Famous Mottos In Life Novels & Stories

Saad nito habang umiiling at pumapalatak, pagkatapos sinabayan na rin nito ng tayo. Habang sa isip nito... 'If you don't want to die now! One step backwards and get ready to run. Before the danger's come. Yun na yata ang motto nito ngayon. mahirap na! Bulong na biro ni Russell sa sarili. "Bwiseet ka! Wala kang talagang k'wentang kausap, maghanap ka na lang ng bago mong amo hik!" Sigaw nito na tila ibig na ring masuka.

Life is too short to worry about petty things. Enjoy every moment of it, for there is nothing most certain in this world but death. Iyon ang nabasa ni Kate na mga life qoutes sa internet, at iyon din ang iniisip niya buong magdamag, kasama na ang mga sinabi ni Leann sa kanya. She will not be moved by that mere threat. She decided to give Niu a benefit of the doubt since she haven’t talked to him yet.

Mamamatay siya sa lugar ng mga banyaga. WE ONLY live once sabi nila pero mali, we live everyday and we die once. So forgive while you still have the chance to forgived that person, hate less and love more while you still can. Life is so short to take things seriously. Be weird and do the things that makes you happy and contented.

Hindi ko maiwasan na pagdudahan ang aking ama baka takot lang itong maiwang mag isa o masabihan na walang natira at bigo sa buhay. He's indeed afraid of losing a battle 'yan ang proud akong hindi ko minana sa aking ama. Hindi ako takot matalo, masaktan at lumaban. Ang motto ko sa buhay ko ay subok lang ng subok every defeats hindi lang isang pagkatalo. But I'll make sure na may gain ako at lesson sa buhay. At alam ko naman na si Ally ang tama sa lahat malakas na rin naman ang confidence ko na pwedeng pwede kami ni Ally ayoko lang muna umeksena kasi gusto ko buong buo na siya bago ko kunin sa pamilya niya.

“Sus, we’re not halfway there yet. Marami pang pwedeng mangyari sa buhay natin. Madadapa pa ulit ako ng ilang beses, iiyak, at matatalo pero ang importante ay hinding-hindi tayo susuko. Life is a game and you gotta be a player. You may not always be a winner but be sure to be a fighter. Walang imposible sa taong may pangarap at nagsisikap.” “Motivational speech pala ang pakay mo kaya ka nandito ha...” She laughed along with me. “Pero thank you, siswa. Nakakalakas talaga ng loob iyong mga words of wisdom mo lalo na at alam at nasaksihan ko lahat ng mga pinagdaanan at nilagpasan mo sa buhay. You are someone truly worth emulating, Toyang. Kaya dapat ay bilib at proud ka rin sa self mo no!”

That’s impressive. He did not look like someone who enjoys Math and Science. He looked like someone who is so chill and loves to play around. Ang first impression ko nga sa kanya ay YOLO ang motto niya in life. Pero baka kailangan ko na ring gawing motto in life ‘yong “Don’t judge a book by it’s cover.”

Iyan ang kan'yang motto sa buhay. "Gusto kong magtayo ng isang supermarket sa bayan kung nasaan ako ngayon," deritsahang sabi n'ya rito. Natahimik ito ng ilang segundo at hindi nakahuma. Nagulat siguro ito sa kan'ya hey sinabi at hindi inaasahan na sa dinami-dami ng pwedeng pagtayuan ng negosyo ay sa bayan pa.

Natawa naman s'ya sa sinabi niya. Hindi naman ako nakasagot agad sa sinabi niya. Nanatili lang akong nakatitig sa kanyang maamong mukha. Noong una ay naiinis talaga ako sa pagiging matured niyang mag-isip, ngunit kalaunan ay unti-unti ko rin naman na-ge-gets. Ang motto ko kasi noon sa buhay ay, “Life is short. Do what you want to do in your life without any regrets!” at hindi ko rin masyadong pinagtutuunan nang pansin ang mga negative vibes sa buhay ko kasi nakapokus lang talaga ako noon sa mga positive na nangyayari sa buhay ko, which is mali, kasi dapat pala balance. Dapat nireresolba rin pala at saka pinagtutuunan ng pansin ang mga negative sa buhay natin para sa susunod hindi na natin it

Pati ang gusto niyang itsura ng buhay namin ay matutupad niya kay Lauren. "Te, 'yung motto mo sa buhay parang kapanahunan pa ng slambook ng lola ko sa tuhod." Panglalait ni Mara sa motto ko. 'Believe and don't stop reaching for your own star. Everything will happen at your own pace." Wala na rin kasi akong maisip na gawing motto sa buhay. 'Yan nalang ang maiiwan ko sa mga makakabas man ng yearbook namin.

tanong n’ya sa `kin bago humarap kay Rome. “At ikaw naman, Rome, shame on you! Straight Erminguardian ka pa naman! Wala ka ba’ng napulot sa Erminguard education mo? ‘Alphas, Betas, Females and Omegas hand in hand, are all equally important in building this nation!’, hindi ba’t `yan ang secondary motto ng school natin?” bumalik ang tingin n’ya sa `kin, “Millenial motto `yan ng school na ipinamana sa `yo ng tatay mo!” “Tama ka...” nag-init ang mukha ko, may punto nga naman si Aveera. “Pati nga si Louie, sabi, importante ang pag-aaral...”