Future Me Letter Novels & Stories

Tanong niyang muli sa akin. "For dine-in." Sagot ko. Muling inulit ng staff ang order ko, bago ako mag-bayad at bumalik sa pwesto namin. "Look mo 'tong board nila, there is a message for Belle." Hazel told me excitedly. Excited naman akong tumingin sa itinuro ni Hazel. The letter says, 'Hi, Belle Fernandez. This is your future. One dot, kakausapin na kita.'

Immediate nga lang ang gagawin ko. Formal letter lang ang ginawa ko. Hindi ko naman nilagay doon ang galit ko. It's the usual resignation letter at sinend ko na kaagad yun. Si Martina na ang bahalang magprint nun. Wala pa si Martina kanina ng mangyari yun kaya alam ko na walang makakaalam sa mga nangyari kanina.

Pero paano pa mangyayari ‘yon kung hindi na sila magkikita? Nang matapos na ang kanyang letter ay nilagay niya iyon sa isang envelope kasama ang isang milyong tseke na binigay ni Gov sa kanya. “Ready ka na, anak?” Napatingin siya sa kanyang ina na kanina pa pala nakatayo doon. “Ma... kailangan ba talaga nating lumayo? Ilang araw na lang, graduation ko na... at si Elijah... hindi man lang ako makapagpaalam sa kanya.”

Kinabukasan, pumasok ako nang mas maaga. May hawak akong envelope—resignation letter. Matagal ko nang pinag-isipan ‘to, pero ngayon lang ako nagkaroon ng lakas. Nilagay ko sa mesa niya bago pa siya dumating. Sumulat ako ng maikling note sa ibabaw: > Thank you for everything. I just need to find myself again. Pagdating niya, nasa desk ko ako. Binuksan niya ‘yung envelope.

In fact, I won the second spot. Past ten, while thinking for the best expressions to be included in my letter for Rodea, which would be e-mailed to her on an opportune time, I have made a poem-- :For You and Me". Eleven, I jotted down every sincere thought on my mind. I actually planned to write a letter for Rodea which I would send to her through e-mail but I decided to include it in my literary collections. Thus, I entitled it "An E-mail For My Cousin".

Mahiya ka naman kahit ten percent lang. "Ano bang iniisip mo at parang ang lalim naman ata?" Tanong niya at mahina pang tumawa. "Future natin." Bigla kong nasambit. "Ano?" Sabi niya at nilingon ako saglit saka muling humarap sa kalsada. "Sabi ko iniisip ko kung anong magiging future ng exam ko." Pagpapalusot ko. "Papasa ka niyan tiwala lang." Sabi niya at ngumiti.

Pumikit ako at huminga nang malalim. No. I don't want to look back. The past was long overdue, and this is now my future. Maraming tao na ang umaasa sa akin ngayon. Mas maraming masasaktan. Mas maraming madadamay. Tapos na ang noon ko. Wala na ang Brielle na iyon, dahil ibang Brielle na ang nakatayo ngayon. . c.m. louden

"Ano namang dahilan para hindi kita lapitan, eh di ba sabi mo na ipapasyal mo ako kinabukasan. Magce-celebrate tayong dalawa. Kaya lalapitan talaga kita to confirm at baka mamaya drawing lang ang lahat at hindi na matutupad na ililibot mo ako sa buong hacienda mo, yon ang pinangako mo." Yes, sa next week na talaga ang graduation namin na kabatchmate sa taon na ito. So far maganda ang kinalabasan ng mga plano ko. May naghihintay na rin na trabaho sa akin sa Maynila doon sa kakilala ni mama.

Kinuha ko ang sulat at binuklat ang papel, at hinanda ang sarili ko sa mababasa ko. Jackie, Sa tingin mo ba talaga ay makakatakas ka sa akin? Hindi mo kaya! Alam kong nagpalit ka ng address at trabaho, pero alam ko rin kung saan ka nakatira ngayon at kung saan ka nagtatrabaho. Sabi ng abogado ko, malapit na akong lumabas. Hintayin mo ako, baby, dahil kapag nakalabas na ako, ang unang gagawin ko ay bumawi sa nawalang oras sa katawan mo.

Nakakapagod hmppp! Wait may naisip ako bigla… kapag ganitong araw ay alas sais ang saktong balik ni dean my loves. Gagawan ko ulit siya ng tula baka na-miss niya na ang sweet suitor niya hihiihi. Kumuha ako ang red scented paper at fountain pen. “Dear Future hubby I do not know who you are, nor your face; neither your age; I don't have any idea.