Novel & Cerita Funny Sibling Captions

“But you can’t cry alone. That will make you sadder.” Ni hindi mo ako tunay na kapatid. Bakit ganito na lang kalapit ang loob niya sa akin? Ngayon lang ako pumasok sa buhay niya. “Whenever I cry, kuya always hugs me. He said that’s what siblings are for. Siblings comfort each other.” “I heard you lost your brother. You don’t have someone to hug when you cry anymore. That’s why I’m doing it for you. I don’t want you to feel alone, ate.”

Tila maiiyak na naman ito, "Kuya, don't be harsh to Daddy, he is still our beloved father," Sumama ang mukha ni Brendon ng tumingin sa kapatid. "Brianna, stop acting like...ugh...why I have a little sister like you, who really so….whatever!....," "Hahaha, Brielle… Ivana..see? Look at them, the sweet and sour tandem, isn't it?" natutuwang tugon ni Carl habang pinagmamasdan ang kambal. Maging si Denise gumulong ng tawa sa kama ng makita ang ginawa ni Brianna.

Lumipat ang kamay nitong nakahaplus sa buhok ko sa likuran ko at mahigpit niya kong niyakap. "You're right… this is just pure brotherly love…" Kay lalim na ng gabi ngunit heto ako't gising pa rin ang diwa. Kay ilap ng antok sa akin, nakailang baling na ako at palit ng posisyon ngunit nanatiling masigla ang mga mata ko. 'Di rin ako nakapag-aral dahil laging inaagaw ang isip ko sa mga salitang lumabas sa bibig ni Kier. Is it really possible for a person to fall in love to his or her sibling? We may be just a teenager ngunit alam namin pareho na sobrang mali ang magkakagusto sa sariling kapatid.

Tawang-tawa ito habang ako naman ay halos hindi maipinta ang mukha sa sobrang inis. I really hate it kapag napagkakamalan kaming magkakapatid. Do I look like a brother to my Baby? "Apaka pikon mo talaga, Tart. Kita mo tuloy." She still can't recover kahit nasa loob na kami ng sasakyan. Hindi muna kami umalis dahil pinapakalma ko muna ang sarili ko. I'm annoyed as fuck but Ysabelle is just laughing at me. She's making fun of me again. Para itong sirang plakang inuulit-ulit yung sinabi ng mga kaibigan nya kanina.

"Kuya? Is this true? Buhay ka?" "Yes, bro. I am. We are." Naka-ngiting sabi ni Tito LIFE at winelcome ang kapatid niya in his arms. His brother cried in his shoulder. At hindi ko mapigilan ang hindi mapa-ngiti. That's the kind of siblings-relationship I wanted but never had.

Seryoso nitong saad habang nakadekwatro ang mga paa nito at marahang inuuga ang kanyang swivel chair. “Are you the father of my sister’s unborn child?” Tiim bagang na tanong ko sa kanya, ngunit labis akong nainsulto ng bigla siyang humalakhak ng tawa. Kung ako lang ang masusunod ay kanina pa bumulagta ang matandang ito sa kanyang kinauupuan. “Hahaha! You’re so funny, Sweetheart, Hahaha!” Anya na walang tigil sa katatawa na wari mo ay kinikiliti.

“Sorry. Nabigla lang kasi talaga ako. Tuluyan natawa si Ruan. He really find her expressions, amusing. Nanlaki ang mata ng dalawang dalaga. Si Andy dahil feeling niya pinagtatawanan siya nito dahil mukha siyang engot. Si Rana dahil nagulat siya sa kapatid. “Did you just laugh?” manghang sabi ni Rana sa kapatid. Doon ay seryosong ibinaling ni Ruan ang paningin sa kapatid. “Ang daming naghahanap sa iyo sa loob.” Rana can’t believe her brother laughs with sound. Masyadong madalang iyon para sa kanya. Hindi ito masyadong ngumingiti sa ibang tao.

Bumuka lang ang bibig niya pero wala siyang na-iboses. "Hindi ko alam kung paano nangyari, but you and I..." Tinitigan muna siya nito sa mga mata. Na-aatat siyang marinig ang sasabihin nito. Ngunit napansin niya sa mga mata nito ang naluluha. At tila kay bilis ng sandali dahil hindi nagtagal, pumatak ang luha nito bago nito sabihin ang karugtong na, "We're siblings."

Sabay hagikgik pangkabayo ‘’’hiiiiiiimiiiiii iiiii’’’ ’’hiiiiiiimiiiiii iiiii’’’ ’’hiiiiiiimiiiiii iiiii’’’ ’’hiiiiiiimiiiiii iiiii’’’ Natawa ang magkapatid ‘’’hahahaha hahahaha hahahahah hahaha’’ Sa kanilang pagtawa unti unting tumulo ang kanilang mga luha ng di nila namamalayan. Napalitang ng hagulgul ang tawa ng magkapatid. ‘’Sabi nga ni babaylan Alunsina… Kailanman di kayang pagtakpan ng bibig na tumatawa ang pusong sugatan at lumuluha’’ bigkas ni Adonis Habang papalapit at umupo sa tabi ng magkapatid.

Saad ko. Natigilan siya sandali ngunit matiim rin akong tiningnan muli. "Wala akong pakialam doon Fayra. Hindi ko naman 'to ginagawa dahil asawa mo ang kapatid ko. Ginagawa ko 'to dahil kapatid ang turing ko sa 'yo. Kahit wala na kayo, hindi naman magbabago ang tingin ko sa 'yo. For me, ikaw pa rin ang kinakapatid ko. No matter what, you're always my baby sister."