Novel & Cerita Give Me A Short Story

Karamihan ay mga nagsho-shorttime at kailangan ng makakain at maiinom. Pinatay ko ang oras ko sa pagbabasa ng goodnovel stories sa selpon ko. Naki-connect ako sa kapitbahay na motel kaya libre ako sa wifi. Ngayon nga ay hooked na hooked ako sa binabasa kong story. Billionaire's bed warmer ang title. Malapit na ring matapos kaya naman nakatutok ako sa bawat update.

Jusmiyo. Basta, ang alam kong natengga kong story ay si Cly lang (Never Tame A Beast) but nasa end part na rin naman yun. Happy ending na nga lang need no'n since short lang yun. So ito lang. Babalik pa rin naman ako dito. Hindi naman kasi pwedeng iwan ko tong story. Ngayon sana ma post ko yung ginawa kong tatlo kanina hapon pero may nabasa akong comments na medyo nakaka-offend. Haha. But understandable.

Sa pagkakaalala ko, ito 'yong short na sinuot niya noong nag-motor kami. Napasulyap ako sa may nakabukas na pinto kung naroon siya may mesa. Wala. Lumapit ako sa may shorts at inabot ko iyon. Nang hilahin ko, halos mapasigaw ako nang malaglag ang brief niya. Pero hindi iyon bumagsak dahil nasalo ko iyon. Itinabi ko ang short sa mga de color. I don't know what has gotten into my mind, but I held on his gray brief with a slightly loose garter. I traced the cloth, the stitches and cupped the part of the brief that carries his bulge.

I felt a spark of determination ignite within me, a spark that would fuel my journey towards healing and redemption. I knew it wouldn't be easy. The road ahead would be long and arduous, filled with twists and turns that would test my resolve and my strength. But I was determined to rise from the ashes, to emerge stronger and wiser from the darkness that had consumed me. The question was, could I rewrite our love story into one of survival and strength, or would I remain trapped in the darkness of their betrayal?

Dahil may pagkamadaldal ako nun nakwento ko yung pinagsamahan namin ni Xiance saka kung bat ko siya kilala, pati na rin kung paano ko sya nakilala pero hindi lahat syempre. "Love story baka horror story kamo" sagot ko naman. Nag-tawanan naman yung dalawa dahil sa sinabi ko dahil na kwento ko rin pala iyong malademonyong pakikitungo sakin ni Xiance nung highschool kami. Oh diba... Wala pang buwan pero kalahati ng buhay ko na kwento ko na. Pwede na nga siguro ko sa mmk kahit isang oras lahat ng kwento andun na .

Simula Kong kuwento. "Oo, galing ako sa ganoong buhay. Pero kahit kailan hindi ko nagbubuhay prensesa sa Amin." "Mayaman ka pala eh, bakit ka narito at paano ka napadpad rito?" Sambit niya at saglit napatigil sa kaniyang ginawa at tumingin sa akin. "Manang, mahabang storya baka abotan tayo ng Isang linggo," biro ko rito at tumawa.

Itutuloy. Love the story? Please don't forget to give a gem and leave a good review to let the Author's know! Thank you sm to everyone! Hide 1/2

hi lovveee sorry for being inactive. After months of not writing, I feel like I once again found my motivation to write. Idk what happened, I just happened to remember this ongoing story of mine in this application. I remembered it is still unfinished and I really do apologize for that. However, this time, after finding my peace again, I feel like I am confident enough to write. Love y'all and once again, I apologize. Though I really appreciate you for reading this story of mine.

Matapos naming maghapunan ay hinugasan at binihisan ko na ang anak ko para makatulog na kaming dalawa. “Mommy, pwede mo po ba akong kwentuhan? Hindi pa po kasi ako makatulog e.” Wika niya, nag-isip naman ako kung anong ikwekwento ko sa kaniya. “O sige, kwekwentuhan kita. Ang ikwekwento ko sayo ay ang tungkol sa tatlong magkakapatid na naligaw sa kagubatan.” Wika ko, humiga naman na siya sa tabi ko at handa ng makinig sa kung anong ikwekwento ko sa kaniya. Sinimulan ko ang kwento ko at halos makarating na ako sa kalagitnaan ay gising na gising pa rin siya.

Well, I have to admit, Hannah wrote a beautiful story, siguro iba lang ang initial na dating sa akin kasi personal iyong kwento sa akin. Sa isang iglap, nakita ko sa aking isipan ang paglalapat ng mga kamay namin ni Enrique doon sa Centennial Park noong nag-shake hands kami. It was a pleasant encounter at ang mga ngiti namin ni Enrique ang nagpapatunay no’n.