Ghosted In Tagalog Novels & Stories

"Bakit?" "D-Dahil baka mali ako sa akala ko. Kasi baka kapag nakita ko siya, mararamdaman ko ulit na m-mahal ko pa rin siya. Na gusto ko pa ring bumalik sa kaniya. Ayaw kong masaktan ulit dahil sa kaniya." Naluluha kong sagot. Walang emosyon niya akong tinitigan, direkta sa mata. Tumungo ako dahil hindi ko kayang makipagtitigan sa kaniya lalo pa ngayon na naluluha ako.

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

Dahil for him, problema lang sa puso at isipan ang dala ng mga babae. "We're here!" Masiglang sagot ni Hayden na halatang umiiwas at wala itong planong sumagot sa tanong ng dalaga, kaya tumango na lang si Celestine at tumingin sa paligid. Napakurap ang dalaga sa nakita. Isang malaking engranding gate na may nakalagay na 'Williams Paradise' sa gitna ng matatayog na pader. Pagkapasok ng sasakayan ay halos malula ang dalaga sa lawak ng beach ng mga Williams. Breathtaking is just an understatement.

Naluluha akong napangiti saka isinuot ang singsing na eksaktong eksakto sa akin. "I will" pabulong kong sagot sa kawalan. Alam kong masyadong mabilis pero wala akong balak tumangi. Mahal ko talaga siya. Hanggang sa maggabi ay hindi ko pa rin mapigilang mapangiti dahil sa pinadala niya. Pero teka nga.. Paano si miss Carmen? Ano ng nangyari sa kanila? Nasa kalagitnaan ako ng pag-iisip ko ng biglang bumuhos ang malakas na ulan na may kasama pang kulog at kidlat.

sagot ni Gabriel na sinang-ayunan lamang ng dalaga. Matapos nang isulat ni Katherine ang bahagi na nahihirapan si Gabriel ay biglang tumunog ang kanyang phone. Isang mensahe nanaman para sa kanya. Biglang lumakas ang kabog ng kanyang puso bago tignan ang nasa screen nito. Umupo siya sa kama at binasa ito. From: Unknown Number Hello. Malapit na pala tayo magkita ulit. I'm excited to see you, woman.

Grabe kung makatingin porket mayaman na siya? Nadungisan ba ang ego niya dahil ang naka one night stand niya kagabi ay isang waiter lang? Well, hindi ko na iyon problema! Problema niya iyon! Kalandi landi kasi. Pinigilan kong umirap at umiwas na lamang ng tingin sa kaniya at nagpatuloy sa paglalakad ng parang walang nagyari, na parang hindi ko siya kilala. Hindi ko naman talaga siya kilala eh! Kilala ko lang sa mukha pero sa pangalan hindi.

Napakalinis din ng simoy ng hangin, halatang healthy at walang polusyon ang hangin. “ Sayang at hindi ko man lang ito mapipicture-an. Wala akong magiging remembrance…” malungkot na bulong ni Samantha na hindi niya akalaing aabot sa pandinig ng kanyang nobyo. “ What is the use of you eyes and your brain if you can’t even remember what you see.” napalingon siya dito at nakitang itinago na nito ang phone sa bulsa na kanina lamang ay gamit niya sa katawagan.

Garalgal niyang tugon. [“Oh my god! Tam, I'm sorry...”] Nagpakawala ito ng malalim na hininga. [“Nag-alala ako sa'yo ng makita ko ang balita! Kamusta ka ah? Gusto mo bang puntahan kita? Tam, sorry... Sorry, talaga!”]

Nakakunot ang noo ni Gerald nang tanungin niya, “Alam mo ba kung nasaan sila ngayon?" Umiling si Master Ghost at sumagot, “Ang kanilang lokasyon ay... medyo malabo. Malapit man, malayo, silangan, o kanluran, talagang hindi ko sila mahanap! Pero nararamdaman ko na ganito lang ang isip ko dahil mayroon ka pa ring nakatakdang relasyon na hindi pa natatapos. Sa isang paraan, masasabing 'insincere' ka at dahil doon, hindi ka na pinapayagang makakuha ng higit pang impormasyon na kailangan mo."

---------------- Sa punto d’ bista ni Liah. ------------------------- Buong semestral break akong nakatulala, I wonder kung bakit hindi nagrereply at hindi man lang tumatawag si dean sa akin. Don’t tell me ni-ghost niya ako? Grabe ah mag-iisang buwan pa lang kami sa 29 tapos ghosted na ako?