Gentle Reminders Mga Nobela at Kwento

mabilis niyang ulat habang seryoso ang mukha. Mabilis na nagsalubong ang aking mga kilay. “What?” Walang pasintabi kong kinuha ang aking cellphone mula sa aking bulsa. Naka-silent mode iyon habang nagaganap ang meeting kanina, kaya ngayon ko lamang napansin ang sunod-sunod na notifications na pumasok. At doon ko nakita ang missed calls. From Mommy. Not once. Not twice.

Unang araw ko pa naman ngayon baka masesante na agad ako. Palihim kong sinulyapan ang boss kong abala sa kung anuman. Nagtype na lamang ako ng message para kay Garrett at sabihin sa kaniya na busy ako ngayon. 'Sorry, medyo busy ako ngayon, Garrett. Tawagan nalang kita kapag out ko na.' message ko kay Garrett. Sinend ko agad iyon kay Garrett. Hindi nagtagal ay nagreply naman agad ito. Basta talaga itong lalaki na ito ang bilis ng reply sa akin.

biro niya bago niya ako hinalikan sa noo. Maya-maya, tumunog ang phone niya. Tiningnan niya ito at agad na pinatay ang screen. "Sino 'yun? Business?" tanong ko. "Actually, it's a reminder from my calendar," sabi niya habang pinapakita ang screen sa akin. Nakalagay sa notification: 'Buy more fries. The Chairperson is hungry.' "Advance ka talagang mag-isip," tawa ko.

Kailangan naming gawing mas ligtas ang aming paligid. Pagdating ng hapon, nag-setup kami ng mga pagkain at snacks sa sala. Dumating ang mga kaibigan ni Aerol, at nagsimula ang movie marathon. Habang nag-uumpisa ang pelikula, nagpasya akong ipaalala ang mga dapat nilang gawin kung sakaling may mangyaring masama. “Guys, gusto ko lang sanang magbigay ng ilang reminders. Kung may mangyaring hindi maganda, tawagan niyo ako agad. Huwag kayong mag-atubiling lumabas at humingi ng tulong,” sabi ko.

I was about to off the alarm again when I read a reminder. Hi Mels, Alam kong mahirap kang gisingin at alam kong masarap ang tulog mo ngayon pero kailangan mong kumain. Your little baby would be mad at you if you will skip your dinner. Take care! <3 Callie I automatically smiled after reading her reminder. She's so sweet. Pero nawala ang ngiti ko nang mabasa ang ilang text messages galing kay Xenon. Xenon:

Di ko po nakakalimutan ang lakad natin mamaya. Sunod naman ay binasa niya ang mensahe ni Vince. Good morning! Thanks for reminding! Don’t worry I’ll be there. Lagi naman ako sumisipot di’ba? Malakas ka sa akin. Napangiti si Carla sa mensahe ni Vince. Napaisip siya.

Just another command na parang utos ng hari. Matagal kong tinitigan ‘yung screen, ‘yung dibdib ko kumikirot sa tahimik na inis. ‘Yung dinner last week pa lang, parang test na — at hindi ko alam kung pumasa ba ako o hindi. Pero ngayon? Another round? No. Tinype ko agad: > I’ll send it instead. Send. Before I could change my mind. Five minutes later, nag-reply.

Nakita ko ang ilang reminders sa gc ng klase namin. Nakita ko din sa notification ko ang message ni Knight kaninang umaga. Binuksan ko iyon. “Good Morning Gabby. Have you slept well? I hope you do. Keep Safe. Knight? Sino yon, Ma?” Malakas na basa ni Pau na kanina pa pala nakatingin sa phone ko. “Ma sino yan ha?! Knight? Sino ‘yon?” nanlalaki ang matang tanong ni Sandra.

Hindi ko na rin siya ginising pa sapagkat alam kong pagod siya sa trabaho. Inabot ko ang cellphone na nakapatong sa bedside table. Doon ay nakapaskil sa screen ang inilagay kong reminder na palagi kong inilalagay sa parehong araw. “August 31, I guess it's that day again.” Matapos maligo, ay nagsuot lamang ako ng itim na blouse at puting slacks. I also ordered a flower na siyang ipinadeliver ko na rin para hindi ako mahirapan mamaya; daffodil and daisies.

Kinuha ko rin ang cellphone ko at kinunan siya ng larawan. "Remembrance, baka kasi pag gising mo... Limot mo na ako." ***