Novel & Cerita Inspirational Mottos

I said slowly. "Even we have not splendid life before. But never lose hope, never give up and never felt unqualified. Instead, we make it all an inspiration and motivation to pursue our dreams." l continued. "Even people may drag us down but do not be shaken. We believe and exist for those people who loves and believe in us. No matter how darks our world just still keep shining." After I said those words they gave a big applause. Wala akong ibang narinig kundi ang malakas na palakpakan nila.

Hindi niya ba alam ang motto? "Ah… my motto in life is…” Mukhang hindi siya mapakali pero naroon pa rin ang poise niya. Ilang segundo siyang natahimik at mukhang mag-iisip ng sasabihin. “Life is too short, don’t make it even shorter,” he added. Nanlaki naman ang mga mata ko sa narinig. What the hell? Bakit magkaparehas kami ng motto? Sinasadya niya bang gayahin ako?

"Magtigil ka d'yan, ako lang ang maganda sa ating tatlo kaya manahimik ka o baka gusto mong isang taon kitang paiyakin?" Tinawanan ko nalang siya at hindi nalang pinansin pa ang sinabi niya. Hayy akalain mo nga naman, pagkatapos ng nangyaring 'to eh nagawa ko pang tumawa. May motto kasi ako na Hindi dapat iniiyakan ang problema, tinatawanan yan! Oh ayan! May pa MOTTO ang boss Magi niyo! I-note niyo yan ha? At wag kakalimutang basahin yan kapag may mabigat kayong problemang dinadala.

Natawa naman s'ya sa sinabi niya. Hindi naman ako nakasagot agad sa sinabi niya. Nanatili lang akong nakatitig sa kanyang maamong mukha. Noong una ay naiinis talaga ako sa pagiging matured niyang mag-isip, ngunit kalaunan ay unti-unti ko rin naman na-ge-gets. Ang motto ko kasi noon sa buhay ay, “Life is short. Do what you want to do in your life without any regrets!” at hindi ko rin masyadong pinagtutuunan nang pansin ang mga negative vibes sa buhay ko kasi nakapokus lang talaga ako noon sa mga positive na nangyayari sa buhay ko, which is mali, kasi dapat pala balance. Dapat nireresolba rin pala at saka pinagtutuunan ng pansin ang mga negative sa buhay natin para sa susunod hindi na natin it

Ang motto ko sa buhay, Kung hindi mo kayang maging maganda, edi manggulo ka nalang, at least mapapansin ka pa rin. “Nay Berta, positive vibes lang tayo, baka malas kapag tahimik ako sa umaga!” sagot ko habang todo linis sa sala. “Kung hindi ka lang bago rito, baka nasandok na kita.” Napangiti ako. Ganyan kami ka-sweet dito. Everyday may threat, pero with love.

Eliza POV After two months............. "According to the late great American inventor Thomas Edison, "Sucess is 99% perspiration and 1% inspiration." I am quite confident that this piece is wisdom needs a little revision. I believe that hard work and inspiration are distinct entities- ingredients to make a dream to come true. Allow me to tell you my secret formula: if "S" stands for success then "S" equals "A" plus "B" plus "C" plus "D". "A" being 99% perspiration, "B" 1% recreation, "100%" inspiration, "D" is stop wondering why success totalled 200% because as I said, it's a secret formula. Period. This day, our success is more than 100% because we feel so inspired that's why we defy the l

Alam nilang ang tinutukoy ko ay ang nangyari kanina. "Tandaan ninyo..." "Words are powerful." "You can use them to inspire someone..." "...or to destroy someone." Napatingin ako sa iba't ibang mukha sa harap ko. "Kaya bago kayo humusga..." "Siguraduhin ninyong alam ninyo ang buong katotohanan." "Dahil minsan..." "Ang taong pinakamabilis ninyong husgahan..."

tanong n’ya sa `kin bago humarap kay Rome. “At ikaw naman, Rome, shame on you! Straight Erminguardian ka pa naman! Wala ka ba’ng napulot sa Erminguard education mo? ‘Alphas, Betas, Females and Omegas hand in hand, are all equally important in building this nation!’, hindi ba’t `yan ang secondary motto ng school natin?” bumalik ang tingin n’ya sa `kin, “Millenial motto `yan ng school na ipinamana sa `yo ng tatay mo!” “Tama ka...” nag-init ang mukha ko, may punto nga naman si Aveera. “Pati nga si Louie, sabi, importante ang pag-aaral...”