García Mga Nobela at Kwento

Isang malamig na tingin ang sumilay sa mga mata ni Sevv ngunit mabilis siyang bumalik sa normal, nanatiling walang pakialam at malamig. Si Hulyo Garcia ay isang taong napakagaling magpapuri at mag-isip. Marahil ay mayroon siyang ilang tunay na kasanayan, kung hindi, hindi siya naging manager ng isang malaking kumpanya.

“Kung hindi mo sila inutusan, hindi rin siguro mananakaw ang phone ko, paano makakalabas ang mga video?!” Sumiigaw si Daniela, “Kung hindi ka gumigimik, bakit ka may napakaraming video na ganyan? Are you sex-deprived?! Hindi mo ba naisip na kapag nawala phone mo, puwedeng kumalat ang lahat ng iyan?” Sumagot si Narcissus, “Ako si Narcissus Garcia! Heir ng Garcia family! Sino ang may lakas ng loob maglabas ng mga video ko?!”

Kinupkop niya ako at binigyan ng maayos na kinabukasan. Bagamat lumaki ako na nakita ang kaniyang paghahangad na makaganti mula sa mga taong nanakit sa kanya, sinabi ko sa sarili ko na tutulungan ko siyang makapaghiganti bilang ganti ko sa kabaitan niya sa akin. Against ako sa paghihiganti pero dahil sa kabutihan na ipinskita niya sa akin ay pumayag ako sa mga gusto niyang mangyari. Kaya nga inumpisahan ko ito sa bunso ng mga Garcia. Sa lahat ng Garcia ay siya ang pinaka mabilis na lapitan. Naghain ako ng patibong at mabilis ko kang siyang napasakay. Ang plano, magpanggap ako bilang mabuting tao sa kanya upang mas maisakatuparan namin ang paghihiganti ng walang kahirap hirap.

Lorraine is having a date with her family at wala na akong ibang taong binigyan ng number ko. *Vibrate* Kinuha ko na lang ang phone at tiningnan ang nag message. It's from unknown number. Kumunot ang noo ko. Someone knows my number and who could possibly be it? Oh wait— Unknown number: Hi? Unknown number: Is this Ms. Yvonne Justice Maccini? Please answer back right away. Wow? Demanding pa. Gusto niya agarang reply? Kapal naman. Syempre, busy akong tao kaya may mga times na hindi ako agad makakareply.

Sabagay, hindi talaga maiiwasan iyon. Nang makapasok sila sa loob ng Restaurant, lahat ng mga mata ay natuon kay Zac, sabagay sino ba naman ang hindi nakakakilala sa kaniya? Si Zacarius Galvañez lang naman ang tanging tagapagmana ng Galvañez Telecommunication Company o GTC. Pero hindi na iyon pinansin ni Zac, sinundan niya ang dalaga hanggang sa counter at inilapag sa isang mesa ang mga dala.

Sagot niya, "Kilala mo na ba sila?" "Hindi pa po." "Ang kulay puting ito ay si fuerza, ang kanyang pangalan ay nangangahulugang lakas. Itong kulay kayumanggi naman ay si hermosa, nangangahulugang marikit ang kanyang pangalan. Itong kulay itim ay si Baste, hango ito sa aking pangalan. Itong kulay abo naman ay si Mercedes, nababagay ang ngalan na iyon sa kanya. At itong huli na mamula-mula ang kulay ay si Lucas, na nangangahulugang liwanag."

Diretso itong ngumiti kay Tina. "Hello." Napakurap ang dalaga. "Hello din po." Ngumiti ang lalaki. "I'm Carlo Villareal." "Operations Director." Agad namang yumuko si Tina. "Assistant lang po ako." Napatawa si Carlo. "Alam ko." Hindi niya alam kung bakit... Pero tila natuwa ito sa pagiging diretso niya. --- Samantala... Ilang metro lamang ang layo...

Light makeup lang pero para siyang anghel na bumaba sa langit. Habang binabaligtad na ng chef ang steak, pinahiran niya ng butter, garlic, at thyme. Paulit-ulit niyang sinasandok ang natunaw na butter at ibinubuhos sa ibabaw ng karne. Slow. Deliberate. Parang torturë. “Ang unfair,” bulong ko. “Bakit?” “You knew this would drive me crazy.” She leaned closer, halos magdikit ang tuhod namin sa ilalim ng lamesa.

Bakit naman kailangan niya pang maging ganito kabango? Simpleng plain black shirt lang naman 'yong suot niya, maong pants and white shoes. But he's got this different aura. He's so attractive. "Hope, marami pang food sa function," I heard Faith said. "Ah, right. Tara Sir?" Aya ko. Ngumiti lang siya sabay tango. Kaya naglakad na kami papunta sa function. Few meters away lang 'yon mula sa pool. It was just a simple hall na may mga chairs and tables at sa pinakaharap iyong mga food.

At dahil kasado na ang huling testamento ng mga matatanda, si Geron na ang nakapangalan sa lahat ng papeles kahit na wala iyon sa Pilipinas. Ferit all the way trusted her mother and her father. Ferit was a very good friend and so kind hearted. Pamilya at kapatid ang turing nun kay Caroline. Kahit na walang pirma ang kanyang Daddy sa papeles dahil nasa Saudi, nakakulong, tinaggap ni Ferit and lahat at ibinigay ang pera kay Caroline. Magkasama ang dalawa na tinubos si Geronimo sa Saudi.