Giggled In Tagalog Novels & Stories

hindi ako nagpatalo. "Syempre, ayos lang. Marupok tayo eh." he laughed heartily. "Gusto mo naman na minamanyak kita." I don't know why I found myself laughing so hard, but all of the sudden, I couldn't stop. My breath came in quick gasps between my unstopable giggles. "Your laugh sounds weird, hindi ka naman ganyan tumawa dati." puna niya. "Oo ba?" "But it's cute." tumawa pa ito.

he cracked saying my name bago tumayo at inayos ang sarili saka umopo halata ang lungkot sa mukha niya "𝙞-𝙞𝙢 𝙣𝙤𝙩 𝙨𝙪𝙧𝙚 𝙞-𝙞𝙛 𝙞 𝙘-𝙘𝙖𝙣"sabi ko saka nagiwas ng tingin

Pinigilan kong hindi makagawa nang ingay sa pag-iyak, ayokong marinig ako ni Grizelle, pihadong magtatanong siya. Matapos nang ilang minuto ay pinunasan ko ang aking pisngi gamit ang aking mga kamay. Inayos ko ang sarili, ganoon ako pagkakatapos kong umiyak, kapag nailabas ko ang lahat sa pamamagitan nang aking pagluha ay nababawasan na ang bigat sa aking kalooban at muli akong ngingiti na parang walang nangyari. "Mahal!!..” Napatingin ako sa pintuan nang kusina nang marinig ang tawag, si Rigor iyon nakauwi na siya galing trabaho.

Ngumisi ang isa. I sensed humour in the coversation. "Kaya nga proud 'ya e, proud siyang Korikong!" bumuga ng malakas na tawa ang isa. I don't even have any idea what korikong means. Ang isa hinawakan pa ang tiyan sa sobrang tawa. "Bagay!" anang isa pa habang walang tigil sa kakatawa. "Tang*na, mo talaga Luis sa kinis ko kahit dilaan mo puwet ko!" Inis niyang sagot. Napangiwi ako sa narinig.

She feels sorry for her. "Gail, sorry. Sorry kung nasasaktan ka. I'm really sorry. I-I don't know how to ease the pain. I-I'm sorry." Tipid siyang ngumiti. Unti unting tumulo ang mga luha sa mata nito. Nakagat niya ang labi. She feels guilty as hell!

Gael hissed and burst out laughing kaya namilog ang mga mata ko. "Are you serious?!" I hissed. Sabay-sabay silang tumawa.

*gulp* bakit ganito siya makatingin? "If I give you a chance, mamahalin mo na ba ako?" inulit niya yung sinabi niya and still... SPEECHLESS! ///////////

Tinakpan niya pa nang bahagya ang kaniyang bibig para maibsan iyon. My forehead creased on her reaction. You really cannot predict what's in her mind. And... she's insane. "S-Sorry." she said, motioning her hands after she laughed. "Kaya pala ganyan kayo mag-react." dagdag n'ya pa. At hindi pa talaga siya tapos tumawa. I exhaled after I realized what she would say next. "What I mean is... boyfriend. As in boy-friend. Sa tagalog, kaibigang lalake. Hihi." paliwanag niya.

May accent ang pagsasalita nito, halatang lumaki ito sa ibang bansa. “Tsk, why not? Kung tumitingin ka lang naman kasi sa daan ay hindi tayo mangkakabanggaan. But ever mind, I will just say sorry to satisfy your pride.” Sabi ni Isaac at tumingin sa mukha ng dalaga. Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.”

Kaya naman nagtama ang aming mga mata. Biglang bumilis ang tibok ng aking puso at uminit ang aking pisngi. Kaya naman nagmadali akong bumalik sa aking puwesto. Iniyuko ko ang aking ulo at nagpatuloy sa pagkain. Ano na naman ba ang ginagawa mo, Mila? He giggled. Kaya naman natigilan ako sa pagkain at nag-angat ng mukha. Then, he looks at me with a killer smile.