Novel & Cerita Waiting Quotes For Love

“You’re still working?” Tumango ako. “Kailangan kong matapos ‘to ngayon. Ayokong magmukhang tamad sa unang araw ko. Saka ayaw kong isipin nila na ganda lang ang ambag ko sa kumpanya ng boyfriend ko.” Wade looked at me with a small smile on his lips for a moment, then, he checked his wristwatch. “Alright. I’ll wait for you. Dito lang ako sa tabi.”

Dahil wala syang tiwala sa kanyang asawa na aalagaan nya si Elara ng buong puso. Samantala, tuwang tuwa naman si Minerva ng makalipat na ng Mansion ng mga Wright. Binigyan sya ni Armando ng card na naglalaman ng 50 Million upang punan ang mga taong wala siya sa tabi ng mga ito. Abot langit ang saya ni Minerva dahil dito.

Hindi ako nakaramdam ng tuwa dahil alam kong kukunin na naman itong lahat ni Tita kaya pinagmamasdan ko lang ang mga kasamahan kong magplano ng mga bibilhin nila. At tulad ng inaasahan ko ay kaagad na tumawag sa akin si Tita at maayos kong sinabi na bukas ko ihahatid ang pera. Gustuhin ko mang humingi ng kaunti ay alam kong hindi niya papayagan kaya malungkot ko na lang na dinama ang pera na mula sa dugo at pawis ko. Kinagabihan ay maaga sana akong matutulog dahil Linggo na kinabukasan at gusto kong umuwi ng maaga. Papasok ako sa quarters nang lapitan ako ng isang guard na nagbabantay ng malaking gate.

Maganda naman at sexy ang babae kaya sigurado siyang madidisgrasya ito sa ilalim ng kanyang nagngangalit na 'alaga'. "Hwangbu-yah, tell that woman in red, I'll wait for her in fifteen minutes. Sabihin mo puntahan niya ako kaagad at baka magbago ang isip ko," utos niya saka siya tumayo at tinungo ang hagdan sa ikalawang palapag. After a few minutes of waiting, he heard a soft knock on the door. "Dorawa!"(come in) A woman who was wearing an above-the-knee fitted red dress came in and smiled at him amorously. She was damn sexy as she wiggled her curvy hips toward him.

tanong ni Vinalyn sabay hawa sa braso ni Jairus. "Hindi pa, hinihintay ka namin." "Order na tayo." Pinanood ko silang pumunta sa cashier at nag-order. Kinuha ko ang cellphone ko para malibang ang sarili ko. Binasa ko ang messages ni Dorothy sa akin. {Huwag ka nang tanga, ayan ka na naman} {Mag-confess ka na kasi. Okay lang 'yan para ma-reject ka na. Mag-move on ka na, inday!}

Lahat iyon ay maiiwan ko. "Ang sarap niyan, Lola!" sabi pa ni Chloe. "Oo naman, luto ko ito eh," sabi pa ni Mama. Inilagay niya sa coffee table ang bowl. "Ma, tapos na po ba ang verification?" tanong ko kay Mama. "Kailangan lang daw nating maghintay ng isang linggo," sagot niya. Napatango ako. Isang linggo. Hindi naman iyon ganoon katagal. Pero sa sitwasyon namin ngayon, bawat araw ay parang napakahaba.

Pati ang mga hilig niyang panoorin na movie ay nabanggit niya. At habang nagkukuwentuhan kami, walang tigil ang pag-vibrate ng phone ko na nakapatong sa mesa, sa harap ko. Binoboma ni Hope ang family group chat namin na ‘DNA BUDDIES’ ang pangalan, na si Love ang nakaisip. Tanong nang tanong si Hope kung ano na raw ang lagay ng date ko. Kung mag-re-ready na raw ba siya ng wedding song na i-du-duet nila ni Tito Betlog sa kasal ko. As if!

] Sabi ni Jeremiah at kumindat pa, loko. [Belated happy birthday marecakez, kaya pala ayaw mong batiin ka nung birthday mo.] bati saakin ni Maxine. [Punta kayo dito bukas, wala tambay lang us.] Sabi ko at tumango sila, ibinaba ko na ang tawag. Tumawag din sa group chat namin na Quadro. [Belated happy birthday sismars] sabay-sabay nilang sabi.

Tan habang naghihintay na bumalik si Archie, kasama si Arwena. Gusto na nga sana niyang sundan ang kapatid. Pakiramdam niya ay parang kakapusin na siya ng hininga habang naghihintay dito sa loob ng kwarto ni Nathan. Kanina pa ito lakad ng lakad at madalas na sumisilip sa bintana, nagbabakasakali na makita niya si Arwena. Ilang beses na rin niya sinubukang tawagan si Archie, gusto niyang alamin kung nakita na ba nito si Arwena. Ilang minuto na nga kasing umalis si Archie, dapat ay nakabalik na sila.

"It's been twenty-five minutes since she left." The waitress nodded. "Yes of course, Sir." Umalis na ang waitress at saka chineck ang banyo. After a few minutes, the waitress went out and immediately went to Jethro and Zephyr who are waiting for her. The two guys grimaced. "Where is she?" Jethro impatiently asked. "Wala pong tao sa CR, Sir," the waitress answered. Zephyr frowned. "Wala? Can we check it? Wala namang tao doon hindi ba?"