Novel & Cerita Funny Motto In Life

Hindi pa naman ako nakapag search kagabi ng something motivational and inspiring quote puro cheesy pick-up lines lang. Buti na lang at nakita ko 'yong quotes for life na nakadikit sa pader. Hindi ko pinahalata na binabasa ko 'yon at dahil do'n, pinuri nila ako kahit na medyo nandaya ako kaya umamin na lang ako at natawa sila. "Pero if words of wisdom para kay Jaq..." this time, I really think hard to form words that could satisfy him to keep living. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." I said straight into his eyes then gave him a bright smile after.

Ganun lang kasi ako mahilig manood ng inspirational videos at gusto ko lang ishare sa inyo baka sakaling makatulong at may aral na matutunan. I really liked the message, kasi nga di ba lahat naman tayo ay dumadaan sa pagsubok? Sabi nga: Trials or problems are a twin of life. Habang nabubuhay tayo ay hindi na mawawala ang pagsubok sa buhay natin. Kung baga kakambal na talaga natin yan, pero sumagi bA minsan sa isip mo na what if ang pagsubok na yan ay blessing in disguise pala? Yon bang sinusubukan ang tatag mo dahil may blessing na kasunod na darating sayo, di ba?

Pati ang gusto niyang itsura ng buhay namin ay matutupad niya kay Lauren. "Te, 'yung motto mo sa buhay parang kapanahunan pa ng slambook ng lola ko sa tuhod." Panglalait ni Mara sa motto ko. 'Believe and don't stop reaching for your own star. Everything will happen at your own pace." Wala na rin kasi akong maisip na gawing motto sa buhay. 'Yan nalang ang maiiwan ko sa mga makakabas man ng yearbook namin.

Baka lalo silang ilayo ni Kenneth oras na pumalpak siya. Naalala na rin niya ang motto nila sa serbisyo noon. ‘SLOW IS SMOOTH, SMOOTH IS FAST’ na nangangahulugang ang pagiging maingat at organisado sa pagtupad ng kanilang misyon ay magdudulot ng mas mabilis na tagumpay kaysa sa pagiging nagmamadali at hindi maingat.

Pagkatapos kong basahin ang mensahe ko ay kaagad ko na itong sinend at ibinalik ulit sa loob ng bulsa ko ang cellphone ng pumasok na sa room ang adviser namin. xxx Naitawid ko ng maayos ang paboritong-paborito ng mga teacher tuwing first day of class ito ay ang introduce yourself na kahit kailan ay hindi mawala-wala. Kaso nga lang pumalya ako sa bandang huli dahil may pahabol pa ang class adviser namin na si Ma'am Daisy kung ano raw ang paborito kong motto sa buhay. Nagkagulo lahat ng neurons ko sa tanong na iyon dahil wala akong paboritong motto. Sa mga slam book na nasusulatan ko ay wala akong nilalagay sa tanong na: what is your motto in life? Hindi ko alam kung ano nga ba ang pumasok sa

Saad nito habang umiiling at pumapalatak, pagkatapos sinabayan na rin nito ng tayo. Habang sa isip nito... 'If you don't want to die now! One step backwards and get ready to run. Before the danger's come. Yun na yata ang motto nito ngayon. mahirap na! Bulong na biro ni Russell sa sarili. "Bwiseet ka! Wala kang talagang k'wentang kausap, maghanap ka na lang ng bago mong amo hik!" Sigaw nito na tila ibig na ring masuka.

"Nay, paparebond na ako! Please!" Tumingin si Nay sa akin na para bang hindi ako naiintindihan. "Please, Nay! Ganda is life!" "Bakit? Hindi ka ba maganda?" She asked me back. Lumabi ako. "Natural sasabihin mo sa aking maganda ako, anak mo ako eh! Lalaitin ninyo baa ng sarili ninyong gawa? Parang motto lang iyan, Nay. Tangkilikin ang sariling atin!"

For this and for always understanding me. Ngumisi siya. "I told you. Ang motto ko sa buhay ay happy wife, happy life." Tinitigan ko siya ng mabuti hanggang sa unti-unting napawi ang ngiti niya at bigla siyang sumandal sa mesa, hinila ako palapit sa leeg ko at inangkin ang labi ko sa isang mapusok na halik.

"OVERTIME ka na naman ba?" Sandali muna akong tumigil sa pagtitipa sa keyboard at iniunat ko ang mga braso ko. Tumingin ako kay Nomi at saka tumango rito. "Baka yumaman ka na niyan." "That's my goal. Kailangan ko ng pera, pera, pera." Nailing ito. "Magpahinga ka rin." "Alam mo ba ang motto ko sa buhay?"

Muling binuga ko ang mabigat na hininga at napasapo sa noo sa sobrang pag-aalala na baka hindi ako magugustuhan ng mga kasamahan niya. Rinig kong bumuntong-hininga siya at sinandal ang sarili sa upuan para tignan ako. Ang dalawang kamay ay nanatiling nakapahinga sa manobela. "It doesn't matter if they like you or not. What matter most is that you like yourself. No one will like you the way you will like yourself," ayon na naman siya sa mga motivational at inspirational quotes niya. Hindi nalang ko umimik at piniling manahimik habang tinitignan sa gilid ng mga mata na paadarin ang sasakyan.