Novel & Cerita Funny Motto In Life

"When I proudly raised my hand during recitation in class, only to come up with a wrong answer. They mocked me after that. I'm too boastful to be wrong." Napaismid ako nang mahina. "Nakakahiya nga." "My turn." He slightly moved. "Motivation mo in life?" "Perhaps to experience true happiness, one must accept the broken self." I can remember that line clearly. And the activity went on. ***

she wrote down with a laughing emoji. "Hahaha, that's awkward!" I whispered. Natawa na lamang ako, nakakahiya pero tinuloy kong basahin yung sulat niya. "You could always put some twist in your life, there's a lot of things you could do in your life, and you are all lucky unlike me. However, just enjoy your life!" Actually she's postive person, but I got curious about her words "unlike me." So I asked her why did she said that thing and I got her answe the other day.

Parang hindi makatotohanan ang nangyayari ngayon sa buhay ko. Huminga ako ng malalim, I’ve been through hell and back. This shouldn’t affect me greatly. Ang motto ko sa buhay, lahat ng problema ay may solusyon. Kung wala, patayin ang problema. Now, nasaan na si Dante?

Baka hindi na maulit. Ang motto natin sa life ay “Always seize the moment!” Lumikot na naman ang mga kamay niya at kung saan-saan na naman napadpad. Nagulat na lang ako nang maramdaman ko na ang isa nito na nasa loob na ng aking suot na lingerie at hinahaplos na ang aking tiyan. Nakiliti ako nang gumuhit siya ng bilog sa aking pusod kaya naman hindi ko napigilan ang paglikha ko ng mahinang tunog habang magkalapat ang mga labi namin.

Nakikita n'ya ang sarili sa mga ito, noong magkasama pa sila ng iba n'yang kaibigan sa kabilang dako ng mundo na ginagalawan n'ya dati. Madaling araw na silang natapos, halos ayaw pang umuwi ng mga kasama n'ya, literal na walwal is life ang motto ng mga ito. Akala n'ya lasing na rin si Em Em ngunit nagulat na lang s'ya ng maayos naman itong tumayo at naglakad palabas ng bar.

"Ikaw ang totoong successful.. isang billionaire!" "I have millions of money pero wala pa yun kalahati sa pero mo Yanetta." "Magpasalamat nalang tayo kung anong meron tayo ngayon, maraming tao ang walang ganyan kalaking halaga," seryosong sabi ko. Ito ang natutunan ko sa lolo ko, always grateful for what we have today, no matter how small or big it is. That's my lolo's motto na pinamana sa mga apo niya.

Ang motto niya ay "Love yourself" "Nah, I'm good." maasim na sabi niya na parang diring-diri. Mag-apply na atang maging matandang dalaga. After kong mapirmahan ay umalis na siya naiiling nalang at pinagpatuloy ang pag i-encode. Lumipas na ang apat na araw, ngayon ay nandito na kami sa Cebu kung saan gaganapin ang business conference.

Tissue pala to, pwe! "Basta tatawagan kita Van kapag okay na!" Nag thumbs up ako at uminom ng iced tea. Vince POV Mahimbing pa ang tulog ng ibang tao, pero gising na ako. My motto: time is gold, and money and my best bros come first. Pababa na sana ko nang madaanan ko ang isang kwartong hindi ko pinapasukan kahit kailan, pero palagi ko naman siyang pinapasilip sa mga yaya niya.

Kapag pupunta ka dito ibig sabihin isinusugal mo na ang buhay mo kay kamatayan. Metrolux, for everyone here is just for fun. Magsaya. Habang nabubuhay kailangan mong magsaya. Just like them masaya silang nakakakita ng taong isinusugal ang buhay nila para sa sayang maidudulot sa kanila. Dahil walang forever. Kung mabubuhay ka? Pera ang kapalit. Kotse at kung anu pang gusto mo sa buhay. That's Metrolux.

"Come on dude, what are friends are for?" "Yeah!" Segunda ni Jude. "Have you forgotten our motto in life? Sabay-sabay na napatingin kami sa gawi ni Jude. Ngumiti naman ito na parang sa paraang iyon ay maipaalala niya sa amin ang bagay na iyon. "One for all, all for one?" Banggit nito sa motto namin. Mayamaya ay nagkaisang naglahad ng mga palad sa gitna ng pabilog na ayos at sabay-sabay na isinigaw ang salitang iyon.