Gentlest Romane & Geschichten

"Don't worry baby, I'll be gentle." Lintek na I'll be gentle na yan! Ilang beses ko na bang narinig yan?! Sabi nga ni Jade 'wag daw maniniwala sa salitang iyon dahil marami ng winasak na perlas at sinirang pangako 'yon!

Yannie Ace Ruiz Malaya kong pinagmamasdan ang buong kapaligiran at ang magandang tanawin sa aking harapan, habang patuloy akong niyayakap ng malamig at sariwang hangin. Tawanan ng mga batang masayang naglalaro kasama ng kanilang mga magulang, mga masasayang pag-uusap at tawanan ng mga magkakaibigan, at nakakakilig na pagsasama ng mga magkasintahan. Ilan lamang iyan sa paulit-ulit kong pinagmamasdan ngayon na siyang nagbibigay ng kaginhawaan sa aking kalooban. Ang sarap maging masaya at mamuhay sa paraan na alam mong wala kang inaapakan na ibang tao. Sa buong buhay ko, ngayon ko lang naranasan ang maliitin ng ganoon. At hindi ko alam kung isa ba ito sa consequence dahil nagmahal ako ng isang

Ang boses ng babae ay malinaw at kasing-tamis ng isang bulaklak, maririnig ang gentleness at grace mula sa nagsasalita. Nanginig si Gerald nang marinig niya ito at ang milk-tea niya ay nahulog sa lapag…

Pero tinibayan ko ang loob ko. “You’re right. I must be too naive to think I could get through you easily,” may kumpiyansa kong saad. Pero humugot ako ng malalim na hininga dahil sa loob-loob ko, hiyang-hiya na ako sa sarili ko. Umiwas siya ng tingin. “My approach might be insincere, and I may not have a presentation right now, but my proposal could convince you that I can offer you more than just the dress I’m wearing on,” dagdag ko.

Direct, unblinking, and entirely calculating. Sa ilalim ng mapanuring titig na iyon, Zoey remained still, though her heart was already pounding against her ribs. In Julla’s eyes, Zoey was a fascinating contradiction. Her features were delicate, almost fragile, and her eyebrows were like flawless paintings crafted by a master artist. She exuded a gentle, watery grace the kind of softness that made people want to protect her. Yet, looking closer, beneath that fragile exterior was the undeniable resilience of bamboo. Flexible, yet impossible to snap easily.

Malawak iyon at halatang nakatalaga ang silid para sa babae base sa kulay ng pintura n’yon. “There she is,” si Petter na itinuro ang kinaroroonan ng babae. “That’s Samantha, my youngest sister.” dagdag na wika nito. Hindi nakaligtas sa paningin niya ang pagtatagis ng mga bagang nito at ang pagkuyom ng mga kamao ni Petter.

Para akong bata humahagulgol sa shirt niya. "Uhog mo, Yna." I ignored his remark and helplessly cried. "You know what, Yna? Pinagbigyan na kita sa gusto mo, pero sana magkaroon ka naman ng kaunting respeto sa sarili mo. Pagod na akong makita kang ganyan, lagi na lang dahil kay Brent. For once, I want you to smile. You look pretty when you smile," kuya Dexter said in a serious tone. I stared at him as he gently wiped my tears away.

Malinis, elegante, pero hindi OA ang dekorasyon. Ilang saglit pa, may lumabas na isang babae na mukhang nasa early 20’s — halos kaedad niya. May dalang tray ng juice, at mukhang masayahin. "Ay! Ang bilis mo naman ate, akala namin bukas pa madedeliver 'yan," bungad nito. Ngumiti si Sahara. "Maaga po kasi akong nag-umpisa ng paghatid."

Bigla naman siyang gumalaw and thrusted. “Be gentle."

His presence is merely enough. "Thank you, Ricci." Between the day and night, I will always choose the darkness and peacefulness of nights. It is calming to the soul. Real happiness doesn't requires laughters, it only needs peace of mind. "Thank you, Belle." I could feel serenity in my heart. Parang hinaharana nito ang buong katawan ko at pinasasaya ang malungkot na parte. The best medicine to the broken soul is being with someone who cares for you. Kahit gaano pa kabigat ang nararamdaman mo, hindi mo na iyon iindahin kapag may kasama ka na.