Keeping Me Sane Novels & Stories

Napaparanoid na ako. I tried to distract myself. I made breakfast for Zairah, watched cartoons with her, played with her dolls. Pero kahit anong gawin ko ay hindi ko pa rin maalis sa isipan ko ang pagkabahala at ganoon din ang nararamdamang kaba sa puso ko. Her words and threats keep playing on my mind, her laugh, her voice dripping with madness. At sa sama ng budhi ni Sophie, alam kong gagawin niya lahat makapaghiganti lang.

“You’re terrible at comforting people.” He shrugged. “I’m not comforting you. I’m reminding you.” Tahimik ako saglit. Alam kong totoo lahat ng sinabi niya. Bumalik ako sa routine—trabaho, meetings, tawag, deadlines. Mukha akong okay sa labas. Pero tuwing break, automatic ko pa ring chine-check yung phone, binubuksan yung chat ni Kiarra, kahit alam kong wala pa namang update.

Mahinang bulong nito sa akin na pakiramdam ko kung hindi ako naging attentive ay hindi ko yun maririnig. Napalunok ako. I like this feeling, but it scares me the same time. I am trying so hard to stop this feeling. I am scared of it. It is like a poison that has no antidote. I am afraid that I keep falling to a deep shit. I don't want anything that holds me back from coming back to earth. I don't want it. I am afraid that I will loose my sanity because of it.

"Maraming salamat sa pagbisita niyo ulit, Mr. Samonte. Please huwag niyong kalimutan ang habilin ko sa inyo, palagi kayong maaga matulog, iwasan na rin ang pag-iinom ng alak araw-araw. Ang sapat na pagtulog ay napaka-importante para sa mental health niyo, kung hindi naman kayo makatulog pwede kayong magpatugtog ng mga pampakalmang musika o 'di kaya'y bago kayo matulog ay magbabad muna kayo sa mainit na tubig para naman ma-relax ang katawan at isip niyo. Bigyan din ng oras ang pamilya, pwedeng mag-bonding at mamasyal every saturday. Huwag ding kimkimin ang problema at emosyon, mas mabuting kausapin ang asawa o kaya mga kaibigan para naman maiwasan ang anxiety niyo." Napatango na lamang si Mr.

“You are not curable, but you can be prevented. We're here to help you. Anne is also together with you now.” “I'm still scared that my excessive possessiveness will hurt her big time. What if I accidentally kill her?” mariin akong napapikit. Hindi ko kayang isipin kong mawawala si Anne dahil sa akin. I can still accept if she killed me for all the bad things I did to her. “Do remember that you only need to always think positively, Rodriguez.” “That's what I have been trying to do these past few weeks, but it's draining me, your highness. I'm on edge.”

He’s a distraction that I need to eliminate. “Oras na para pagbayaran mo lahat ng pananakit mo sa’kin ngayong gabi.” Napapikit ako ng mariin para pakalmahin ang sarili ko. I need to calm down. You need to calm down, Shiv. This isn’t you. You’re losing your composure. T*ngina naman kasi! Sino hindi hindi mauubusan ng pasensya kung ganito kakulit ang taong laging sisira sa mga misyon ko?

“Uulitin ko ha ayos lang ako at wag mo akong intindihin” “P-pero—” “Young Master Salazar, you seem like you are not your usual self” I smiled. “Ayos nga lang ako, don't worry I'm gonna tell if something is wrong with me so relax” Ang oa niya kasi eh. Pero dahil ako itong mapilit at wala na siyang nagawa pa. Ayoko kasi ng parang nakakulong sa mansyon feeling ko kasi lalo lang akong nanghihina at ma-s-stress kapag mag-isa lang ako doon kahit pa sabihin na may mga maids akong kasama doon I might feel so scared and lonely. I don't know my reasons too but noong si Calvin ang una kong nakita pagkagasing sa ospital, I felt like I am safe as long as he's around. This may be a dependent feeling but f

At least the broken bond between us still has an effect on him. "I should get myself ready," I murmured. "I need something to get a hold of my sanity, or else, when we started to work together, I would lose all of it."

sabi niya nang mahina, pero may bakal sa boses—isang matatag na bagay na nakakapagbigay ng ginhawa at nagdedemanda ng atensyon. “I can’t calm down!” hiyaw ko, inilibing ang mukha sa dibdib niya saglit, pinayagan ang sarili na gumuho sa comfort niya. Sobrang bigat na ng mundo—ang responsibilidad, ang takot, ang walang tigil na pressure—at hindi ko na kayang dalhin ito mag-isa.

Hindi ko kasi talaga alam kung bakit ganoon ang daydream ko, it's very unusual especially we're not really in good terms. Hindi ko maintindihan ang pagbabago ng mood ko kapag nasa paligid siya. I can't think straight. I heavily sighed and forced to calm myself. Nag-inhale and exhale ako sa harap ng salamin at mahinang sinasampal ang sarili na para bang magigising sa kahibangan. I feel anxious yet calm at the same time but I still decided to come out.