Gentle Reminders Novels & Stories

sabi nito. "Sige, Karen. Salamat sa pag-imbita, ha?" "Wala 'yon. Basta, aabangan ko kayo, ah? Pumunta kayo," paalala niyang muli. "Oo na. Pupunta kami," sagot ko. "Sige, bye. See you on Wednesday!" paalam niya. Nagpaalam na rin ako bago ko binaba ang tawag. Hindi ko napansin na malapit na pala ang birthday ni Karen.

Kumain ka nang maayos. Napangiti ako nang bahagya sa text niya. Para kasing tatay na nagpapaalala sa anak. Hindi siya nakakalimot mag-text. Parang hindi nga ito busy sa trabaho, eh. Kahit late na ako mag-reply sa kaniya, nakakasagot siya agad. Ako pa yata ang mas busy sa aming dalawa. "Belle Amethyst," nakapamaywang na tawag ni Les. "'Yan ka na naman sa ngiti mo sa phone mo. Sino ba 'yan?"

Anong taon na ngayon pero parang aso't-pusa pa rin ang dalawang ito. Dalawa rin kay Percy saying goodnight na paniguradong kagabi pa ito at good morning kaninang mga 4:00 a.m. Maaga na naman 'yon umalis papuntang photo studio niya. May mensahe rin mula sa mga kasamahan ko sa trabaho at sa mga co-agent ko. Iyong iba ay wala namang kinalaman sa akin. General messages naman. I'm not sure why they're so fond of sending group messages and greetings. Trying to keep up with them really saps my energy. As an introverted person, it comes naturally for me to just seen their texts and chats.

Hindi ko man lang natapos ang sasabihin ko na mag ingat siya sa pagmamaneho. Kumilos na rin ako agad, pag tapos ko na isalang ang sinaing at pakuluin ang mga ingredients para sa iluluto ko na sinigang ay nilinis ko na ulit ang bahay kahit na malinis pa ito. Binuksan ko rin ang air freshener para siguraduhin na maayos ang amoy ng bahay. Bigla namang tumunog ang cellphone ko. Isang text mula kay Lemery na nagsasabing, "Hello, be. Kumusta ka na? I miss you. Coffee date tayo sa susunod, ha. Treat ko :) "

Naramdaman ko ang vibration ng phone sa suot ko na bag, kaya kinuha ko ito at nakita na meron akong isang notificationsa email at isa sa text message. “Magandang araw sayo, Amber, salamat sa mga ipinadala mo na stocks at supplies kaninang umaga, tinatanong ng mga bata kung kelan ka ulit dadalaw sa kanila, dahil may pangako ka dawn a makikipag laro ka sa kanila, mag iingat ka palagi, at patnubayan ka ng may kapal,”

Strategy niya lang yan para talagang sisiputin ko siya mamaya. "It's Cassy, Veronica Chrystelle. Remind lang kita ah, mamaya." See? I'm right, tumawag lang ito para e remind akong magkikita kami mamaya sa bar. Ilang araw na rin akong kinukulit nito.

Lumalim ang gatla sa noo ko ng makita ko na galing sa kliyente ko ang tawag kaya kaagad ko itong sinagot. “Hello good morning Mr. Hilton, this is from a silver company. I just want to remind you that the partial payment for the products has been sent but until now we have not received confirmation of when it will be released and nothing can be found in our company's system. Sir, we need your feedback as soon as possible.” Anya sa kabilang linya na labis kong ipinag taka, dahil wala pa akong natatanggap na anumang transaction na kinumpirma ko nang hindi nagagawan ng report.

And as long as they’re not creepy to me, I don’t mind at all. Patapos na akong kumain nang umilaw ang cellphone ko at magpakita ang isang reminder na sa next Saturday ay founding anniversary ng orphanage na kinalakihan ko. 1 week before ang sineset kong reminder dahil kailangan kong mapa-organize sa sekretarya kong si Mariel ang schedule ko ng buong week para maisingit ko ang paggrocery at shopping ng mga dadalhing ko para sa mga bata.

Sa takot na kagalitan ni Felicity na tangi niyang pag-asa upang makalapit sa babaeng bumihag ng kaniyang atensyon ay agad niya itong tinawagan. Inilantad niya na rin ang lahat ng sinabi ni Wilhems. Nakalimutan niyang i-record kaya umasa na lamang siya sa mga naalala niya. Walang dagdag at walang bawas. Naghintay ang dalawa ng reply mula kay Finn, isang mensahe din ang ipinadala ni Finn sa kanila bilang kumpirmasyon na pupunta siya at parehong hindi maintindihan ang mukha ng dalawa.

Tumunog ang alarm ng cell phone ni Hillary. Sinuri niya ang kanyang cell phone. Call nanay, ang dalawang salitang nagbi-blink sa LCD. Tatawagan nga pala niya ang ina sa ganoong oras. Inilagay niya iyon sa reminder dahil lately ay para siyang wala sa sarili. No. Ang totoo, nang huling dalawang lingo, walang ibang