Fruits Basket Machi Novels & Stories

Paano nga ba hindi malalaman ni Isabelle na napakatalino naman niya, kung ano ang mas mahalaga? Kailangang makahanap siya ng paraan para maibenta ang daan-daang kilo ng itlog para sa kanya upang makapagtuon siya sa pag-aaral! Tinatayang may sampung plastik na basket na puno ng itlog sa sahig ng pangunahing silid. Ang mga plastik na basket ay espesyal para sa itlog na may mga grid sa bawat isa. Mga animnapung itlog ang kasya sa isang basket.

aniya. Lumapit siya sa entrance na merong counter. Doon sila kukuha ng basket na paglalagayn ng grapes na pipintasin pero babayaran muna nila. Depende sa laki ng basket ang presyo at hindi puwedeng lumagpas dahil may charge. May magtse-check ng basket nila paglabas. Binigyan siya ng casher ng cutter at gloves. Isinuot niya muna ito.

Ano nga pala ang pangalan mo? "You can call me CL." "Ohh... Unique name ah. May pagkain ka bang dala?" anito at tumataas ang leeg para tingnan kung ano ang laman ng basket na hawak niya. "Prutas lang ang dala ko," Inilapag niya ang mga iyon sa mesang nasa gilid ng kama. "Aww...puwede na `yan." dismayadong sagot nito. Tumaas ang isang kilay niya. "Why?"

Wala akong nasagot dahil wala talaga akong ideya. "Grabe mukha ka nang budanding!" Napairap ako dahil sa sinabi nito sya kaya ang mag buntis at ewan ko lang kung hindi rin sya tumaba! Mabilis kong sinilip ang laman ng basket na dala nito at hindi ako nagkamali may laman itong prutas na madalas kong kainin. Mansanas, yantok, at santol una kong kinain ang mansanas napakasarap nito at tamis.

Mukhang gumagaling na ang paa niya. "Oh, bago ko makalimutan, bumili ako ng mga prutas para sa'yo, Dana. Sariwa, matamis at masasarap ang lahat. Sigurado akong magugustuhan mo ang mga ito." Masayang anunsyo ni Marcus, habang binibigay kay Dana ang isang basket ng prutas. "Whoa! Mabigat ito! Pero salamat." Nagpasalamat si Dana kay Marcus ng may ngiti.

tanong ko sabay nguso sa basket na dala niya. Inilapag niya iyon sa lamesa pagkatapos ay kinuha ang lalagyanan ng mga prutas. "Sa kapitbahay, mayroon silang farm ng mga orange. Madalas magbigay ng orange dito tuwing aani," sagot ni manang.

I swallowed hard and he did too. "S-sorr---" "Level 5, intima—" Bago pa niya makumpleto ang mga salita ay tumayo na ako. Tumatawa akong napailing at binalikan ang basket para kuhanin ang mga nasayang naming strawberry. Siguro ay huhugasan na lang namin ang lahat pagbalik namin sa Villa ng mga Mendez.

Lumakad na sila palayo at ako naman ay dumiretso kala Mama, nakita kong nasa dining area sila, mayroong katabing Christmas tree ang hapagkainan na puno ng mga iba't ibang klase ng pagkain. "My son!" May galak ang pagkasigaw ni Mama nang makita ako. Sinalubong ko siya ng ngiti. Niyakap ko ito at hinalikan sa noo niya. Bigla namang dumating si Rebecca na naka dress, pareho sila ni Mama na naka-dress. May kolorete sa mukha at suot ang magagandang alahas. "Mukhang ang dami mong dinala, three baskets of fruits. Thank you, anak," sabi ni Mama.

sagot ko habang binabalatan ang mangga gamit ang maliit na kutsilyo na dala ko. "Mabuti 'yan. Ibig sabihin lang niyan, nahanap niya na ang tunay na halaga ng pananatili rito," makahulugang sabi ni Mateo bago tumayo para tulungan uli ang mga lalaki sa pagbubuhat ng mga basket.

Itinuro niya ang mga basket ng prutas at malamig na sinabi, "Tingnan mo kung ilang basket ng prutas ang ipinadala namin sa’yo? Alam mo ba kung magkano ang bawat isa? Sa tingin ko, hindi mo kayang bilhin ang ganitong klase ng prutas sa pang-araw-araw mong buhay." "Nagpadala kami ng napakarami sa iyo nang sabay-sabay, at sasabihin mo pa ring hindi kami sinsero? Alex, huwag kang mapagmataas at walang utang na loob! Huwag mong isipin na wala kaming magagawa sa iyo. Gusto lang naming makipagkasundo dahil matanda na ang ating mga lolo’t lola at ayaw naming mag-alala sila."