Funny Filipino Jokes Mga Nobela at Kwento

"Uh, I mean… di ba dapat two? For two-lips." That's a joke, I hope he get that. It's a joke motherfudging. "Two? For tulips?" Hindi niya nagets, seriously? That is a common joke. Dapat alam niya iyon, duh! Napapairap tuloy ako dahil sa inis na nararamdaman ko. Minsan lang akong magbiro kaya dapat ma-gets niya. "Yeah, I know. Kaya nga isa lang ang tulip… so, you can try my lips."

Ang perception ko kasi sa mga mayayaman at English speaking na katulad niya ay hindi nakakaintindi ng humour na pang-mahirap. "I am Filipino. I can understand Tagalog." "E, iyong joke ko, naintindihan mo ba?" "Of course—enough with the useless chitchats," saway niya sa akin kaya napaikot na lang ang mga mata ko. Naupo ako sa naroong single sofa at nagtanong sa saleslady na malapit lang sa pwesto ko kung p'wede ba akong humiram ng magazine at nakangiti naman siyang tumango. Sinenyas niya pa sa akin ang glass table kung saan nakapatong ang magazines.

Gilalas na sabi ni Jornaliza. "Joke lang naman." Ngunit kahit na sinabi iyon ni Jewel, hindi niya makuhang mangiti man lang. Nakakabuwisit naman kasi talaga ang biro nito. Saka, parang sarkastiko ang pagsasalita nito. "Don't worry. Hindi ako mang-aagaw ng lollipop nang may lollipop." Mayabang na sabi ni Jewel. Para ngang diring-diri pa ang hitsura nito.

Pumasok na rin ako sa clinic at nakita ko ang isang babae na may malaking salamin sa mukha. Mukha itong seryoso pero ang cute nito habang naka-pout at parang may iniisip. Medyo tumikhim ako para makuha ang atensyon niya. ”Ay kalabaw!” gulat na sigaw niya sabay takip sa bibig. ”Pilipina ka rin? I’m from the Philippines. I’m Fily, kamusta ka,” pagpapakilala ko sa tila gulat pa rin na doctor.

Weeehhhh si papa marunong ng mag-joke kahit iyakin. “Dalawa kayo ng mama mo ang iyakin eh kaya nahawa ako. Mahirap magmahuli dapat may ambag din akong luha para hindi masabi ng mama mo na wala akong ambag,”natatawang sabi ni Papa. “Hoy Felipe Valdez ano ba ang pinagsasabi mo dyan? Di na maganda iyang tumatakbo sa utak mo pinagbibintangan mo na ako,”depensa ni mama.

Nakornihan ba siya? No'ng nabasa ko 'yong joke na 'yon sa internet ay inabot 'yong tawa ko ng tatlong oras. ‘Ang bato niya naman.’ Tatahimik na sana ako pero may naisip akong isa pang joke kaya nagliwanag ulit ang mukha ko. “Isa pa, isa pa, ito,” hirit ko sa kanya. “Ano ang pinakamahabang tulay?”

“Sa bahay na tayo kumain ha. Nag-iwan ako roon ng niluto ko, e. Init na lang natin.” Ginilid ko ang mukha ko. “Fried chicken ulit?” “Hindi. Sinigenggeng,” sagot niya. Tumikhim siya. “May joke ako,” out of the blue niyang sabi. Hindi ako umimik. “Why do crabs never volunteer?” “Bakit?” “Because they're shell-fish.” Ipinaling ko ang ulo sa kaniya. Nakangisi siyang nilingon ako. Umiling-iling ako.

Kasunod no’n ang kape at kanin. “Bacon, egg, pancake, or hotdog?” he asked. Kumunot ang noo ko at tumingin sa mga inihain niya sa lamesa. “Wala namang hotdog!” sagot ko at muling nag-angat ng tingin sa akin. “I mean, my hotdog,” he cleared his throat. “Kain na tayo!” I almost laughed at his joke. Hindi ko iyon naintindihan kaagad pero ngayon ay hindi naman ako sa joke niya natawa, kundi sa reaksyon niya nang mapahiya!

May lahi ni jollibee? "I forgot to ask your name! What an idiot I am!" He said while laughing. Huh?! What an idiot I am? Parang mali yung pagkaka-construct nung sentence or hindi ko lang nagets kaya nahanap ako ng pagkakamali?

"Baby Sinigang?" Tumango ito. "Ikaw ang labanos at si Ser naman ang bangus." "Bakit mo naman ginawang bangus si Phill?" Hindi niya napigilang matawa. Nelly's jokes were lame sometimes, but funny still. "Isdang pang-mayaman, ano pa ba?" Natatawa siyang umiling-iling. "You and your jokes, Nells." "Ang punto ko ay perpek ang magiging anak ninyo kung saka-sakali. Naku, eksayted na akong makita si Beybi Sigang."