Game Mga Nobela at Kwento

Sumisim ito sa iniinom niyang Jack Daniels at walang pakialam sa pait nito sa kaniyang lalamunan. "Laro tayong lahat, pare." Sabi ng kaniyang kaibigan na si Radion. Sumang-ayon ang lahat. Nagkumpol sila pabilog sa may lamesa. "Anong laro? Hoy Radion, kapag 'yan kalokohan na naman mapapatay na talaga kitang hayop ka!" Pabirong usal ni Kael, matalino rin ang unggoy na ito, e.

Kumuha ako ng isang stick ng sigarilyo sa kaha ko at sinindihan iyon. "You want some?" Alok ko sakanya. "Nah, that's not my cup of tea, wine will do." I shrugged my shoulders, "Too bad, I'm lazy to go downstairs. Kung gusto mo ng wine, go get it yourself." He sighed, "I'm here to warn you about tonight's battle. Hindi iyon one by one, isa rin sa rules nila ay walang magdadala ng kahit anong armas. It's a combat fight," sambit niya.

Bahagyang napasinghap sila at napaatras na parang mga dagang nakakita ng isang pusang gutom at handa silang sakmalin. I’m back! Yes, I’m back! I’m back for my revenge. So better be wise enough to play because this is much more exciting than her game.

Nagtatawanan naman ang mga ito. "Padaanin niyo ako. Wala akong atraso sa inyo," blangko ang mukha na saad ko sa mga ito. Lalo pa silang apat nagtatawanan. I really hate this game. Mainipin talaga ako. Parang sa movie lang na, ang tagal bago sumugod ang kalaban sa bida.

“Tanga ka ba? Ano sa tingin mo?” Walang pag-aalinlangang pumasok si Liliana, hawak ang pinakabagong mechanical keyboard na may kislap ng excitement sa kanyang mga mata. “Ang XF keyboard na ito ay hinihintay ng mga game enthusiasts ng dalawang taon! Ang galing ng pakiramdam, may third-gen light switches, at may napakataas na sensitivity. Kapag ginamit mo ito kasama ang pinakamataas na specs na PC at monitor, walang championship sa laro na hindi natin makukuha!”

Hindi ko masyadong pinansin ang game dahil biglang tumunog ang aking cellphone dahil may biglang nag-text sa akin. "Come home early, we'll have a dinner." pagkatapos kong basahin, agad kong binalik ang aking cellphone sa aking bulsa at napatulala saglit. The game is still going on, but my mind is not in the game. Nagtataka lang kasi ako, this is the first time nag-text si mom ng ganiyan.

Hindi sa babae natuon ang pansin ni Jordan, kundi diretso sa screen ng hawak nitong telepono. Ang screen ay nagpapakita ng isang sikat na mobile game, dahil sa ganda ng graphics at swabeng takbo ng laro, kitang-kitang napakalakas ng performance ng yunit. Kung tutuusin, madalang siyang maglaro, pero mahilig siya sa mga gaming tech. Lalo na nitong nakaraang dalawang taon, tuwing may bakanteng oras ay naglalaro siya sa kanyang kwarto para pumatay ng oras.

Buntis ako. Hindi ako makahinga. Hindi ako makapaniwala. Parang binibingi ako ng katahimikan sa loob ng malaking banyo ng mansion namin. Sa labas, maririnig ko pa ang tunog ng mga hardinero, ang tawa ng mga kasambahay, ang tikatik ng fountain sa hardin—lahat normal. Lahat maliban sa akin. Dahil sa tiyan kong ito… may buhay.

Ang nakasulat ay--- 'BE MY WIFE' ************************************ Kyaaa kakilig nemen. Pano na? Ganda ng laro dba? Ahahah thank sa pgsupport . Pafollow sa watty. Hihi wait sa next chap. REPLY BOX POLICY

galit na sabi nito. "Let me go!" hiyaw nya, at pilit binabawi ang braso rito. "No!" "Let me go Gavin!" "What's your drama eh?" "Drama?" tuya nya. "Then what's your game ah Gavin? Ano sa tingin mo ang ginagawa mo? you always start the fire! and then what?" inis na litanya nya. Habang pilit binabawi kay Gavin ang braso. Halos nga magdikit na ang kanilang mga basang katawan, at kung anong init nanaman ang nararamdaman sa simpleng pag bunggo lang ng mga katawan nila.