Gentle Reminder Pdf Novels & Stories

“Sure ka? Baka gutom ka lang, kaya ganyan ka.” “Hindi gutom ‘to, Anna,” sabi ko sa isip ko. Pero hindi ko na sinabi nang malakas. Pagbalik ko sa report, napansin kong nakabukas ‘yung email ko. Isang unread message. From: L.Montefalco Subject: Meeting – 4 PM. Walang body. Walang kahit anong paliwanag. Simple, pormal, parang wala lang.

Pero minsan sapat na yung simpleng eye contact, yung maikling tango, o yung pag-iiwan niya ng sticky note sa tabi ng monitor or sa desk ni Isabella That day, isa na namang note ang naiwan: “Check your inbox. It’s not urgent, just something I thought you should see. – S” Napakunot-noo si Isabella. Binuksan niya agad ang email. Subject: One-day Retreat – Optional Participation Sa loob ng email, naka-attach ang poster ng isang upcoming team retreat. Isang araw lang, Saturday, offsite, at optional. Pero sa dulo ng email, may note na handwritten and scanned:

=Elvira’s Point of View= Napapitlag ang daliri ko sa ibabaw ng keyboard. Hindi ko alam kung dapat ko bang buksan ang email o balewalain na lang. Pero kahit anong pilit kong huwag bigyang pansin, tila may sariling isip ang kamay ko at agad na tinap ang notification. From: Engr. Ian Zachary Garcia Subject: Design Revision Meeting - Urgent

Sapat na iyon. Ayokong lumabag sa privacy ni Alessandra. Dahan-dahan kong binuksan ang envelope. May ilang resibo. Appointment dates. Clinic information. Hanggang sa tumigil ang mga mata ko sa isang dokumento. Isang billing summary. Hindi kumpleto. Pero sapat. May isang salitang agad na tumama sa akin. Obstetric Care Package Nanlamig ang buong katawan ko.

Biglang umingay ang printer sa gilid ng opisina. Mas lalo kong naramdaman ang tingin ni Claire. Ilang segundo lang, lumabas na ang invitation. Marahan ko iyong kinuha. Mainit-init pa ang papel. Muli kong tiningnan ang drawing. Hindi ko mapigilang mapailing. Ang kukulit talaga ng kambal. Maingat kong tinupi ang papel bago binuksan ang drawer. Ang drawer na pinaglalagyan ko ng mga confidential contracts. Board resolutions at iba pang mahahalagang dokumento ng kumpanya.

Tss. My legs still felt weak as I pushed myself up from the bed in my office. My body was sore, probably because I'd been out of practice for too long. After going that hard with Dos, I felt like I'd been run over. I was about to stand when something on the bedside table caught my eye — a small sticky note. I picked it up and read what was written there. See you when I see you. Call or text me if you miss me. 0997****** – Dos*

His facial reaction got me questionable dahil parang gulat na gulat siya eh. “Ano ‘yon?” tanong ko. “Halika dito.” He gestured to me to come over. I immediately stood up at umusog naman siya sa kanyang swivel chair to give me space upang makita ko kung anong nakita niya sa kanyang computer. The email goes this way: INVITATION LETTER We are pleased to inform you that your travelling agency has been officially nominated and invited to the International Travel Excellence Awards Night…

Inalis niya iyon sa kanyang isipan at umasta na parang nagbibiruan lang. “Sir, kung napirmahan na po ninyo ang mga dokumento, kukunin ko na po para maipasa ko na ngayon. Kasi po, half-day lang po sila bukas, baka hindi po tayo umabot,” paalala niya para ibahin ang usapan. “Oh, I almost forgot. Good thing you reminded me. Here. Please send it right away," anitong tila nahimasmasan sa pang-aakit sa kanya. Kung pang-aakit mang matatawag iyon.

’ Kaya’t sa halip na gisingin siya, kinuha ko ang cellphone ko sa bedside table, at naisipang i-check ang oras. But something else caught my eye. Isang maliit na envelope na nakapatong sa ibabaw ng phone ko. Walang pangalan, pero kilala ko ang sulat-kamay. Kay Vander. Dahan-dahan ko itong binuksan, at sa loob ay isang simpleng card, written in clean, slanted strokes: “Today is not a grand gesture. It’s just breakfast waiting downstairs, and me—waiting for your smile again.”

Natulog sila nang mahimbing, magkayakap. Kinaumagahan, may kumatok sa pintuan. Isang courier. Isang legal na dokumento. Ang pinal na papeles ng diborsiyo mula kay Vivian. At kasama nito ang isang note na nakasulat sa isang elegante (elegant) na stationery. Binasa ito ni Rafael. Ang note ay simple, walang bahid ng galit: