Gentle Reminder Pdf Mga Nobela at Kwento

“Read it after you finish.” Nag-zoom in agad ang puso ko. Leather folder at 7 a.m.? Hindi ’to payslip. Hindi rin HR memo—masyadong magarbo ang cover. Binaligtad ko: may discreet na gold sticker na parang wax seal. Formal. Mahal. Peligroso.

Pagdating sa sala, inilapag niya ang kanyang mga kamay sa mesa, hinawakan ang kanyang telepono at binuksan ito. Agad na napunta ang kanyang tingin sa isang notification na nakakuha ng kanyang atensyon. Binuksan niya ang mensahe nang may kunot ng noo, nagulat sa natuklasang nilalaman: « 'Yung dokumentong ibinigay ko sa 'yo kahapon? Dalhin mo sa address na ito ngayong gabi. Urgent. » Natigilan siya sandali, hindi makapaniwala.

Mautal utal na paliwanag ko. Nakaramdam kasi ko ng hiya sa itsura ko, nakapambahay lang ako at mukhang nene na pinabili ng suka sa tindahan. Kaya siguro ito nakamasid sa akin. Sabagay ay nakashorts lang din naman ito at tshirt. Pero bakit ganun, ang lakas pa rin ng dating? "That's fine." Sagot nito na nagtaas na ng tingin. "Anyway, I want you to reconfirm the scheduled meetings tomorrow. Send reminders to all attendees." Utos nito sa akin.

Inignora lang siya ni Noah at sinabi sa receptionist, “Pwede ko bang ibigay na lang ang ID number ko?” “Sure Sir,” saad ng receptionist. Pagkatapos non a narinig niyang nagsabi si Noah ng ilang mga numbers, iyon ay ang ID number niya.. Nagulat siya, “Naaalala mo ang ID number ko?” Hindi niya maipagkakaila ang attentiveness ni Noah ngunit ang gesture na iyon ay nakabase lang sa notebook, katulad ng mga reminders sa phone functions, hindi dahil inilagay talaga ni Noah iyon sa isip niya.

"S-SIR? Ikaw po ba yan?" Hindi ko alam kung anong dapat na maging reaksiyon ko dahil sa kagagahan ko. Jusmiyo Marimar! Ba't ba kasi hindi ko man lang tiningnan kung sino ang tumatawag? "Yes, it's me. I just want to remind you about the list of all materials tomorrow. Just make sure to submit it to me before 8 am. Do you understand?" pormal na paalala nito sa akin.

sabi niya, tumango ito at tahimik na nakatingin lang sa akin. "Hello." Malamig na sabi ko. "Melissa, I'm just reminding you about the land deeds, don't forget to prepare them." paalala nito. "Oo alam ko," sagot niya, ang boses niya ay walang emosyon.

Naalala ko ang isa pang envelope na katulad nito tatlong taon na ang nakalipas. Ang laman noon? Marriage contract namin. Pakiramdam ko, alam ko na kung ano ang nasa loob nito. “Pinadala po ito ng messenger,” mahina ni Emilia. “Marked urgent.” Annulment papers. Pinilit kong huminga habang binubuksan ang seal.

“Don’t be late tomorrow. You wouldn’t want to miss the show.” Tumunog muli ang click ng linya—tapos na ang tawag. Naiwan akong nakatulala, hawak pa rin ang telepono. Unti-unting nag-vibrate ulit ito, senyales na may bagong message. Isang file. Walang pangalan. Walang subject. Pero mula sa sender: J. Jimenez.

Galing ito sa kumpanya ng aking ama, partikular sa kaniyang personal secretary, pero may naka-attach na opisyal na sulat mula sa ibang organisasyon. Binuksan ko ang email at binasa ang nilalaman nito. Isang pormal at marangyang digital invitation ang sumalubong sa akin. Ang background ay kulay deep navy blue na may mga gintong detalye, napaka-elegante at halatang pinagkagastusan nang husto ang disenyo. Sa gitna nito, nakasulat ang pangalan ko sa isang magandang cursive font. It was an exclusive, formal invitation to the upcoming Voss International Annual Charity Gala. At sa ilalim ng aking pangalan, may isang maliit na note na idinagdag ng secretary ni Dad:

anito at saka iniwan si Angenette na naguguluhan. Mabilis na bumalik si Angenette sa nurse's station nang nawala na sa kaniyang paningin si Gilbert. Kinuha niya ang kan'yang cell phone sa drawer at nalaman na mayroon pala siyang unread message mula rito. "No." Nanlalambot ang mga tuhod na napasalampak siya sa sahig nang makita ang laman niyon. From: Gilbert Just a remembrance of our wonderful night.