Gacha Life Eyes Novels & Stories

Ramdam ko ang paginit ng mga mata ko, kasabay non ay ang pagtulo ng luha ko. 'This is it―we're going to start a new life. As a family.' (PS: HELLOW EVERY2, THIS IS MS.AGA. MALAPIT NA PO TAYO SA END NG SIDE 2, SO SIDE 3 IS COMING SOONNN)

Nasa gitna ng kila Heart at Patrica ang lapida ng lola nila. Sa ngayon ay hindi tuluyang nareresolba ang kaso ni Heart pero base sa mga reaksiyong nakikita ko ay masaya na sila kung nasaan sila. Masaya na silang magkakasama. Napakadaya lang na mas nauna pa silang matanggap pagkawala nila kaysa sa akin na mas matagal nang nawala. Seeing them will forever remind me that life is so unfair. They also made me keep in mind that we should be careful on who we trust for they can make us feel LIFELESS.

Muntik pa akong mabuwal dahil sa gulat buti na lamang at agad akong nakakapit sa balikat nito. Masama lamang ako nitong tiningnan hanggang sa kamay kong nakakapit mabuti sa balikat niya. Mabilis ko naman itong tinanggal at dinala saaking likuran. He looks like a fucking doll in that game named after a squid. I think it is called Squid game? Makas eyes was creepy just like the doll in the game. His look can kill me I can see the laser in his eyes. Gosh.

Nang makita niyang papalapit nang papalapit ang maruruming kamay na iyon, matinding takot ang bumalot kay Sapphire, kaya napilitan siyang gamitin ang kanyang huling alas. Tinitigan niya si Mouse Eyes gamit ang matatalim at malinaw na mga mata, at binitiwan ang banta sa malamig na tinig, "Kung gusto mo pang makuha ang sampung milyon at makaalis nang ligtas, hindi mo ako maaaring galawin." "Oh? Anong ibig mong sabihin?" Sagot ni Mouse Eyes, hindi alintana ang kanyang babala, at sinamantala pa ang pagkakataon upang muling haplusin ang kanyang pisngi.

Sa huling segundo— Isang pindot. “Sixteen million.” Black Aurora. “Sixteen million going once.” Tahimik ang North Bloc. “Going twice.” Walang gumalaw. “Sold.” Parang may nabasag sa loob ko. “Lot 17 secured by Black Aurora.” Isang mahinang palakpakan. Para sa pagbili ng mga mata ng isang batang may taning ang buhay. Sa screen, nakita ko ang paglapit ng dalawang tauhan sa stage. Hindi pa nila siya hinahawakan. Formal pa rin ang kilos.

Napayuko ako at umikot para tignan si Saphira na kakapasok lang at pawis na pawis. "W-Wala-" "Oh fucking hell! Elijah? Is that really you?" Gulat na tanong ni Saphira habang titig na titig kay Elijah, specifically sa mga mata ni Elijah. "What? Ngayon mo lang ako nakita with my real eyes?" Sabi ni Elijah kay Saphira. "No, but i almost forgot that you got a blue eyes. It's just so peculiar that you're not wearing your contact lenses. I thought you hated your blue eyes?" Tanong ni Saphira. Lumunok ako at napa iwas ng tingin bago nag salita.

Na for sure, hindi rin naman magagamit. I cleared my throat to snatch their attention and then smiled. “But I have a suggestion,” sabay taas ng kamay ko. Then, all eyes were on me. I hate too much attention but I am enjoying the scene I’ve done. I love the emotions that playing in the eyes of my victims. Shocked. Scared. And lost. Umirap, humalukipkip at nanghihinang humilig sa swivel chair si El Sandra, bigong tulungan si Ryu sa pagkakataon na ito. She was hopeless to win this game.

Sa pag-iisip na iyon, ipinikit ni Gerald ang kanyang mga mata at mabangis na sinimulan pakilusin ang kanyang essential qi. Makalipas ang ilang segundo, napuno ng dagundong ng kulog ang kaninang maaliwalas na kalangitan, at nagsimula rin tumama ang kidlat! Meron pang kakaibang nangyayari ngayon sa noo ni Gerald! Maraming kidlat ang sumusugod patungo sa kanyang third eye habang patuloy na nagbabago ang kanyang paligid...!

Kabanata 6 A PAIR OF menacing hazel eyes with gold flecks bored into her the moment she stepped inside of Goldfinger Ink Hub. Those eyes seemed so unhappy upon seeing her— her outfit rather. Hindi pa nakuntento ang naaalibadbarang mga mata na iyon at makailang beses pa itong iniksamen ang kaniyang kasuotan na waring isa siyang takas sa asylum.

Ano naman kayang nilalaro ng kumag na iyon? “Teka may game live stream si Gray? Ano namang nilalaro niya?” ang tanong ko. Napabusangot naman ako nang makita ko kung anong nilalaro niya. The Chapter of Nightmares ang nilalaro niya. Isang horror game na iilan lamang ang nakakatapos dahil masyado daw makatotohanan ang graphics ng larong ito. Mukhang isang bata na naman ang mabibiktima ng larong ito. Kinuha ko ang mga pagkaing inihanda ni Kuya Eli at dinala ko sa kwarto.