Gentlest Mga Nobela at Kwento

"Don't worry baby, I'll be gentle." Lintek na I'll be gentle na yan! Ilang beses ko na bang narinig yan?! Sabi nga ni Jade 'wag daw maniniwala sa salitang iyon dahil marami ng winasak na perlas at sinirang pangako 'yon!

pagmumura niya hanggang sa makita ko kung gaano na kahanda ang malaking sandata niya. Ito ang unang beses na makakita ako no'n at hindi ko alam kung paano iyon magkakasya sa akin. Bigla akong nakaramdam ng pangamba dahil doon. "Don't worry, it won't hurt you. I'll be gentle. You will adjust to my size," aniya saka niya ako muling hinalikan.

Alam niyang naghihintay ako? “Ayaw mo ba, miss?” Bumuntong-hininga ako. Kahit napipikon na talaga ako, sumunod na lang ako sa loob. “Pasok, Miss,” wika sa akin ng assistant nang marating namin ang opisina ng CEO. Pumasok naman ako, pero nagpaiwan na sa labas ang assistant. Linibot ng mga mata ko ang kabuuan ng opisina. Sa interior design at furniture nito, tanging itim na kulay ang lumilitaw.

sabi nito sa akin. Tumayo ako at nilapitan ito. Sinampal ko ito. "Ang heartless mo. Hindi mo alam ang salitang gentle." Bumaling ito sa akin. Masama ang tingin na ipinupukol nito sa akin. "Kung magiging gentle ba ako? Mawawala ang sakit? Rough or gentle its the same. You still felt the pain."

"Soft. Gentle. Slow." A smile tugged at the corners of his lips as he nodded, his eyes softening. "As you wish." He moved with a deliberate tenderness, his hands caressing my skin with a feather-light touch. Every movement was unhurried, filled with a gentleness that made my breath hitch. He was honoring my request, making sure every moment was exactly what I had asked for.

Malawak iyon at halatang nakatalaga ang silid para sa babae base sa kulay ng pintura n’yon. “There she is,” si Petter na itinuro ang kinaroroonan ng babae. “That’s Samantha, my youngest sister.” dagdag na wika nito. Hindi nakaligtas sa paningin niya ang pagtatagis ng mga bagang nito at ang pagkuyom ng mga kamao ni Petter.

Para akong bata humahagulgol sa shirt niya. "Uhog mo, Yna." I ignored his remark and helplessly cried. "You know what, Yna? Pinagbigyan na kita sa gusto mo, pero sana magkaroon ka naman ng kaunting respeto sa sarili mo. Pagod na akong makita kang ganyan, lagi na lang dahil kay Brent. For once, I want you to smile. You look pretty when you smile," kuya Dexter said in a serious tone. I stared at him as he gently wiped my tears away.

Malinis, elegante, pero hindi OA ang dekorasyon. Ilang saglit pa, may lumabas na isang babae na mukhang nasa early 20’s — halos kaedad niya. May dalang tray ng juice, at mukhang masayahin. "Ay! Ang bilis mo naman ate, akala namin bukas pa madedeliver 'yan," bungad nito. Ngumiti si Sahara. "Maaga po kasi akong nag-umpisa ng paghatid."

His presence is merely enough. "Thank you, Ricci." Between the day and night, I will always choose the darkness and peacefulness of nights. It is calming to the soul. Real happiness doesn't requires laughters, it only needs peace of mind. "Thank you, Belle." I could feel serenity in my heart. Parang hinaharana nito ang buong katawan ko at pinasasaya ang malungkot na parte. The best medicine to the broken soul is being with someone who cares for you. Kahit gaano pa kabigat ang nararamdaman mo, hindi mo na iyon iindahin kapag may kasama ka na.

“Ako?” “Of course,” sagot ni Ethan nang walang pag-aalinlangan. “Kasal natin ‘to.” Napangiti si Amara, halatang kinikilig pero pinipigil ang emosyon. “Gusto ko… simple lang,” sagot niya. “Elegant… pero hindi sobra.” Tumango si Ms. Celeste. “Minimalist elegance. Very timeless choice.” “Next—color motif,” dagdag ng organizer.