyang phone sa lalaking banyaga at naligaw yata sa Hokkaido. Agad niyang isinilid sa bulsa iyon at muling binitbit ang basket na puno ng pinag-harvest niya. "They're right. Suplada ka."

“Nasa plano ko naman na bumisita pero baka bukas o sa makalawa pa. Hindi na matamis ang fresh strawberries.” Tumango lang si Briel at halos mahulog ang panga nang makitang dalawang malaking basket iyon. Nilingon na niya si Giovanni na, bukod pa kasi doon ang ilang mga delicacies ng Baguio gaya ng homemade nilang strawberry jam.

Halos mapanganga ako nang puno ito ng pawis bitbit ang basket ng ilang prutas. Huminto ito sa harapan ko bago inalis ang farmer's hat niyang suot, nagulo ang buhok nito at punong-puno ng pawis ang mukha. Hindi maitatanggi na kahit gano'n ang suot niya'y malakas pa rin ang dating niya, kahit siguro pasuotin siya ng basahan ay malalaglag pa rin ang panty mo sa kagwapuhan niya. No wonder, he's had a lot of women before. Napalingon ako sa dala niya, and I saw mangoes, pineapples, and bananas on it. I want to ask, pero inunahan ako ng inis ko sa kaniya, "Gusto mo ba?"

"See? I have keys." Iwinagayway nito ang kamay. Napailing na lang siyang bumaba ng hagdan. Kinuha niya ang bitbit nitong basket saka umupo sa sofa. Binuksan niya ang basket at nanubig ang bagang niya sa nakita sa loob. Binalatang mangga, pinya, at pakwan. Sinamahan pa ng bagoong na mamula-mula dahil sa sobrang dami ng sili.

si Manang Luz ang suki ko na nagtitinda ng prutas. Tumigil ako sa kakahakbang nang matapat ako sa fruit stand nito. "Oh, aling Luz, bili na po," alok ko sa matanda na nginitian ko pa ito ng ubod tamis. Mabilis naman itong kumuha ng pera sa loob ng apron. "Ubusin niyo na po ito aling Luz, ito nalang ang natira eh." "Magkano ba lahat iyan?" si Aling Luz na sinulyapan ang dala kong basket.