Game Novels & Stories

Busy sa pagkakalikot ng cellphone si Azael sa sala at naglalaro ng Candy Crush nang maramdaman niyang nagising si Amara based na rin sa pangalang tinawag nito. Theon! Bakit nga ba hindi niya binalian ito ng buto kanina at inilibing sa buhangin ang hayop na 'yun?! Hindi niya pinansin ang pagtawag nito, nanatili siyang naglaro sa kaniyang cellphone ng Candy Crush Saga. Level 10 na siya at kailangan niyang mag-match ng candies pero agad din niyang binagsak sa sofa at humugot ng hangin bago nagpasyang pumasok sa silid kung nasaan ang babae.

Sumisim ito sa iniinom niyang Jack Daniels at walang pakialam sa pait nito sa kaniyang lalamunan. "Laro tayong lahat, pare." Sabi ng kaniyang kaibigan na si Radion. Sumang-ayon ang lahat. Nagkumpol sila pabilog sa may lamesa. "Anong laro? Hoy Radion, kapag 'yan kalokohan na naman mapapatay na talaga kitang hayop ka!" Pabirong usal ni Kael, matalino rin ang unggoy na ito, e.

Kumuha ako ng isang stick ng sigarilyo sa kaha ko at sinindihan iyon. "You want some?" Alok ko sakanya. "Nah, that's not my cup of tea, wine will do." I shrugged my shoulders, "Too bad, I'm lazy to go downstairs. Kung gusto mo ng wine, go get it yourself." He sighed, "I'm here to warn you about tonight's battle. Hindi iyon one by one, isa rin sa rules nila ay walang magdadala ng kahit anong armas. It's a combat fight," sambit niya.

Bahagyang napasinghap sila at napaatras na parang mga dagang nakakita ng isang pusang gutom at handa silang sakmalin. I’m back! Yes, I’m back! I’m back for my revenge. So better be wise enough to play because this is much more exciting than her game.

Nagtatawanan naman ang mga ito. "Padaanin niyo ako. Wala akong atraso sa inyo," blangko ang mukha na saad ko sa mga ito. Lalo pa silang apat nagtatawanan. I really hate this game. Mainipin talaga ako. Parang sa movie lang na, ang tagal bago sumugod ang kalaban sa bida.

"Anong laro iyun Andromeda?" Tumayo ang buntis. "Game of throne." Nag-unat siya. Ginalaw galaw niya ang kaniyang leeg. Inilapag ni Yuri ang women's magazine. Kita sa front cover ng magazine ang babaeng nakatihaya at underwear lang ang takip sa katawan."Anong klaseng laro iyan?"

Hindi ko masyadong pinansin ang game dahil biglang tumunog ang aking cellphone dahil may biglang nag-text sa akin. "Come home early, we'll have a dinner." pagkatapos kong basahin, agad kong binalik ang aking cellphone sa aking bulsa at napatulala saglit. The game is still going on, but my mind is not in the game. Nagtataka lang kasi ako, this is the first time nag-text si mom ng ganiyan.

Isinubo niya ang takoyaki at seryosong-seryoso nitong nginuya, parang wine tasting ang ginagawa. “Masarap, ’no?” tanong niya. “Puwede na.” Maya-maya, nadaanan nila ang mini game booth. May shooting game, at sa ibabaw ng shelves ay nakapila ang stuffed toys. Napako ang tingin niya sa isang malaking white bear na may hawak na maliit na red heart. “Cute,” bulong niya. Narinig iyon ni Zion. “Gusto mo?”

Hindi sa babae natuon ang pansin ni Jordan, kundi diretso sa screen ng hawak nitong telepono. Ang screen ay nagpapakita ng isang sikat na mobile game, dahil sa ganda ng graphics at swabeng takbo ng laro, kitang-kitang napakalakas ng performance ng yunit. Kung tutuusin, madalang siyang maglaro, pero mahilig siya sa mga gaming tech. Lalo na nitong nakaraang dalawang taon, tuwing may bakanteng oras ay naglalaro siya sa kanyang kwarto para pumatay ng oras.

Buntis ako. Hindi ako makahinga. Hindi ako makapaniwala. Parang binibingi ako ng katahimikan sa loob ng malaking banyo ng mansion namin. Sa labas, maririnig ko pa ang tunog ng mga hardinero, ang tawa ng mga kasambahay, ang tikatik ng fountain sa hardin—lahat normal. Lahat maliban sa akin. Dahil sa tiyan kong ito… may buhay.