Glimmering Novels & Stories

It is more like it is a serene river, very peaceful. Nanlaki naman ang mga mata ko ng makitang may mga nakalutang na mga bulaklak sa ilog na talagang naggoglow ang mga ito! So literal talaga ang glowing? Hindi pala talaga mahirap malaman pero ang hirap lang hanapin dahil nasa pusod ito ng kagubatan. "Are those the flowers?" Paniguradong tanong ko pa kahit sigurado na ako.

Sa loob ng halos tatlong taon ay palagi siyang gumagawa ng paraan para mapasaya ako at gano'n din naman ako sa kanya. Pagod akong naupo sa maputing buhangin pagkatapos ng isang buong araw na pagligo at paggala sa islang ito. The sun is about to set and the crescent moon is already showing. Here comes the darkness but still there's always a beauty in it because of the millions of stars above.

Gatchalian, sumilip ako sa bintana, at nanlaki ang mga mata ko nang makita ko ang maliwanag na paligid. Napapalibutan ng makukulay na ilaw at magagandang bulaklak ang buong mansyon. Sa harapan nito ay may nakatayong entabladong kumikislap sa liwanag. The guests were gathered around the fountain, holding glasses filled with wine, and their laughter mingling with the soft music playing in the background. Their outfits shimmered beneath the glow of the lights, elegant, dazzling, and full of life, as if the night itself was painted with splendor and celebration.

Sa ilalim ng gabi, ang kumikislap na ilaw parang may sariling buhay, tumatalon, umiikot, kumakalat ng makukulay na liwanag. Hindi mapigilan ni Harmony ang ngumiti, iniikot-ikot ang wire sa kamay. Ginaya rin siya ni Darien, at nagmistulang bilog ng ilaw ang sparkler niya. Hindi ito gaya ng paputok na mabilis at malakas; ang liwanag ng sparkler ay banayad, tumatagal, at nagbibigay ng kakaibang lambing at romantic na pakiramdam.

Pagkatapos, nakahiga sila sa lumang kumot, ang kanilang mga puso ay mabilis na tumitibok, ang kanilang mga balat ay glistening sa sweat at liwanag ng buwan. Ang afterglow ay hindi lamang pisikal; ito ay emosyonal, isang peace na hindi pa nila naramdaman. Nakatitig si Lia sa kisame, sa mga cobwebs at sa skeletal na design ng bubong. “Sana… sana hindi na ito matapos.”

Banquet Night, Luxury Villa. Masigla ang buong kabahayan kahit alas-sais pa lang ng gabi. Mas maliwanag ang mga ilaw, kakaiba ang nirereplikang mga kulay. Parang puso ni Psalm na nagkaroon ng bahaghari dahil sa sobrang saya. Kanina pa siya paikot-ikot sa harap ng floor to ceiling mirror sa loob ng fitting room ng kuwarto nila ni Ymir.

Cling! Ang tunog ng nababasag na kristal ay tila musika sa aking pandinig. Nagkaroon ng malalaking lamat ang salamin—mga lamat na humati sa repleksyon ng aking mukha. Isang simbolo ng aking nasisirang plano, ng aking unti-unting gumuguhong mundo.

Inilinga ni Luke ang mga mata sa paligid, sa lugar na minsang naging simula ng lahat. “I was right there." Itinuro nito ang kinatatayuan noon. Sumilay ang isang malungkot na ngiti sa labi nito. “This place is where you had me at first glance, Hasmine.” May nakikita siyang kislap sa mga mata anito. A fond memory. “We had some good times naman, Hasmine, ’di ba?” Tahimik siyang tumango. “But, I guess, this is goodbye.”

Ang kanilang mga ungol, nagkikiskisang mga katawan, ay inaanod ng hangin, na sumira sa anumang natitirang ilusyon sa akin Bago ko pa man lubos na maunawaan ang aking nakikita, isang pamilyar na tinig ang bumasag sa hangin, ang bawat salita ay maingat na pinili upang makasakit. “What would Gazelle feel now that you let me wear her jewelry while you were fucking me?”

Mas nakakatakot ang katahimikang iyon kaysa sa kanyang pagsigaw. Dahan-dahan siyang yumuko. Dumampot ng panibagong crystal glass. Marahang nagsalin ng pulang alak. Lumapit siya sa malaking bintana. Sa labas... Tanging ang madilim na kalangitan at mga ilaw ng lungsod ang makikita. Tahimik siyang humigop ng alak. At halos pabulong na nagsalita. "Hindi..."