Funny Motto In Life Novels & Stories

"Mas nakakatakot ang mga tao." Yumuko si Timothy at kumuha ng isang bato. "They keep an eye on us; watching every action, scrutinizing every mistake. They want us to strictly follow their own standards and change us to become someone we are not. If we don't, we're cancelled." Inihagis nito ang bato sa lawa. Tumalbog ito ng dalawang beses bago lumubog. "I just want to live my life." Itinuro ni Timothy ang suot na shirt. May nakasulat doon at binasa nito. "YOLO. You only live once."

' Para sa akin, ang motto na 'yon ay para sa mga taong tamad at walang diskarte sa buhay; ginagamit ang itsura para gawing ticket sa instant pagyaman. Wala naman akong pakialam sa motto na 'yon ni Mama dahil kay Ate Diana niya lang naman palaging sinasabi 'yon. Kung tutuusin, nakatulong ang pagiging malandi ni Mama—ay este—ang pagpatol niya kay Tito Arthur, dahil kung wala ang huli ay baka patay na kami ngayon dahil sa gutom.

"Life is too short, be a hoe." Ayan nanaman siya sa kaniyang motto. Palagi niya 'yan sinasabi saakin kahit pa nung college days' pa namin. Maraming mga lalaki na nanliligaw sakaniya. Meron din naman ako manliligaw pero hindi ko sila pinapansin kaya mga iba hindi na sumubok pa. Halos patulin na lahat ni Sophia yung mga manliligaw niya.

Iyan ang kan'yang motto sa buhay. "Gusto kong magtayo ng isang supermarket sa bayan kung nasaan ako ngayon," deritsahang sabi n'ya rito. Natahimik ito ng ilang segundo at hindi nakahuma. Nagulat siguro ito sa kan'ya hey sinabi at hindi inaasahan na sa dinami-dami ng pwedeng pagtayuan ng negosyo ay sa bayan pa.

“Sus, we’re not halfway there yet. Marami pang pwedeng mangyari sa buhay natin. Madadapa pa ulit ako ng ilang beses, iiyak, at matatalo pero ang importante ay hinding-hindi tayo susuko. Life is a game and you gotta be a player. You may not always be a winner but be sure to be a fighter. Walang imposible sa taong may pangarap at nagsisikap.” “Motivational speech pala ang pakay mo kaya ka nandito ha...” She laughed along with me. “Pero thank you, siswa. Nakakalakas talaga ng loob iyong mga words of wisdom mo lalo na at alam at nasaksihan ko lahat ng mga pinagdaanan at nilagpasan mo sa buhay. You are someone truly worth emulating, Toyang. Kaya dapat ay bilib at proud ka rin sa self mo no!”

Kahit labas na ang ugat sa liig niya pinipilit niya paring galangin ang kaharap. "Do you know my motto in life?" Hindi siya sumagot. "What I want I will take it, whether you like it or not..." Napalunok siya ng laway. Nakaramdam siya ng pangamba. Kung magtatagal pa siya dito hindi siya matatahimik pero saan naman siya maghanap ng trabaho wala siyang pera magagamit sa paghahanap ng bagong trabaho.

natatawang sabi ni Franz sa akin. “But you are good on fighting Mine and I saw you how good you are but sometimes hindi natin masasabi kung mananalo or matatalo tayo at swertehan na lang din kung mabubuhay pa tayo. Kaya dapat habang nabubuhay tayo let's live the life to the fullest at iparamdam natin sa mga mahal natin how greaful we are to have here in our life."

Mapait na lang akong ngumiti bago tumingin sa ilalim ng puting ilaw, sa dilaw na buwan, "Huwag mo nang alamin. Baka kasi hindi ka maniwala. Totoo 'yung sinabi kong gusto ko ng mga tagapagmana. Who knows kung kelan ako mamamatay? Ayokong matengga lang sa bank accounts ko ang mga yaman ko. O kaya manakaw sa akin. Wala na kasi akong makitang tatanggapin ako sa kung ano ako. Sa kung sino ako. Kahit wala nang lalaki sa buhay ko, basta nandiyan 'yung tatlo at may mga junakis ako, sapat na sa akin 'yon. Napapagod na din kasi akong mabuhay---" "Tigilan mo nga 'yang drama mo sa buhay mo! Life is short, okay? Enjoy while you're living!" Galit na sabi niya at hinawakan ako sa braso at hinarap sa kaniya

Hindi pa naman ako nakapag search kagabi ng something motivational and inspiring quote puro cheesy pick-up lines lang. Buti na lang at nakita ko 'yong quotes for life na nakadikit sa pader. Hindi ko pinahalata na binabasa ko 'yon at dahil do'n, pinuri nila ako kahit na medyo nandaya ako kaya umamin na lang ako at natawa sila. "Pero if words of wisdom para kay Jaq..." this time, I really think hard to form words that could satisfy him to keep living. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." I said straight into his eyes then gave him a bright smile after.

Ganun lang kasi ako mahilig manood ng inspirational videos at gusto ko lang ishare sa inyo baka sakaling makatulong at may aral na matutunan. I really liked the message, kasi nga di ba lahat naman tayo ay dumadaan sa pagsubok? Sabi nga: Trials or problems are a twin of life. Habang nabubuhay tayo ay hindi na mawawala ang pagsubok sa buhay natin. Kung baga kakambal na talaga natin yan, pero sumagi bA minsan sa isip mo na what if ang pagsubok na yan ay blessing in disguise pala? Yon bang sinusubukan ang tatag mo dahil may blessing na kasunod na darating sayo, di ba?