Novel & Cerita Ghosts Book

pahayag ni Jenny habang nakatayo malapit sa tapat ni Lucifera at kahit anong oras ay maaaring ibato ni Jenny ang apoy doon sa kaibigan. "Ano bang nangyayari sa ‘yo, Jenny? Para kang sinasapian ng masamang espiritu sa inaasal mo, e," wika ni Gerald na nakatago sa likod ng puno kasama sina Claire at Josh na pawang kinakabahan dahil sa init ng tensiyong namamagitan sa dalawa.

I’ve fought wars, faced betrayal, lost brothers in blood — pero ngayon lang ako natakot ng ganito. Not for me. But for her. Sinindihan ko ang makina, at sa rearview mirror, may gumalaw sa dilim — isang pulang ilaw, blink ng camera lens. I crushed it with my hand, drove away. But deep down, I knew the truth. This wasn’t over. Not yet. **************************************************** 💀 “The ghosts of the past don’t vanish… they wait for the moment you start believing you’re safe.” ****************************************************

Nakatitig lang sya sakin ngayon at para bang binabantayan ako kung kumakain ba ako non. Nang maubos 'yon ay uminom ako ng maraming tubig. Tinignan ko 'yong kamay ko at kita kong namumula 'to, pakiramdam ko ang init-init ko, pinahiran ko 'yong noo ko dahil nag sisimula na akong pag pawisan. Kinamot ko naman ang leeg ko at pati narin 'yong kamay ko. "Hugasan mo yang plato, maliwanag. May lakad ako ngayon siguro di ako makakauwi mamayang gabi." Seryosong wika nya at nag lakad patungong hagdan.

Kaming dalawa na lang talaga. Tahimik si Penumbra. Tila may iniisip na kung ano. “Do you believe in ghosts, Peachy?” tanong niya na hindi man lang tumingin sa akin. Napakunot ang noo ko. “Ghosts? As in multo?” Tumango siya. “Yeah. Spirits. Lost souls.” “Why?” tanong ko habang inihilig ang likod ko sa damuhan. “You sound serious.”

Parang naging isang malaking problema na nakilala ko si Vander para sa mga ito. Nagdadramahan ang dalawa kaya wala na akong magawa kundi ang tumayo at pumanhik sa kwarto. May nakita naman akong libro doon. Ang pamagat ng libro ay The Mortal Instruments. Hindi pa ako nakakabasa ng ganitong klaseng libro kaya sinubukan ko itong basahin. Kay Haze ang librong ito na pinahiram niya sa akin kung sakaling mabato ako dito sa kuwarto.

Matapos makipag chat ay napaisip nalang si Erinn sa mga sinabi ng ka-chatmate niya, na baka maaaring tama ang kutob nito. Bigla nalang tuloy naisip ni Erinn yung hiniram niyang libro patungkol sa mga Supernatural beings. Kinuha ni Erinn ang itim na libro sa kanyang bag na pinamagatang 'Arkiva Miserya' at kaniyang sinuri ito. Wala itong table of contents at wala ding nakalagay na author, kahit introduction ay wala, sa unang buklat ay larawan agad ng kagubatan ang makikita mo.

Pagbuka ng pakpak ng waepon niya, umikot siya, lahat ng lumapit, nalantas niya sa leeg. Mukhang nagtawag si Ghost ng back-up pero late na dumating mero marami pa rin ito. May mga dumating naman, akala nila kalaban pero hindi pala, mga Moretti members iyon kaya ang ilan sa mga tao ni Ghost nawalan na ng choice kundi umatras na lang. "Retreat! Ghost is dead!" Natapos ang pátáyan na iyon nang magsi-atrasan ang mga ito. Hingal na hingal siyang napahawak sa braso niya. Hinawakan siya ng biyanan niya, "You're wounded."

Sobrang off, ang tahimik naman ng bahay ngayon. Dumiretso agad ako sa ikalawang palapag para pumunta sa kwarto ko. Habang naglalakad sa hallway, dinalasan ko lang ang lakad ko nung dumaan ako sa pinto ng library. Kung dati, no-brain move na doon ako agad dumideretso para ibida ‘yung flat 1.0 ko o para lang manggulo, ngayon, literal na dedma na. As in deadma, bahala ka riyan sa buhay mo! Pagkatapos ng ginawa niya sa akin kagabi, ghosting era muna kami. Hindi ko muna siya kakausapin.

Ngumiti naman ito sa akin at ibinigay na ang pera na tulad ng pinag-usapan. ‘’Mabuti’t hindi ka nagalaw ng mga multo sa mansion iha”, dugtong niya. Tanging ngiti lang ang isinagot ko sa kaniya at umalis na. Indeed. There’s no ghost in that haunted mansion but an evil soul reaper! Matapos ang pangyayari sa haunted mansion ay kaagad kong hinanap ang kwintas dahil una sa lahat, iyon naman talaga ang pakay ko.

‎ ‎Habang kumakain, dahan-dahan niyang binuksan ang usapan tungkol sa pag-clock in. ‎ "I heard something... they say there's a ghost here?‎“ bulong niya. ‎ ‎Nagkatinginan ang tatlo. ‎ ‎“Ghost?” ‎ ‎“They say two people clock in every day, but they don’t actually show up.” ‎ ‎Biglang natahimik ang paligid. ‎ ‎Matagal bago may nagsalita. Ang isa, mukhang takot. Ang isa, parang nag-aalangan. ‎