Novel & Cerita Funny Inspirational Work Quotes

humihikbi na sabi nito. "Hala! Napaiyak na, bakit ba ayaw mo kay Maam Lorna mo?" Si Aya Natatakot po ako sa kanya dahil palagi pong sumisigaw at nagagalit sa mga tauhan niya. Sa inyo po kasi, Maam, everytime po na lag tayo magsisimulasa trabaho palagi nyo po kaming minomotivate at kinikwentuhan ng mga inspirational stories kaya nakakagana rin po magtrabaho.." pahayag nito.

“Manahimik ka na lamang at gawin ang trabaho mo.” A sigh. Then a manic laughter. “I can’t wait to see them fall. Isn’t this like a movie? If the rumors are true, we really have an ace with us. We’ll be untouchable if we do this correctly.” A hum. “So do your job, huh?” Another whimper. “Fucking do your job. And maybe I’ll reward you.”

"He taught me how to bargain for price of corn. He taught me how to count under the sun without a pen. He taught me respect for work." Hindi ko alam kung bakit biglang lumambot ang loob ko. Nakita ko ang ibang bahagi ng tao sa harap ko—hindi lang yung sigaw ng corporate boardrooms at tabloids. May tao rin siyang hindi niya sinasabi sa madla. "Siya yung inspirasyon mo?" tanong ko habang lumalapit. "Siya ba ang dahilan kung bakit ang tigas mo minsan?"

Hindi pa naman ako nakapag search kagabi ng something motivational and inspiring quote puro cheesy pick-up lines lang. Buti na lang at nakita ko 'yong quotes for life na nakadikit sa pader. Hindi ko pinahalata na binabasa ko 'yon at dahil do'n, pinuri nila ako kahit na medyo nandaya ako kaya umamin na lang ako at natawa sila. "Pero if words of wisdom para kay Jaq..." this time, I really think hard to form words that could satisfy him to keep living. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." I said straight into his eyes then gave him a bright smile after.

tanong niya, tila nag-aabang ng kwento. “Maraming ideya! Tumulong ang lahat, at nakagawa kami ng magandang plano,” sagot ko, nag-aalala na hindi siya masyadong mag-alala sa mga hamon ng trabaho. “Yay! Masaya ako para sa iyo!” sagot niya, ang ngiti ay tila nagbibigay sa akin ng inspirasyon.

Kinabukasan ay sinikap niyang makisama sa mga staff ng Creative Department na kasama nila sa Advertising Department. “Coffee, break muna tayo.” Si Kelvin ang Mr. Congeniality. Siya ‘yung Mr. Friendship sa lahat ng staff. Matipid ang ngiti niyang sumulyap sa mga kasama. “Thank You Lord for this day!” sabay-inat ni Harriette. Siya naman ‘yung bukambibig ang pagiging grateful kay Lord na gumising siya at pumasok that day. Siya ‘yung madalas mag-share ng inspiring quotes to keep you going all through the day. Madalas niyang tanungin si Astrid kung may F* account ba siya para maisali sa group chat ng Creative Department. Hindi naman niya intensyong magtagal kaya no need to make connections.

“Ikaw talaga, hindi ka na nahiya. Kanina ka pa kumakain. Tapos ngayon gusto mo pa ng bayad na pagkain pagkatapos mong tumulong ng ilang minuto. Pero sige na nga, salamat dahil tinutulungan mo ako, kahit ang totoo ay mas marami ka pang reklamo kaysa trabaho.” “Hindi reklamo iyon, Amber. Motivational speech iyon para hindi mo makalimutang pahalagahan ang libreng labor ko.” Napatawa ako at napailing. “Ewan ko sa’yo. Basta dalhin mo na iyan sa loob at huwag mo nang kalikutin ang mga pagkain doon.”

Lumapit naman ito sa amin habang naka-ngiti ng malawak. " Nah. You guys are my inspiration so yeah ginawa ko lang yong gusto nating mangyare " " And thanks to you for making it possible " Sagot naman ni Boss. Ngumiti lang ako sa kanya kahit di pa naman sure na ako o kasali ba ang kompanya namin sa final. " Pa-party ka na !" " Boosssss sagot muna " At nagtawanan nalang kami. Napapailing nalang si Boss habang sinisigaw ng katrabaho namin ni Hannah na dapat manlibre siya. Haha

Sermon ng lalake, napairap na lang ang dalaga dala ng pagkainis, bakit ba kasi hindi niya magawa ang simpleng mata. “isipin mo kasi yung taong gusto mo na ipinta, mas maayos ang magiging kalalabasan ng gawa mo, kung wala kang kinukuhanan ng inspirasyon ay hindi ka makakagawa, para mas madali isipin moa ng mukha ni Pelipe tiyak makakagawa ka ng magandang mata.” May pang-aasar na sabi nito.

“At kung gusto mong sumagot ng mga tawag mula sa opisina, magandang ideya na iwanan mo na muna ang trabaho.” Pilit na ngumiti si Antonette, “Opo, pero ayoko pong mangyari ito. Nais ko pong makabalik sa trabaho. Ayoko pong mawalan ng pagkakataon na patunayan ang sarili ko.” “Huwag mong isipin na kailangan mong patunayan ang iyong sarili sa sinuman. Minsan, ang tunay na lakas ay nakasalalay sa ating kakayahang magpahinga at alagaan ang sarili,” tugon ng nurse, na para bang nagbibigay liwanag kay Antonette sa gitna ng kanyang mga alalahanin. Ang kanyang mga salita ay tila isang hangin na nagdadala ng panibagong pag-asa sa puso ni Antonette.