Glimmer Hunger Games Novels & Stories

Military issue. They didn’t just kill her. They turned her into one of them. *** It was late. The dome’s lights flickered through the trees as we limped into view—mud-caked, dehydrated, bleeding. And behind us… Ginny. What was left of her. She wasn’t restrained. She didn’t snarl like most creepers. She just moved forward slowly, like some part of her still remembered who we were. Carmen was the first to spot us.

Umiling-iling na lamang si Lucas dahil sa kanyang sagot. “Waaah! Grabe ang busog ko sa mga niluto mo, Glay. Akalain mo ha, 1st timer ka pa ng lagay na ‘yan pero halos maubos ko ang lahat ng dala mo. Sigurado ka bang ayaw mong kumain?” napalingon sya kay Glayscent habang hawak ang kanyang tyan na parang puputok na sa sobrang kabusugan. “Oo, okay lang ako. Nakakaaliw ka kasing panuorin kumain eh,” sambit nya habang inililigpit na ang mga pinagkainan at isa-isang ipinapasok sa paper bag.

Siya raw ang nagpadala ng mga assassins kagabi. PUTANGINA, ANO ‘TO, HUNGER GAMES?! End of Chapter 18

I couldn’t explain the sudden wave of familiarity that washed over me in this entirely unfamiliar, magical place. It was a strange, unsettling echo in my soul, a whisper of recognition in a world I had never known. “Welcome to Lumina Academy, Hope Lara Sapphire.” ***

Gumalaw ako paangat ang tingin, tumambad sakin ang killer smile ni Ghia. "Grab it.." Singhal niya. Nagliliwanag nanaman ang paligid ng mukha nito. Hallucination ko lang ba yun? Pero talagang nagliliwanag.. Nasisiraan na ata ako ng ulo.. Hindi ko na alam kung totoo pa ba ang nakikita ko.

Baka magpatayan na ang mga babaeng makakakita rito? Baka mag-hunger games na lamang sila at ang matitira ay siyang makakatuluyan ng guwapong binata. But if ever that happens, Sapphire will make sure that she will play the role of Katnis Everdeen and she will kill anyone who dares to steal his heart. . . but then, that's just a fantasy created by her mind. Of course, the choice will always be his. Lumiko ito sa banda ni Trixie kung saan siya nag-rerelax kasama ang kaniyang Mommy at make-up artist na kanina pa pahid ng pahid ng foundation sa mukha ng kaniyang alaga.

Phase 8 Tahimik lamang ako habang naglalakad kami papunta kina Morpheus. Magkaka barangay lang kami pero dahil nga hindi naman ako gano'ng gumagala ay agad akong napagod. Nakapunta na ako once sa bahay nina Tita Minerva, no'ng time na narito pa si Oreus at hindi ko rin naman in-expect na makakabalik pa ako rito. Ang kaibahan nga lang ay si Morpheus na ang kasama ko at hindi na si Oreus.

Gamit and hintuturong daliri niya ay hinaplos niya ang gilid ng labi ko, at saka bahagya ang ngiting pinakawalan sa labi niya. "Glaze. . . It was only the sweet glaze." He said and licked his finger. . c.m. louden

Pagkatapos ko naman gawin yun ay lumabas na ako sa kwarto at nakita ko naman na inilabas ni Bree ang laptop nito at naghahalungkat ito ng files, o mas tamang sabihin na videos. "Manood tayo ng Hunger Games." Saad nito sa amin. Napaisip naman ako sa title. Hunger Games? Gutom? Naglalaro ng gutom? Nawiweirdohan ako sa pamagat ng palabas na papanoorin namin. "Idol ko talaga si Katniss. Don't worry Raven, maganda ito at hindi ka mabobore." Saad nito sa akin.

It was turning into a desperate, roaring hunger. In the small, moving metal box of the cargo elevator, suspended between life and death, the world outside ceased to exist. Ang panganib, ang mga baril, ang pagsabog—lahat ng iyon ay naglaho, pinalitan ng isang matinding init na matagal nang nag-aabang sa kanilang mga katawan. Khier leaned in and captured her lips in a bruising, desperate kiss.