Gaano Mga Nobela at Kwento

Pero may iilan pa rin na nakipag-agawan sa kanya. “Dalawang milyon at sampung libo.” Biglang nagliwanag ang mga mata ni Andy sa pagkayamot at tinaasan ang bid. “Tatlong milyon!” Nanlaki ang mata ni Rana. “Hindi naman worth it 'yang hikaw na 'yan! Maximum na ang 2.5!” “Okay lang ‘yan, maliit na halaga lang ‘yan.” Nalaglag ang panga ni Rana.

tanong ni Amy. "Magpapaliwanag ako." Sabi ni Joan at nag-log on sa admin dashboard pagkatapos ay nag-click siya sa tab na kita," tingnan ang araw-araw na kita!" "The fuck!" sigaw ni Amy. Ang araw-araw na kita ay nasa milyun-milyong dolyar. Ang sinumang nagmamay-ari ng website na ito ay magiging susunod na Bilyonaryo sa loob ng ilang buwan dahilan kung bakit ang isang tao ay kumikita ng milyun-milyon araw-araw? Napaisip si Amy.

natatawang sabi ni Dwayne. "Anong tingin mo sa akin kaladkarin?" nakangiwing tanong ni Gab. "Bakit hindi ba." balik namang tanong Migs. "Ang sama niyo sakin. Pinagtutulungan niyo ako.Sumbong ko kayo kay daddy." nakalabing sagot ni Gab na kunwari naiiyak dahil wini wink and blink pa nito ang mga mata. Don't worry, Gab, balita ko GAAP certified ang farm na yon kaya magiging interasado ka."

sabi ni Darryl habang nagbubuntong hininga. “Gusto mo bang makita na gumuho sa iyong harapan ang ating angkan? Mayroon kang 3.2 billion sa iyong back account!” desperado na sa mga sandaling ito si Drake. “Dapat nating alalahanin ang ating mga pinagmulan!”

Ano? Nagulat si Phoebe. Kahit na medyo mayaman sila, ang ganoong rate ay nagpakaba sa kanila. Dalawampu't isang libong dolyar? Para sa isang gabi? Iyon ay medyo masyadong mahal, hindi ba?

Kasimple-simple lang! Mabibili mo nga ata iyon sa baclaran o divisoria ng 10-30 pesos lang. Grabe ang tubo. Matapos magsawang mamili ni Gia, Nag-yaya na siyang kumain. Napadaan kami sa isang fast food, Hindi naalis ang tingin ko doon dahil paborito naming kainan iyon nila mama. Gusto ko silang bilhan ng pasalubong.

“Gutom na gutom na ako.” Nang marinig ito, napabuntong-hininga si Annie, halo-halong galit at awa. “Wala ka bang perang pangkain?” “Oo.” She had less than three hundred yuan left. Her pockets were emptier than her face. Itinanong ni Annie kung nasaan siya, nag-drive ito para sunduin siya, at dinala siya diretso sa isang pribadong restaurant, sabay order ng isang mesang puno ng mga putahe, lahat ay paborito niya.

“Nagpapatawa ka ba? Alam mo naman kung sino ako, hindi ba? Gusto ko ang ulo ng anak mo. Tinatarantado mo ba ako?” “Malinaw sa akin kung sino ka. Pinuno ng sindikato, kayang maglinis, kayang bumura. Wala ako dito kung hindi ko alam.” Inilabas niya ang larawan ni Gaston at ibinigay rito. “Ang gusto kong linisin mo. 200 million.” Humalakhak si Anton. “Anong akala mo sa amin? Pipitsugi?” “Dolyar.”

Mas nakakaintriga. “Magkano ba?” tanong nito. “Hindi naman gano’n kamahal. Six hundred million lang.” Nakasmile pa si Isobel. Bahagyang tumigas ang mukha ng lalaki. Hindi naman siya kuripot kay Isobel. Pero malaki ang halaga. Gayunpaman, malapit na ang IPO. Ayaw niyang masira ang mood. “Sige. Kung gusto mo, bibilhin ni hubby mo ‘yan para sa 'yo.”

Paano magkakaroon ng ganoong karaming pera si Gerald? Gayunpaman, ang hindi mawari na tunog ng matagumpay na transaksyon sa card ay nadama tulad ng hindi mabilang na sampal na humampas ng sunod-sunod sa mukha ni Sara. Thirty thousand dollars! My god. Si Gerald ay merong higit sa thirty thousand dollars at ginastos niya ang lahat na para bang hindi ito mahalaga sa kanya? "Ipapadala ko ang mga ito bahay niyo at sigurado akong makakahanap sila ng isang lugar sayong magandang tahanan!"